مراسم بزرگداشت شاعر شهیر صائب تبریزی در خانه اندیشمندان علوم انسانی برگزار خواهد شد.
این مراسم در روز دوشنبه، ۱۱ تیرماه، از ساعت ۱۷ در سالن حافظ واقع در خانه اندیشمندان علوم انسانی با آدرس خیابان نجات‌الهی (ویلا)، نبش خیابان ورشو برگزار می‌شود.
در این مراسم، محمود فتوحی رودمعجنی، هومن یوسفدهی و بهمن بنی‌هاشم به سخنرانی خواهند پرداخت. همچنین ارائه موسیقی سنتی توسط گروه «مهر بی‌پایان» از برنامه‌های دیگر این بزرگداشت است.
در کنگره بزرگداشت صائب تبریزی که در خردادماه ۱۳۹۲ برگزار گردید، سیدمحمدحسینی – وزیر وقت فرهنگ و ارشاد اسلامی – از تأیید شورای عالی انقلاب فرهنگی مبنی بر نام‌گذاری دهم تیر به عنوان روز صائب تبریزی خبر داد و بدین ترتیب، صائب تبریزی صاحب روزی در تقویم رسمی کشور شد. از آنجا که تاریخ تولد یا وفات این شاعر در دسترس نیست، به پیشنهاد یکی از شاعران و در پی محاسبه عدد نام صائب به حروف ابجد که برابر با ۱۰۳ می‌شود، این روز به عنوان یک‌صد و سومین روز سال، مصادف با تولد زنده‌یاد محمد قهرمان صائب‌پژوه، به نام روز صائب در تقویم ثبت گردید.
«میرزا محمدعلی صائب تبریزی» در حدود سال ۱۰۰۰ هجری قمری در تبریز متولد شد. پدرش به حرفه تجارت مشغول بود و خانواده‌اش جزو هزار خانواده‌ای بودند که به دستور شاه‌عباس اول از تبریز خارج شدند و در محله عباس‌آباد اصفهان سکنی گزیدند. او در این محل به یادگیری علوم رایج آن زمان پرداخت. در سال ۱۰۳۴ هجری قمری به هندوستان سفر کرد و در سال ۱۰۴۲ هجری قمری به ایران بازگشت و در اصفهان ساکن شد، جایی که شاه‌عباس دوم به او مقام «ملک‌الشعرایی» اعطا کرد.
وی تقریبا ۸۰ سال عمر کرد و در حدود سال ۱۰۸۱ هجری قمری در اصفهان از دنیا رفت. آثار او فراتر از سه تا چهار هزار بیت قصیده و یک مثنوی کوتاه و ناقص با نام «قندهارنامه» و سه قطعه متمرکز بر غزل است. او ۱۷ غزل به زبان ترکی سرایش کرده و سبکی را به اوج رساند که بعدها به «سبک هندی» شهرت یافت. صائب به عنوان «چامه‌سرای» تک‌بیت‌ها نیز شناخته می‌شود.
آرامگاه صائب در باغی که مالکیت شخصی خود او بود، واقع شده و به نام تکیه شناخته می‌شود. تا سال ۱۳۱۷ خورشیدی، هیچ‌کس از وجود این آرامگاه مطلع نبود، اما زحمات زنده‌یاد استاد جلال‌الدین همایی باعث شد تا این محل به عموم معرفی گردد و پس از آن، در تاریخ ۲۰ بهمن‌ماه ۱۳۵۵ با شماره ۱۳۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران ثبت شد.