دکتر آسیه الفت بخش، جراح عمومی، با تأکید بر اینکه سرطان سینه به‌عنوان شایع‌ترین نوع سرطان در بین زنان شناخته می‌شود و به همین خاطر از اهمیت فراوانی برخوردار است، بیان کرد: در بسیاری از موارد، خود بیمار نشانه‌های سرطان سینه را شناسایی می‌کند و این امر فرد را به مراجعه به پزشک وادار می‌سازد.
الفت‌بخش در مورد علائمی که ممکن است به سرطان سینه اشاره کند، گفت: یکی از مهم‌ترین و رایج‌ترین نشانه‌ها، یافتن توده‌ای در سینه است که بدون درد به‌وجود می‌آید. این توده می‌تواند در هر اندازه‌ای و با قوام سفت وجود داشته باشد و معمولاً قابل حرکت نیست و به بافت یا پوست سینه چسبیده است. این حالت، شایع‌ترین نوع توده‌های سرطانی سینه محسوب می‌شود. با این حال، در حدود ۱۰ درصد موارد، ممکن است توده درد ایجاد کند یا به صورت متحرک باشد.
او همچنین اشاره کرد که ترشح از نوک سینه یکی دیگر از علائم سرطان سینه است و افزود: ترشح از نوک سینه می‌تواند به‌ظاهر غیرمهم به نظر برسد، اما در واقع یکی از نشانه‌های جدی سرطان سینه به شمار می‌رود. در صورتی که فرد ترشح غیرمنتظره‌ای از نوک سینه به رنگ زرد شفاف، خونی یا خونابه‌ای مشاهده کند و لباس زیرش خیس و خونی شود، و این ترشح فقط از یک مجرا و یک سینه باشد، این امر می‌تواند نشانه‌ای از سرطان سینه باشد.
این جراح عمومی در ادامه به دیگر نشانه‌های احتمالی سرطان سینه پرداخت و گفت: اگر فرو رفتگی نوک سینه‌ای که از ابتدا وجود نداشته به‌تازگی پدیدار شود، به‌ویژه اگر در یکی از سینه‌ها باشد، یا در صورتی که زخم نوک سینه برای مدتی طولانی وجود داشته باشد و با اگزما تفاوت دارد و با درمان‌های موضعی بهبود نیابد، اینها می‌توانند از دیگر علائم سرطان پستان باشند. همچنین تغییراتی مانند کشیدگی پوست قسمتی از سینه، زخم بر روی پوست سینه، التهاب، قرمزی و ورم به‌صورت پوست پرتقالی می‌توانند نشانه‌های دیگری از سرطان سینه باشند.
آیا التهاب غدد لنفاوی می‌تواند باعث ایجاد سرطان سینه شود؟
الفت‌بخش در مورد تأثیر غدد لنفاوی در بروز سرطان توضیح داد: غدد لنفاوی ممکن است به دلایل مختلفی دچار التهاب شوند (مانند اپیلاسیون، اپی‌لیدی یا لیزر موهای زائد، کاشت ناخن، عفونت‌های مختلف و …)، که این یک واکنش طبیعی است و به‌هیچ‌وجه خطرناک نیست. این تغییرات غدد لنفاوی به عنوان تغییرات ری‌اکتیو یا واکنشی شناخته می‌شوند که خوش‌خیم بوده و به سرطان تبدیل نمی‌شوند.
او تصریح کرد: هنگامی که شخصی به سرطان سینه مبتلا می‌شود، نخستین مسیر برای تخلیه لنف سینه به غدد لنفاوی زیر بغل است و بنابراین، اولین محل انتشار توده‌های سرطانی این غدد هستند. از این رو، اگر کسی در ناحیه زیر بغل توده‌ای را احساس کند، باید به پزشک مراجعه کند، هرچند که در اکثر موارد، این غدد ری‌اکتیو هستند.
مدیر گروه تحقیقات جهاد دانشگاهی در خصوص روش‌های تشخیص سرطان سینه، گفت: همان‌طور که ذکر شد، بیشتر سرطان‌های سینه به‌وسیله خود فرد شناسایی می‌شوند، که معمولاً زمانی است که توده حداقل یک سانتی‌متر بزرگ‌تر شده است. با افزایش اندازه توده، احتمال پخش سلول‌های سرطانی از طریق عروق خونی به غدد لنفاوی و سایر ارگان‌ها بیشتر می‌شود.
او ادامه داد: توجه خانم‌ها به بافت سینه‌هایشان کابرد فراوانی دارد، زیرا می‌تواند توده‌ها یا تغییرات جدید را شناسایی کند. شناسایی زودهنگام سرطان می‌تواند به بهبود وضعیت بیمار کمک کند و نتایج بهتری به‌دنبال داشته باشد. برای تشخیص به موقع سرطان سینه، روش غربالگری با ماموگرافی استفاده می‌شود که می‌تواند سرطان سینه را حتی در مراحل ابتدایی و در سطح سلولی شناسایی کند.
سن و زمان مناسب برای انجام ماموگرافی
این جراح عمومی اشاره کرد که ماموگرافی در سن مشخصی باید انجام شود و افزود: بافت سینه در زنان زیر ۴۰ سال متراکم است و ماموگرافی نمی‌تواند ضایعات را به‌درستی شناسایی کند. همچنین در این سنین، بافت سینه نسبت به اشعه دستگاه حساس است و ممکن است سلول‌ها تحریک شوند؛ بنابراین بهترین زمان برای انجام ماموگرافی غربالگری (نه تشخیصی) از سنین بالای ۴۰ سال است و به زنانی که بالای ۴۰ سال دارند و نگران وضعیت خود هستند، توصیه می‌شود که این آزمایش را انجام دهند. برای چکاپ زنان زیر ۴۰ سال می‌توان از روش‌های دیگری مانند معاینه فیزیکی، سونوگرافی و ام‌آرآی بهره گرفت.
ایشان در پایان با ذکر آمار افرادی که به سرطان سینه مبتلا می‌شوند، گفت: سرطان سینه می‌تواند در هر سنی که بافت سینه تشکیل شده و وجود دارد، به وقوع بپیوندد. طبق آمار در جامعه ایرانی، میانگین سن ابتلا به سرطان سینه بین ۴۵ تا ۵۵ سال است. از گزارشات وزارت بهداشت برمی‌آید که میزان ابتلا به سرطان در میان ۳۴ نفر از هر ۱۰۰هزار زن است؛ به بیان دیگر، در طول یک سال، حدود ۱۳۰۰۰ مورد جدید ابتلا به این بیماری داریم. تشخیص زودهنگام بیماری می‌تواند به افزایش طول عمر بیماران منجر شود و حتی به آن‌ها کمک کند تا طول عمر طبیعی خود را بگذرانند.