روند متداولی که ممکن است منجر به کاهش حجم مغز شود

بر اساس یافته‌های تازه پژوهشگران، نشان داده شده است افرادی که در میانسالی با سطوح بالایی از کورتیزول، یا همان هورمون استرس، مواجه‌اند، در آزمون‌های حافظه عملکرد ضعیف‌تری نسبت به کسانی که سطح متوسطی از این هورمون دارند، از خود نشان می‌دهند.

نکته‌ای که در اینجا حائز اهمیت است، اینست که روش‌های متداول مانند تمرکز حواس، فعالیت بدنی و خواب کافی می‌توانند در کاهش استرس مفید واقع شوند.

پروفسور سودا سه شادری، سرپرست گروه پژوهشی در این زمینه بیان داشته است: در بررسی چگونگی پیری شناختی، یکی از عواملی که به شدت زیر ذره‌بین قرار دارد، افزایش استرس ناشی از زندگی مدرن است. پژوهش‌های انجام شده بر روی حیوانات نشان می‌دهد که استرس می‌تواند به زوال شناختی منجر شود.

این تحقیق نشان می‌دهد که وجود سطوح بالا از کورتیزول در صبحگاه در نمونه‌ای بزرگ از افراد، با ساختار و عملکرد مغز ضعیف‌تری ارتباط دارد. مطالعه شامل اسکن‌های مغزی ۲۲۳۱ نفر بوده است که در آن به جز بررسی عوامل سلامتی، میزان کورتیزول این افراد نیز ارزیابی گردید.

از منظر علمی، کورتیزول هورمونی است که با افزایش سطح استرس در بدن ترشح می‌شود و تحقیقات متعدد مؤید این مطلب است که افرادی که سطوح بالاتری از کورتیزول دارند، دارای حجم مغزی کمتری هستند و حافظه آن‌ها نقص‌هایی دارد. شایان ذکر است که تمام افراد مورد بررسی در این مطالعه، از نظر سلامتی در وضعیت مناسبی بودند و هیچ‌یک از آن‌ها نشانه‌های زوال عقل را نشان نمی‌دادند.

دکتر جاستین بی شوفو چوگوی، یکی از پژوهشگران ارشد تیم، در رابطه با این موضوع بیان می‌کند: کورتیزول تأثیرات وسیعی بر عملکردهای مختلف انسانی دارد، از این رو ضروری است که به‌طور جامع بررسی کنیم که چگونه سطوح بالای این هورمون می‌تواند بر فعالیت‌های مغز تأثیرگذاری کند.

در حالی که پژوهش‌های دیگری نیز به ارتباط بین کورتیزول و حافظه پرداخته‌اند، ما بر این باوریم که این مطالعه وسیع و مبتنی بر جامعه آماری ما، نخستین تحقیقی است که به بررسی سطح خون ناشتا کورتیزول، حجم مغز و همچنین مهارت‌های حافظه و تفکر در افراد میانسال پرداخته است.

پروفسور سه شادری در ادامه توضیحات همکارش خاطرنشان کرد: شتاب زندگی امروزی به احتمال زیاد به معنای افزایش استرس است و در هنگامی که با استرس مواجه هستیم، سطح کورتیزول افزایش می‌یابد، چرا که این واکنش طبیعی بدن ما به وضعیت‌های اضطراری است. به بیان دیگر، در زمان ترس یا تهدید، سطح کورتیزول در بدن ما به طور قابل توجهی افزایش می‌یابد.