تیمی از متخصصان در بیمارستان عمومی «ماساچوست»، به همراه همکارانشان از دانشگاه کالج لندن و دانشگاه «ریپابلیک» در اروگوئه، مطالعاتی در خصوص ژن‌های مرتبط با اختلال بی‌اشتهایی عصبی، ساعت بیولوژیکی ۲۴ ساعته فرد و الگوهای خواب به انجام رسانده‌اند.
این پژوهش که نتایج آن در ژورنال جاما نتورک اوپن منتشر شده، از تکنیک‌های آماری برای محاسبه «میزان خطر ژنتیکی» ناشی از بی‌اشتهایی عصبی بهره برده است که به گفته محققان، ارتباط مستقیمی با افزایش خطر بیخوابی دارد.
نویسنده اصلی این مطالعه بیان می‌کند: براساس داده‌های بدست آمده، بی‌اشتهایی عصبی را می‌توان به عنوان اختلالی صبحگاهی در نظر گرفت که در مقایسه با بسیاری از دیگر مشکلات بهداشت روانی که در ساعات عصر بروز می‌کنند، متفاوت است. همچنین این نتایج ارتباطی را که پیش‌تر در تحقیقات گذشته نسبت به بی‌اشتهایی عصبی و بیخوابی مشاهده شده بود، دوباره تایید می‌کند.
طبق گزارشی از نیویورک‌پست، تقریباً ۲۵ درصد از جمعیت آمریکا ظرف یک سال با مشکلات خواب حاد دست و پنجه نرم می‌کنند که می‌تواند شامل دشواری در به خواب رفتن یا بیخوابی سه شب در هفته باشد.
با این حال، بر اساس یافته‌های این تحقیق، این نوع مشکلات خواب معمولاً به اختلالات مزمن خواب تبدیل نمی‌شود.
اختلال بی‌اشتهایی عصبی به عنوان یک مشکل جدی بهداشت روانی که غالباً با کاهش وزن قابل توجه، محدودیت‌های غذایی و نارضایتی از نمود ظاهری بدن همراه است، در میان اختلالات روانی دارای یکی از بالاترین نرخ‌های مرگ و میر نیز می‌باشد.
به نقل از ایندیپندنت، نتایج یک پژوهش جدید نشان می‌دهد ۴ درصد از زنان و ۰.۳ درصد از مردان در آمریکا در طول زندگی خود به اختلال بی‌اشتهایی عصبی دچار می‌شوند.
علت دقیق این اختلال هنوز مشخص نشده و بیشترین شیوع آن در میان زنان در سنین تقریبی ۱۵ سالگی گزارش شده است.
چند نوع مواد غذایی که می‌توانند کیفیت خواب را بهبود ببخشند عبارتند از:
– میوه‌های مفید برای خواب آرام
به گفته «سل هنوی»، متخصص تغذیه در یورک‌تست، مواد گیاهی سرشار از ترکیبات مغذی کلیدی و ملاتونین هستند که هورمونی است که کنترل چرخه خواب و بیداری بدن را به عهده دارد. این منابع غذایی به بهبود کیفیت و کمیت خواب کمک می‌کنند.
تلاش کنید این مواد مغذی را به رژیم غذایی خود اضافه کنید تا خواب بهتری داشته باشید. میوه‌هایی همچون گیلاس، آناناس، کیوی و موز به‌طور خاص موثر هستند. همچنین می‌توانید موز را نیز به رژیم غذایی خود افزوده تا به بهبود خواب شما کمک کند. موز حاوی ویتامین ب ۶، پتاسیم و منیزیم است که موجب آرامش عضلات تحت فشار می‌شود.
– حمایت از خواب با مصرف برنج و ماهی قزل‌آلا
غذاهای دریایی و غلات حاوی مقادیر بالایی از امگا ۳ هستند که می‌تواند به کاهش سطح اضطراب یاری رساند. این مواد غذایی نه‌تنها به شما کمک می‌کنند تا به محض قرار گرفتن بر روی بالش، راحت‌تر بخوابید، بلکه می‌توانند تمرکز و عملکرد شما در طول روز را نیز بهبود بخشند.
همچنین جو دوسر منبع غنی از امگا ۳ بوده و حاوی مقدار مناسبی از اسیدهای چرب مفید است.
چه زمانی باید قبل از خواب غذا بخوریم؟
به گفته هنوی، فراهم آوردن شرایط و آمادگی مناسب برای داشتن خواب خوب به اندازه انتخاب رژیم غذایی سالم اهمیت دارد. خوردن شام در نزدیکی زمان خواب، به ویژه در صورت گرسنگی ممکن است جذاب به نظر برسد، اما باید به یاد داشت که فرایند هضم معمولاً حدود سه ساعت زمان می‌برد تا بدنتان آرام شده و برای خواب آماده شود.
متخصصان بر این باورند که کم‌خوابی نیز یکی از عواملی است که خطر مرگ زودرس را در افرادی که دیر به خواب می‌روند، افزایش می‌دهد.
این کارشناسان اظهار داشته‌اند: مشکلات خواب می‌توانند شامل مواردی نظیر کم‌خوابی (کمتر از پنج ساعت)، خواب زیاد (بیش از ۹ ساعت)، کیفیت پایین خواب، دشواری در به خواب رفتن یا ادامه خواب، چرت زدن‌های مکرر و خروپف یا قطع تنفس باشد. خواب به عنوان یک عامل ترمیمی برای سلامت مغز بسیار حیاتی است. خواب کافی اطمینان می‌دهد که رگ‌های خونی و سلول‌های مغز ما برای سال‌های آینده سالم و فعال باقی بمانند.
مشکلات خواب می‌توانند تبعاتی نظیر افزایش خطر سکته مغزی را به همراه داشته باشند.
توجه به بهداشت خواب به همراه رژیم غذایی مناسب و ورزش از اهمیت بالایی برخوردار است و هیچ‌گاه برای ایجاد تغییراتی به منظور کاهش خیری‌های دیر نیست.
در حالی که بسیاری از افراد از کم‌خوابی رنج می‌برند، برخی دیگر با مساله پرخوابی مواجه هستند. پرخوابی نوعی اختلال در خواب است که با احساس خواب آلودگی بیش از حد در طول روز شناخته می‌شود و ممکن است حتی بعد از ۱۰ ساعت یا بیشتر خواب شبانه نیز دیده شود.
در حالی که نیاز به خواب در افراد می‌تواند بسته به سن و شرایطی مانند بیماری، استرس یا سطح فعالیت بدنی متفاوت باشد، آکادمی پزشکی خواب آمریکا اعلام کرده که بزرگسالان معمولاً به حداقل هفت ساعت خواب یا بیشتر نیاز دارند. برخی بزرگسالان که به عنوان پرخواب شناخته می‌شوند ممکن است به طور طبیعی به ۱۰ تا ۱۲ ساعت خواب نیاز داشته باشند و این مطلب مرتبط با بیماری خاصی نیست، بلکه به استعداد طبیعی بیولوژیکی آنها مربوط می‌شود.