انتقاد سینا حجازی، هنرمند مشهور، از پدرش

سینا حجازی، هنرمند فعال عرصه موسیقی، در برنامه تلویزیونی جام آرزوها که از شبکه نسیم پخش می‌شود، از بی‌توجهی‌ها به وضعیت پدرش، صدردالدین حجازی ـ بازیگر قدیمی و مطرح ـ ابراز نارضایتی کرد. پدرش این روزها به دلیل بیماری در بستر استراحت به سر می‌برد.

سینا حجازی فرزند صدرالدین حجازی است، که به عنوان یکی از بازیگران نامی سینما و تلویزیون، در سال‌های گذشته در آثار فراوانی در نقش‌های مختلف به ایفای نقش پرداخته است.

صدرالدین حجازی در فیلم‌های سینمایی معروفی نظیر ناخدا خورشید، روز شیطان، سنتوری و همچنین سریال‌های محبوبی چون کوچک جنگلی، مختارنامه، روزی روزگاری، تنهاترین سردار، تفنگ سرپر و مرد دوهزارچهره بازی کرده است. یکی از آثار اخیر او در تلویزیون سریال آتش و باد به شمار می‌رود.

واقعیت این است که هنرمندان سالخورده معمولاً فرصتی برای کارهای جدید پیدا نمی‌کنند و مانند گذشته نمی‌توانند در دنیای هنر بدرخشند، اما نکته‌ای که نباید فراموش کرد این است که هنرمندان نباید حس کنند که به حاشیه رفته‌اند.

در برنامه جام آرزوها، سینا حجازی از کنار گذاشته شدن پدرش، صدردالدین حجازی، توسط مسئولان و اهالی هنر گلایه کرد و خاطرنشان کرد که بخشی از مشکلات جسمی او به همین فراموشی و بی‌توجهی‌ها مربوط می‌شود.

او اظهار داشت: «قسمتی از دلایل بیماری پدرم به این مسئله برمی‌گردد که در طول ۱۰ تا ۱۵ سال اخیر برخی افراد به شکل مداوم در پروژه‌های سینمایی و تلویزیونی، مسابقات و شبکه‌های نمایش خانگی ظاهر می‌شوند و دیگر فرصت به هنرمندان قدیمی داده نمی‌شود. هنرمندان باید با احترام به هنر برخورد کنند، ولی این در حالی است که بسیاری را کنار گذاشته و یکی یکی مانند درختان خشک از یاد می‌روند.»

سینا حجازی، که علاوه بر کار در عرصه موسیقی به عنوان خواننده و آهنگساز فعالیت می‌کند، تجربه بازی در فیلم سینمایی سراسر شب به کارگردانی فرزاد موتمن را نیز در کارنامه دارد. او در پاسخ به این سوال که چرا فعالیت بازیگری را ادامه نداده است، گفت: «احترام و توجهی وجود ندارد. هیچ‌کس حتی از حال این بازیگر (صدرالدین حجازی) خبر نمی‌گیرد. من به همین دلیل تمایلی به ادامه بازیگری ندارم.»

بازیگران معروف که در عرصه سینما و تلویزیون حضور دارند، به طور طبیعی مورد توجه قرار می‌گیرند، اما وقتی آن‌ها به شرایطی می‌رسند که احساس می‌کنند جایگاه سابق خود را از دست داده‌اند، فشار روحی و روانی بیشتری متحمل می‌شوند و ممکن است سرخورده شوند.

نکته جالب اینجاست که موسسه هنرمندان پیشکسوت از سال ۱۳۹۱ با تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی به وجود آمده است. اعضای این موسسه شامل هنرمندانی از رشته‌های مختلف در عرصه ادبیات، هنرهای زیبای و هنرهای سنتی هستند که بالای ۶۰ سال دارند و دارای گواهینامه درجه یک هنری از شورای ارزشیابی هنرمندان، نویسندگان و شاعران کشور هستند.

این موسسه فعالیت‌های متعددی از جمله برگزاری مراسمی برای تجلیل از هنرمندان متولد هر ماه را انجام می‌دهد، اما واقعیت این است که این هنرمندان به بیش از یک مراسم سالیانه و چند ساعته نیاز دارند.

بدترین حس برای کسی این است که احساس کند از یاد رفته است. بنابراین سوال اصلی این است که وزارت ارشاد، صدا و سیما، خانه سینما، انجمن هنرهای نمایشی و موسسه هنرمندان پیشکسوت چه تدابیری برای این هنرمندان قدیمی اتخاذ کرده‌اند یا چگونه به فکر آن‌ها هستند؟