رضا قربانی، نائب رئیس کمیسیون تحول، نوآوری و بهره‌وری اتاق بازرگانی تهران در خصوص تأثیر استخراج رمزارز بر تشدید قطعی برق در تابستان اظهار داشت: اگر توانیر اعلام می‌کند که استخراج رمزارز به ناترازی در تولید و مصرف برق منجر شده است، باید این مورد را با ارائه آمار و مدارک اثبات نماید و به جای نسبت دادن تمام مشکلات موجود در صنعت برق که از سال‌های گذشته وجود داشته به این بخش نوظهور، به صورت شفاف‌تری به آن بپردازد.
در حال حاضر هیچ مزرعه‌ای که به طور قانونی به استخراج رمزارز مشغول باشد در کشور فعالیت نمی‌کند و تقریباً تمامی آن‌ها فعالیت‌های خود را متوقف کرده‌اند، در حالی که مشکل کمبود برق و چالش‌های ناشی از آن کماکان ادامه دارد و صنایع زیادی از این کمبود رنج می‌برند.
وی ادامه داد: چالش فعلی صنعت برق کشور، به بخش مصرف مربوط نمی‌شود، بلکه به کمبود برق در تابستان برمی‌گردد؛ همان‌طور که در فصل زمستان با کمبود گاز مواجه هستیم. ما برق تولید می‌کنیم تا مصرف کنیم و نه اینکه تولید داشته باشیم اما نتوانیم آن را مصرف کنیم. ناترازی فعلی به حدی رسیده که حتی برق دیتاسنترها نیز گاهی قطع می‌شود.
نائب رئیس کمیسیون تحول، نوآوری و بهره‌وری اتاق تهران بیان کرد: کشوری مثل ازبکستان از حدود پنج سال پیش فرآیند استخراج رمزارز را آغاز کرده است و هم‌اکنون سهم چشمگیری از استخراج رمزارزهای جهانی در این کشور صورت می‌گیرد. در این شرایط، ایران فرصت استخراج را از دست داده و با توجه به تحولات ممکن در فناوری استخراج و احتمال تغییر مبنای اثبات کار به اثبات سهام، ممکن است در سال‌های آتی جذابیت و اهمیت این حوزه کاهش یابد.
قربانی تأکید کرد: در کشور ما تصویری منفی از رمزارزها به نمایش درآمده است، به‌طوری که به نظر می‌رسد این پدیده‌ها زائد و بی‌فایده هستند و در اقتصاد جایی ندارند.
نائب رئیس کمیسیون تحول، نوآوری و بهره‌وری اتاق بازرگانی تهران خاطرنشان کرد: اکنون شاهد خاموشی ماینینگ در کشور هستیم و ماینینگ‌هایی که همچنان ادامه دارند، به صورت غیرقانونی و در مقیاس خانگی فعالیت می‌کنند و فاصله‌ی زیادی با مزارع بزرگ ماینینگ دارند. با این حال، ناترازی برق همچنان به استخراج رمزارز نسبت داده می‌شود و با وجود تاکید بر نیاز بالای انرژی ماینینگ، به مردم اطلاعات نادرستی ارائه می‌دهند. مشکل اصلی ناشی از آن است که تولید برق در کشور متناسب با برنامه‌ریزی‌ها پیش نرفته و بررسی‌ها نشان می‌دهد که تولید و مصرف برق به طور همزمان در مسیری هماهنگ پیش نرفته‌اند. همچنین، رویکرد حاکم در بخش‌های مختلف وزارت نیرو در سال‌های اخیر بر تضعیف تولید و محدودسازی صنایع تمرکز کرده و به نظر می‌رسد ماینینگ به عنوان یک هدف آسان برای سرزنش در نظر گرفته شده است.
قربانی همچنین افزود: پاسخی به تراز و ناتراز بودن تولید و مصرف برق نیز نشان‌دهنده این واقعیت است که دولت و به ویژه وزارت نیرو هیچ‌گاه نشان ندادند که به مزارع ماینینگ علاقه‌مند هستند. شاهدی بر درستی این ادعا این است که از همان بدو ورود ماینینگ به عرصه، قانون‌گذاری‌هایی انجام شد که به نوعی مانع از فعالیت مؤثر آن می‌شد. تعرفه برق برای ماینینگ بر اساس نرخ صادراتی تعیین شد که این تعرفه به عنوان سنگین‌ترین نرخ برق در نظر گرفته شد و هیچ صنعتی چنین نرخ بالایی نداشته است. به بیان دیگر، هزینه برقی که برای ماینینگ در نظر گرفته شده، به شکل دلاری محاسبه می‌شود و این امر باعث می‌شود فعالیت در این زمینه برای مزارع ماینینگ به لحاظ اقتصادی مقرون به صرفه نباشد و در نتیجه قوانین نادرست، متقاضیان را به سمت فعالیت‌های غیرقانونی و استخراج خانگی سوق داده است.