بررسی‌های تازه‌ای در ایالات متحده نشاندهنده وجود ارتباط قابل توجهی بین قرارگیری در معرض نورهای مصنوعی در شب، که به عنوان آلودگی نوری شناخته می‌شود، و افزایش شیوع بیماری آلزایمر است.
این تحقیق توسط گروهی از متخصصان در مرکز پزشکی دانشگاه «راش» انجام گرفته و داده‌های مرتبط با آلودگی نوری را با استفاده از اطلاعات جمع‌آوری‌شده از ماهواره‌ها و سوابق Medicare در دوره زمانی ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۸ مورد تجزیه و تحلیل قرار داده است.
نتایج این مطالعه که در نشریه تخصصی Frontiers in Neuroscience منتشر شده، связь معناداری را بین سطوح بالا از نور مصنوعی در فضای باز در شب و افزایش ابتلا به بیماری آلزایمر، به ویژه در افراد زیر ۶۵ سال، نشان می‌دهد.
علاوه بر این، محققان دریافتند که ارتباط میان آلودگی نوری و بیماری آلزایمر در مقایسه با جمعیت‌های بالای سن، از شدت بیشتری برخوردار است.
این پژوهش ایالت‌های مختلف را بر اساس میانگین شدت نور مصنوعی در شب طبقه‌بندی کرد و اختلاف آماری معناداری را در شیوع بیماری آلزایمر بین ایالت‌های با تاریکی زیاد و روشنایی بالا شناسایی کرد. به عنوان مثالی، ایالت‌هایی که بالاترین سطح آلودگی نوری را داشتند، شیوع قابل توجهی از آلزایمر را در مقایسه با ایالت‌هایی که کمترین آلودگی نوری را نشان می‌دادند، گزارش کردند.
«رابین ووگت»، پژوهشگر اصلی این تحقیق خاطرنشان کرد که آلودگی نوری می‌تواند به التهاب عصبی، اختلالات در ریتم شبانه‌روزی و مشکلات خواب کمک کند؛ مسائلی که در بروز بیماری آلزایمر نقش مؤثری ایفا می‌کنند.
ووگت اظهار داشت: نتایج حاکی از آن است که افراد زیر ۶۵ سال به ویژه در برابر اثرات نور شبانه آسیب‌پذیرتر هستند.
طبق گزارش آناتولی، در حالی که عواملی مانند فشار خون بالا و دیابت به شدت با بیماری آلزایمر ارتباط دارند، آلودگی نوری به عنوان یک عامل خطر مهم‌تری نسبت به دیگر عوامل شناخته شده، از جمله مصرف الکل، افسردگی و چاقی به شمار می‌آید.
این تحقیق مبنای مطالعات پیشین بوده که اثرات گسترده‌تر بهداشت عمومی ناشی از آلودگی نوری را، از جمله اختلال در خواب و افزایش احتمال ابتلا به بیماری‌های متنوع، مورد بررسی قرار داده است.
نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که مداخلات بهداشتی عمومی که بر کاهش آلودگی نوری تمرکز دارند، می‌توانند در کاهش خطر بیماری آلزایمر مؤثر باشند، بخصوص در مناطق شهری که با وجود قوانین موجود، سطوح نور همچنان بالا است.
با ادامه شیوع شهرنشینی در جهان و افزایش آلودگی نوری، محققان بر ضرورت درک عمیق‌تر تأثیرات آن بر بیماری‌های عصبی تأکید کرده‌اند.
با توجه به روند پیرشدن جمعیت در سطح جهانی، پیش‌بینی می‌شود تعداد افراد مبتلا به زوال عقل تا سال ۲۰۵۰ تقریباً سه برابر شده و از ۵۷ میلیون نفر در سال ۲۰۱۹ به ۱۵۳ میلیون نفر برسد. افزایش طول عمر همچنین می‌تواند موجب افزایش موارد زوال عقل در کشورهای کم درآمد گردد. هزینه‌های بهداشتی و اجتماعی مرتبط با زوال عقل سالانه بیش از یک تریلیون دلار برآورد گردیده است.