فارس: سیروس دین محمدی به عنوان بهترین گلزن سال، رکورد دیرترین گل تاریخ تیم ملی را به ثمر رساندهاست که به نظر میرسد این رکورد به سادگی قابل شکستن نخواهد بود.
وی در تاریخ ۲۹ اسفند سال ۱۳۷۶، در کمتر از نیم ساعت مانده به سال نو، در یک بازی تدارکاتی ایران مقابل نانت فرانسه دو گل به ثبت رساند و به این ترتیب به عنوان گلزن دیررسترین گل ملی ایران شناخته شد.
سیروس دینمحمدی در این رابطه توضیح داد: تیم ملی ایران در روزهای پایانی سال 1376 برای برگزاری یک اردوی تدارکاتی به فرانسه سفر کرده بود تا سه بازی دوستانه با باشگاههای این کشور انجام دهد.
او افزود: بازی با نانت در تاریخ ۲۹ اسفند ۱۳۷۶ برنامهریزی شده بود بهگونهای که تحویل سال بهطور خاص بین دو نیمه اتفاق بیفتد.
وی ادامه داد: من موفق شدم هر دو گل را در این بازی به ثمر برسانم و بدین ترتیب تیم ملی ایران با نتیجه ۲ بر یک پیروز شد و با دلخوشی به سال جدید خوشامد گفتیم.
هافبک سابق تیم ملی ایران به یاد میآورد: گل اول از طریق شوتی به ثمر رسید که پس از برخورد با مدافع تیم نانت به سمت دروازه رفت و وارد آن شد.
دین محمدی خاطرنشان کرد: گل دوم را از فاصله ۴۵ متری و با یک شوت سرکش به ثمر رساندم، در حالی که قبل از زدن این ضربه آزاد، خاکپور به شوخی گفت نمیتوانم از آن فاصله گل بزنم، اما من پاسخ دادم که میخواهم شانس خود را امتحان کنم و موفق شدم با شوتی محکم توپ را وارد دروازه کنم.
او گفت: لحظه تحویل سال برای من و همتیمیهایم در رختکن یک یادگاری فراموشنشدنی بود و تجربهای خاص در دوران ورزشیام به شمار میرفت.
بازیکن پیشین تیمهای تراکتور و شهرداری تبریز همچنین اشاره کرد: پس از این گل اگر در هر بازی صاحب توپ میشدم، تماشاگران با فریادهای «شوت» از من انتظار گلزنی از راه دور داشتند. جالب اینکه در دیدار با تیم ملی کویت در ایران، زمانی که توپ را از عابدزاده در محوطه جریمه خودمان گرفتم، همه تماشاگران یکصدا فریاد زدند «سیروس شوت» و برایم جالب بود که آنها انتظار داشتند حتی از جلوی دروازه خودمان هم بتوانم به گل برسم.
وی به یادآوری کرد: هفت سال از بهترین سالهای فوتبال خود را در تیمهای تراکتور و شهرداری تبریز گذراندم و در زمانی که شهرداری در لیگ دسته دوم بازی میکرد، من تنها بازیکنی بودم که از آن رده به تیم ملی دعوت شدم. اگرچه تاکنون پنج بازیکن تبریزی در جام جهانی شرکت کردند، اما من به عنوان تنها نماینده تیم شهرداری تبریز در این رویداد حضور داشتم، در حالی که سایرین در تیمهای غیرتبریزی قرار داشتند.
دینمحمدی افزود: در مدت سه سالی که در تراکتور بازی کردم، هیچگاه با هواپیما سفر نکردیم و تمامی مأموریتهایمان با اتوبوس انجام میشد، حتی سفرهای دوری چون اهواز، بوشهر و شیراز نیز با اتوبوس انجام شد.
او در ادامه گفت: طرفداران هنوز هم با محبت به من توجه دارند و از گلهای سربهدارم به خوبی یاد میکنند.
بازیکن سابق تیم تراکتور خاطره خوش دیگری را به عنوان مربی تیم شهرداری تبریز مطرح کرد و گفت: بعد از دو دهه بازگشتم به این تیم و در سال 1376 با شهرداری به عنوان بهترین تیم شهرستانی دست یافتیم.
دینمحمدی در خصوص تیم تراکتور در سال 1371 یادآوری کرد: آن سال ما با بدشانسی به مقام سومی رسیدیم و به واقع مستحق قهرمانی بودیم. تیم تراکتور آن زمان بسیار بومی و متعادل بود و هرگز مانند آن در فوتبال تبریز تکرار نخواهد شد. من در آن سال همچنین به همراه کریم باقری و حسین خطیبی به تیم ملی دعوت شدم، در حالی که آن سالها فوتبال ایران بیشتر به استقلال و پرسپولیس محدود بود.
سیروس دینمحمدی سابقه بازی در تیمهای تراکتور، شهرداری تبریز، بانک تجارت تهران، استقلال تهران، پگاه گیلان و ماینس آلمان را در کارنامه خود دارد.
همچنین او در جام ملتهای آسیا 1996 امارات و جام جهانی 1998 فرانسه با تیم ملی ایران شرکت کردهاست.