تأثیر «ژن لاغری» بر فرآیند کاهش وزن

بر اساس یک مطالعه جدید، راز اصلی کاهش وزن ممکن است به وجود ۱۴ نوع «ژن لاغری» وابسته باشد. محققان در این پژوهش دریافتند که افرادی که این ژن‌ها را دارند، به میزان دو برابر افرادی که فاقد این ژن‌ها هستند، با انجام تمرینات منظم قادر به کاهش وزن بیشتری هستند.

افرادی که بیشترین تعداد نشانگرهای ژنتیکی مرتبط با لاغری را داشتند، در مدت هشت هفته تمرین دویدن، تا ۵ کیلوگرم وزن کم کردند، در حالی که برای آن‌ها که این ترکیب ژنتیکی را نداشتند، کاهش وزن تنها حدود ۲ کیلوگرم بود.

این محققان از دانشکده علوم ورزشی و توان‌بخشی دانشگاه اسکس در انگلستان، ۳۸ نفر بین ۲۰ تا ۴۰ سال را بررسی کردند. حدود نیمی از این افراد موظف شدند که سه بار در هفته، به مدت ۲۰ تا ۳۰ دقیقه بدوند و در عین حال، عادات غذایی و سبک زندگی روزمره خود را حفظ نمایند. سایر شرکت‌کنندگان به عنوان گروه کنترل عمل کردند. نتایج تحقیق آنان نشان داد که یک ژن مشخص به نام PPARCG ۱ A، که در متابولیسم انرژی نقش دارد، در افرادی که بیشترین کاهش وزن را تجربه کردند، وجود داشته است.

سایر این «ژن‌های لاغری» با عوامل مختلفی از جمله رژیم غذایی، انباشت چربی، متابولیسم، هوش و همچنین برخی عوارض روانی رابطه داشتند. یافته‌ها نشان می‌دهند که حدود ۶۲ درصد از کاهش وزن در این مطالعه به عوامل ژنتیکی و ۳۷ درصد آن به ورزش و سبک زندگی مرتبط بوده است.

این محققان می‌افزایند که پزشکان در آینده ممکن است قادر به طراحی برنامه‌های تمرینی و رژیم‌های غذایی خاص برای افرادی باشند که با مشکلات چاقی مواجه‌اند، بر اساس پروفایل ژنتیکی آن‌ها. به گفته آن‌ها، اگر بتوانیم به درک بهتری از ویژگی‌های ژنتیکی فرد برسیم، این امید وجود دارد که بتوان مداخلات مؤثرتری برای کاهش وزن و بهبود نتایج بهداشتی ارائه کرد.

با این حال، محققان به این نکته تأکید دارند که ورزش برای تمامی افراد، حتی برای کسانی که این ژن‌ها را ندارند، سودمند است. فواید ورزش فراتر از کاهش وزن است و شامل بهبود سلامت روان و افزایش آمادگی قلبی-عروقی نیز می‌شود.

این یافته‌ها در نشریه Research Quarterly for Exercise and Sport منتشر شده‌اند.