در سال‌های ابتدایی زندگی انسان، دوران بلوغ و همچنین در زمان حاملگی و شیردهی، نیاز بدن به ید به شدت افزایش می‌یابد و تأمین مقدار لازم آن از اهمیت فوق‌العاده‌ای برخوردار است.
عدم وجود ید کافی در بدن می‌تواند عواقب ناخوشایندی از جمله نازایی، سقط جنین، زایمان نوزاد مرده، ناهنجاری‌های زاد و ولدی، عقب‌ماندگی‌های ذهنی، افت سطح هوش و همچنین گواتر را به همراه داشته باشد.
منابع اصلی طبیعی ید
منابع طبیعی ید عمدتاً شامل غذاهای دریایی همانند صدف‌ها، جلبک‌های دریایی و آب‌های شور است. علاوه بر این، گیاهانی که در سواحل دریا می‌بالند نیز به عنوان منابع خوبی برای ید محسوب می‌شوند. در عوض، غذاهایی که در نواحی دور از دریا کشت می‌شوند و همچنین ماهی‌های آب‌های شیرین، مقادیر کمتری از ید را دارا هستند. محتوای ید گیاهان به غلظت ید موجود در خاک زیستگاه آن‌ها وابسته است. با این حال، در کشور ما، منابع آب و خاک از ید بی‌بهره‌اند و از این رو، محصولات غذایی نمی‌توانند نیاز ید بدن را به طور کامل تأمین نمایند.
بهترین شیوه برای تأمین ید مورد نیاز بدن
مطمئن‌ترین روش برای تأمین تأمین ید کافی، استفاده از نمک یددار تصفیه‌شده است. لازم است به این نکته توجه شود که نمک باید تنها به مقدار معین و محدود مصرف گردد و آن هم از نوع یددار تصفیه‌شده باشد.
راهنمایی‌هایی برای نگهداری نمک یددار
نباید نمک یددار برای مدت طولانی در معرض تابش نور خورشید یا رطوبت قرار گیرد، زیرا این شرایط باعث کاهش میزان ید آن می‌شود. بهترین شیوه ذخیره‌سازی مناسب برای نمک یددار، استفاده از ظرف‌های بدون منفذ است. همچنین نگهداری نمک یددار در ظرف‌های شیشه‌ای و بی‌رنگ نیز می‌تواند موجب کاهش ید آن گردد؛ بنابراین بهتر است نمک یددار را در ظروف شیشه‌ای رنگی و کاملاً بسته نگهداری نمایید.