رشد یک روده کوچک در محیط آزمایشگاه می‌تواند به ایجاد درمان‌های شخصی‌سازی شده بیماری کرون کمک نماید.
، پژوهشگران به راهی برای شناسایی شدت بیماری‌های روده‌ای از طریق تغییرات اپی‌ژنتیک دست یافته‌اند که می‌تواند به طراحی یک برنامه درمانی تازه برای بیماران یاری رساند.
دانشوران ناسودمند در حوزه زیست پزشکی برای سال‌ها به دنبال راه‌هایی بودند تا یک درمان استاندارد برای افرادی که به بیماری کرون و بیماری روده تحریک‌پذیر (IBD) مبتلا هستند، ارائه دهند.
اکنون، پژوهشگران دانشگاه کمبریج موفق به پیدا کردن روشی برای پرورش یک روده کوچک در آزمایشگاه از سلول‌های اخذ شده از بیماران شده‌اند، تا درمان‌های دقیق‌تری ارائه دهند که به نیازهای شخصی افراد پاسخگو باشد.
پروفسور ماتیاس زیلبوئر، متخصص گوارش کودکان در دانشگاه کمبریج و بیمارستان‌های وابسته، توضیح داد که مدل واقعی این روده کوچک بیش از یک دهه پیش توسط دانشمندی به نام هانس کلورز طراحی شده است. او و تیمش واحدهای سازنده‌ای را تحت عنوان سلول‌های بنیادی اپیتلیوم روده شناسایی کردند.
وی همچنین اشاره کرد که دانشمندان این موارد را با عواملی که به ادامه رشد و تقسیم سلول بعد از خروج از روده کمک می‌کند، ترکیب کردند.
توجه به کودکان مبتلا به بیماری کرون
در این تحقیق جدید، پژوهشگران با الهام از مدلی که ارگانوئیدها را از انسان تولید می‌کند، تغییرات اپی‌ژنتیکی خاصی را در بیماران مورد بررسی قرار دادند، به ویژه در کودکان و نوجوانان مبتلا به بیماری کرون.
بیماری کرون یک اختلال التهابی مزمن روده‌ای است که به‌خصوص در میان کودکان در سرتاسر جهان در حال افزایش است. این بیماری به طور چشمگیری بر کیفیت زندگی بیماران تأثیر گذاشته و می‌تواند منجر به بروز عوارض جدی شود.
مسیر جدیدی به نام مجموعه سازگاری بافتی اصلی کلاس یک (MHC class I) مشاهده شد که به نظر می‌رسد با تغییرات در برنامه‌ریزی اپی‌ژنتیک مرتبط است.
پژوهشگران روش‌هایی را برای شناسایی شدت بیماری‌ها از طریق تغییرات اپی‌ژنتیک ابداع کرده‌اند که می‌تواند به پیشبرد یک برنامه درمانی جدید برای بیماران بینجامد.
زیلبائر تأکید کرد که یافته‌های ما نشان‌دهنده این است که در بیمارانی که دچار تغییرات اپی‌ژنتیکی مهمی بودند، شدت بیماری بیشتر مشاهده شد.
آزمون دارویی بر روی روده کوچک آزمایشگاهی پیش از تجویز برای بیماران
پژوهشگران امیدوارند که داروهای نوینی تولید کنند که پیش از تجویز به بیماران، بر روی این روده آزمایشگاهی کوچک آزمون شوند.
درمان‌های مرسوم تنها در ۶۰ درصد موارد موفق عمل می‌کند، بنابراین بیشتر بیماران ممکن است نتوانند به این درمان‌ها پاسخ دهند و حتی ممکن است با عوارض جانبی جدی مواجه شوند.
در آینده، پژوهشگران امیدوارند که این ارگانوئیدها را از بیماران برای آزمایش داروها ایجاد کنند و اگر دارویی بر روی روده کوچک مؤثر باشد، آن را برای بیمار تجویز نمایند.
نتایج این مطالعه نشان داد که سلول‌هایی که لایه داخلی روده در بیماران مبتلا به بیماری کرون را شکل می‌دهند، دارای فعالیت بالای مجموعه سازگاری بافتی اصلی کلاس یک هستند. این پروتئین‌ها در سطح تقریباً تمامی سلول‌های هسته‌دار بدن وجود دارند و برای پاسخ ایمنی ضروری هستند.
این فعالیت فوق‌العاده می‌تواند با تحریک سلول‌های ایمنی به شناسایی آسانتر آنتی‌ژن‌ها، شامل سموم یا سایر مواد خارجی، منجر به ایجاد التهاب شود. آنتی‌ژن‌ها می‌توانند مولکول‌هایی از غذا یا میکروبیوتای روده باشند که به تحریک یک پاسخ ایمنی و التهاب مختص بیماری کرون کمک می‌کنند. این نخستین بار است که تغییرات اپی‌ژنتیکی پایدار برای تبیین ناهنجاری‌های اپیتلیوم روده در بیماران دچار بیماری کرون شناسایی شده است.
تیم تحقیقاتی در حال حاضر در تلاش است تا داروهایی پیدا کند که قادر به اصلاح این مسیر باشند.