اخیراً پژوهشگران به این حقیقت دست یافته‌اند که یک ستاره کوتوله قهوه‌ای با سرعتی معادل دو میلیون کیلومتر در ساعت در فضای کیهانی به سفر خود ادامه می‌دهد. آن‌ها در حال جستجوی دلایل خروج این ستاره از مدار طبیعی‌اش و رسیدن به این سرعت خیره‌کننده هستند. آیا این ستاره می‌تواند تهدیدی برای زندگی بر روی زمین باشد؟
به گزارش دیجیاتو، نام این ستاره که اخیراً توجهات را به خود معطوف کرده، «CWISE J۱۲۴۹+۳۶۲۱» است. جرم این جسم معادل تقریباً ۸ درصد از جرم خورشید یا ۸۰ برابر جرم سیاره مشتری می‌باشد و به همین دلیل در طبقه‌بندی ستاره‌های کوتوله قهوه‌ای قرار می‌گیرد. ستاره‌های کوتوله قهوه‌ای دارای جرم‌هایی از چهار تا هشتاد برابر مشتری هستند و این گروه از ستاره‌ها به دلیل نداشتن جرم کافی برای آغاز فرآیند همجوشی هسته‌ای به اصطلاح «ستاره‌های شکست خورده» نامیده می‌شوند.
اکنون دانشمندان قادر به شناسایی این ستاره شکست‌خورده‌ای هستند که با سرعتی حداکثری معادل دو میلیون کیلومتر در ساعت درخشش دارد. این سرعت تقریباً ۱۵۰۰ برابر سرعت صوت تعریف می‌شود! اگرچه هنوز به طور دقیق مشخص نشده چگونه این کوتوله قهوه‌ای از مدار خود خارج شده و به چنین سرعتی دست یافته است، اما به نظر نمی‌رسد که خطر خاصی برای زمین به همراه داشته باشد. محاسبات نشان می‌دهد که این جسم در فاصله‌ای حدود ۴۰۰ سال نوری از زمین قرار دارد و جهت حرکت آن به سوی مرکز کهکشان راه شیری است و نه به سمت زمین. با این حال، سرعت بالای این ستاره ممکن است به آن اجازه دهد تا از میدان گرانشی کهکشان راه شیری نیز فرار کند و به صورت کامل از کهکشان ما جدا شود.
ستاره CWISE J۱۲۴۹+۳۶۲۱ به طور تصادفی در حین تحقیقات گروهی از منجمان که در حال استفاده از داده‌های کاوشگر WISE ناسا برای پروژه‌ای تحت عنوان «سیاره نهم» بودند، کشف شد. در این پروسه، منجمان در تلاش بودند تا اجرام کوچک و متحرکی که نسبتاً نزدیک به خورشید هستند را شناسایی کنند. در این راستا، کوتوله قهوه‌ای CWISE J۱۲۴۹+۳۶۲۱ کشف و دقت نظر کارشناسان را به خود جلب کرد. آن‌ها هم‌چنین با استفاده از تلسکوپ دوقلوی «Keck I» در هاوایی، به بررسی ساختار این ستاره پرداختند و متوجه ترکیب شیمیایی غیرعادی آن شدند.
این کشف، افق‌های جدیدی را برای مطالعه کوتوله‌های قهوه‌ای در نواحی دورافتاده کهکشان‌ها می‌گشاید. ستاره‌های فراری کوتوله قهوه‌ای به شدت نادر هستند و شناسایی آنان به دلیل سردی و کم‌نوری آنان دشوار است. این ستاره‌ها به طور تقریبی ده هزار بار کم‌نورتر از خورشید هستند و به همین دلیل این کشف از اهمیت بالایی برخوردار است.
در ارتباط با سرعت غیرمعمول این جسم، دانشمندان چندین فرضیه ارائه کرده‌اند. یکی از محتمل‌ترین گزینه‌ها این است که این ستاره تحت تأثیر نیروی گرانشی سیاهچاله مرکزی کهکشان راه شیری، که با نام «*Sagittarius A» شناخته می‌شود، در حال شتاب گرفتن و به سمت بیرون رانده شدن باشد. اما از آنجا که این ستاره به سمت مرکز کهکشان حرکت می‌کند و نه به سمت بیرون از آن، پژوهشگران بر این باورند که ممکن است CWISE J۱۲۴۹+۳۶۲۱ قبلاً به بیرون کهکشان پرتاب شده و اکنون در مسیر بازگشت به درون کهکشان قرار داشته باشد.
احتمال دیگری نیز وجود دارد که ستاره در حال فرار از چنگ یک «خون‌آشام کیهانی» باشد. در این سناریو، گمان می‌رود CWISE J۱۲۴۹+۳۶۲۱ در یک سیستم دوتایی با یک ستاره کوتوله سفید در حال چرخش بوده است و در زمانی که ستاره کوتوله سفید به یک انفجار ابرنواختری دست زده، انرژی آزاد شده باعث شتاب گرفتن CWISE J۱۲۴۹+۳۶۲۱ و رهایی آن به فضا شده است.
در نگرش سوم، دانشمندان احتمال می‌دهند که این ستاره به واسطه تعاملات دینامیکی با سیاهچاله‌ها از مرکز خوشه‌ای به بیرون پرتاب شده باشد. شبیه‌سازی‌ها نشان می‌دهد که چنین رویدادهایی ممکن است چندین بار در کهکشان راه شیری به وقوع پیوسته باشد. بنابراین، می‌توان CWISE J۱۲۴۹+۳۶۲۱ را به عنوان بازمانده‌ای از این وقایع مدنظر قرار داد. تلاش‌های پژوهشگران برای درک منبع این ستاره و علل سرعت بالای آن همچنان ادامه دارد.