در بیشتر دارونامه‌ها به خواص ریشه شیرین بیان اشاره شده و آن را به عنوان دارویی مهم معرفی می‌کنند. گلیسریزنیک اسید که در این گیاه یافت می‌شود، با قابلیت مهار باکتری هلیکوپیلوری در درمان زخم معده، مشکلات مخاطی معده و کاهش تولید اسید معده اثربخش است.
این گیاه همچنین اثرات قابل توجهی بر روی سیستم غدد درون ریز دارد و ممکن است موجب کاهش سطح تستوسترون در خون شود. تحقیقات نشان داده‌اند که لیکوریک یا ریشه شیرین بیان خشک، به افزایش ترشح سرتونین و پروستاگلندین در معده کمک کرده و از این طریق خواص ضدالتهابی بر بیماری‌های معده دارد.
یافته‌های پژوهش‌های آزمایشگاهی بیانگر آن است که فلاوونوئیدهای موجود در شیرین بیان قادر به از بین بردن باکتری هلیکوپاکتر پیلوری هستند که خود به عنوان عاملی برای زخم‌های معده شناخته می‌شود. به علاوه، این گیاه می‌تواند در درمان زخم‌ها و آفت‌های دهانی نیز مورد استفاده قرار گیرد.
از شیرین بیان در تهیه شربت‌های ضد سرفه بهره‌برداری می‌شود. این گیاه نه تنها برای بهبود عملکرد دستگاه گوارش موثر است، بلکه به تقویت سیستم ایمنی بدن نیز کمک می‌کند؛ زیرا حاوی ویتامین‌ها و مواد معدنی ضروری برای بدن انسان است.