چاقی اکنون دیگر به‌تنهایی به بیماری‌های قلبی یا دیابت محدود نمی‌شود. در حال حاضر، این وضعیت با ۳۲ نوع گوناگون سرطان به‌طور جدی در ارتباط است که می‌تواند منجر به افزایش ۴۰ درصدی در تمامی موارد ابتلا به سرطان شود.
در حالی که رابطه میان چاقی و برخی سرطان‌ها همچون سرطان سینه و روده به‌خوبی شناخته‌شده است، تحقیقات جدید نشان می‌دهد که این ارتباط به مراتب فراتر از آنچه که پیش از این تصور می‌شد، گسترش یافته است.
این مطالعه نه تنها ارتباطات موجود را تأیید می‌کند، بلکه نقش اضافه وزن را به عنوان عاملی در بروز چندین نوع سرطان که پیش‌تر با چاقی مرتبط نمی‌شدند، شناسایی می‌کند؛ از جمله ملانوم بدخیم که نوعی سرطان پوست خطرناک است و همچنین تومورهای معده که بر پوشش معده اثر می‌گذارند.
علاوه بر سرطان‌های شناخته‌شده، این تحقیق به احتمال وجود ارتباط میان چاقی و سرطان‌هایی در نقاط کمتر متداول مانند روده کوچک و غده هیپوفیز نیز اشاره دارد. همچنین، سرطان‌های سر و گردن و سرطان‌های مربوط به آلت تناسلی اکنون به فهرست سرطان‌های ناشی از اضافه وزن افزوده شده‌اند.
این تنوع از سرطان‌ها به‌طور معناداری درک ما را از تأثیر چاقی بر خطر ابتلا به سرطان وسعت می‌بخشد. این یافته‌ها نه تنها ضرورت مواجهه با بحران چاقی را به دلیل اثرات شناخته‌شده‌اش بر سلامت قلب و دیابت تقویت می‌کند، بلکه به پیامدهای گسترده آن در پیشگیری و درمان سرطان نیز اشاره دارد.
چگونه چاقی می‌تواند آسیب‌زا باشد؟
دانشمندان در تلاشند تا معماهای پیچیده‌ای را کشف کنند که در آن چاقی باعث ایجاد مجموعه‌ای از اختلالات بیولوژیکی می‌شود. چربی اضافی، به‌ویژه بافت چربی، نه فقط به‌عنوان منبع ذخیره انرژی، بلکه به‌عنوان یک اندام غدد درون‌ریز فعال عمل می‌کند.
چاقی معمولاً به مقاومت به انسولین منجر می‌شود، وضعیتی که در آن سلول‌های بدن نتوانسته به‌طور مؤثر به انسولین، هورمونی که سطح قند خون را تنظيم می‌کند، پاسخ دهند. در نتیجه، پانکراس انسولین بیشتری تولید می‌کند. بافت چربی در افراد چاق نیز مقدار زیادی استروژن را تولید می‌کند.
به‌طور خاص، یافته‌ها نشان داد که با افزایش پنج امتیاز در شاخص توده بدنی فرد، خطر ابتلا به چندین نوع سرطان رایج به‌طور قابل‌توجهی افزایش می‌یابد؛ به این معنی که حتی افزایش وزن خفیف نیز می‌تواند احتمال بروز انواع مختلف سرطان را به همراه داشته باشد.
نتایج این تحقیق بر ضرورت حفظ وزن سالم به‌عنوان یکی از عوامل اساسی در پیشگیری از سرطان تأکید دارد. هرچه شاخص توده بدنی فرد بالاتر باشد، احتمال ابتلا به طیف وسیعی از بیماری‌های بالقوه خطرناک افزایش می‌یابد.
این یافته شاهدی بر نیاز فوری افراد و برنامه‌های بهداشت عمومی است تا بر اهمیت مدیریت وزن و انتخاب شیوه زندگی سالم برای کاهش خطر ابتلا به سرطان تمرکز کنند.