ویچک شزنی آخرین ستاره‌ای است که پس از اعلام خداحافظی‌اش از دنیای فوتبال، تصمیم گرفته دوباره در میدان ظاهر شود.
سی‌وچهار سالگی برای یک دروازه‌بان به‌هیچ‌وجه سنی بالا محسوب نمی‌شود. با این حال، ووزچک شزنی در اوت گذشته اعلام کرد که از فوتبال کناره‌گیری کرده است، اما تنها یک یا دو ماه پس از این تصمیم، به عرصه فوتبال بازگشت و اکنون قصد دارد به مدت یک سال در دروازه بارسا بازی کند. این بازگشت نتیجه‌ای از آسیب‌دیدگی جدی و غیبت طولانی‌مدت مارک آندره تر اشتگن، دروازه‌بان آلمانی تیم آبی‌اناری‌ها که تمامی رقابت‌های فصل جاری را از دست داده است، بود.
بازگشت بازیکنان به مناسبات فوتبال، موضوعی جدید نیست. در تاریخ، بازیکنانی بوده‌اند که پس از خداحافظی و دلتنگی برای فوتبال، به مستطیل سبز دوباره برگشته‌اند.
روماریو
این اسطوره برزیلی بارها در طول حرفه‌اش فوتبال را ترک کرده و به آن برگشته است. در واقع، او پنج بار در دوران حرفه‌ای‌اش از فوتبال خداحافظی کرد و هر بار به این عرصه بازگشت. حقیقتاً باورکردنی نیست! آخرین بار در همین سال، روماریوی ۵۸ ساله پایش را دوباره به چمن سبز گذاشت. او به‌طور طعنه‌آمیز با بازیکنان امروزی صحبت کرده و اظهار داشت: «اگر در دوران اوج خود بازی می‌کردم، عملکرد بهتری داشتم زیرا بازیکنان جدید از هوش خود بهره‌برداری کمتری دارند و بیش از حد می‌دوند. اگر امروز در میدان بودم، بیش از ۲۰۰۰ گل می‌زدم.»
ادوین فان‌درسار
این اسطوره هلندی تا سن ۴۰ سالگی فوتبال بازی کرد. در سال ۲۰۱۶، هنگامی که او ۴۵ ساله شد، نوردویک که دروازه‌بانی نداشت، سراغش آمد و فان‌درسار مدتی را در این تیم سپری کرد. او با تواضع به این بازگشت اشاره نمود و گفت: «صحبت از بازگشت به فوتبال در همه‌اش نیست. صادقانه بگویم، انتظار نداشتم که چنین توجهی به من داشته باشند.»
ریوالدو
این اسطوره نیز داستانی مشابه روماریو دارد. ریوالدو در یونان، ازبکستان و آنگولا بازی کرده و در ۴۲ سالگی به میدان فوتبال بازگشت. او در این سن و سال به تیم «موجی میریم» در لیگ ۳ برزیل پیوست و حتی از خود عملکرد بهتری به نمایش گذاشت.
روبرتو کارلوس
کارلوس در سال ۲۰۱۲ فوتبال را کنار گذاشت تا به شغل مربیگری بپردازد. او به سرعت به مربی شایسته‌ای تبدیل گردید و سیواسپور را در ترکیه هدایت کرده و توانست عنوان مربی سال ترکیه را به‌دست آورد. در سال ۲۰۱۵ به‌منظور کسب درآمد بیشتری به هند رفت و در تیم دهلی دینامو به‌عنوان بازیکن و مربی فعالیت کرد.
روبرت پیرس
پیرس، بازیکن فرانسوی و یادگار تیم طلایی آرسن ونگر که بدون باخت قهرمان لیگ برتر شد، در فصل ۲۰۱۱–۲۰۱۰ برای آستون‌ویلا بازی کرد و خداحافظی او دیر نپایید؛ زیرا سال ۲۰۱۴ پس از سه سال در گوای هند بازی را از سر گرفت. پیرس در سن ۴۰ سالگی موفق شد در هشت بازی یک گل به ثمر رسانده و جایگاه نایب قهرمانی لیگ هند را از آن خود کند و پس از آن به‌طور رسمی از فوتبال کناره‌گیری کرد.
فردی لیونبرگ
این اسطوره سوئدی آرسنال پس از نیم فصل بازی در تیم شیمیزو اسپالس، دوران فوتبالش را در ژاپن به پایان رساند. اما در سال ۲۰۱۴ دوباره به میدان فوتبال بازگشت و به هند رفت. وی در لیگ هند عملکرد خیلی چشمگیری نداشت و جایگاه هشتم او را از سوی مسئولین راضی نکرد، که به‌دنبال آن با او خداحافظی شد.
نیکلا آنلکا
در سال ۲۰۱۰، لیگ قهرمانی هند توجه بسیاری از بازیکنان معروف را جلب کرد. به جز روبرتو کارلوس و فردی لیونبرگ، مارکو ماتراتزی، الساندرو دل‌پیرو، فلورن مالودا، یان آرنه ریسه و لوسیو نیز به این لیگ پیوستند. در سال ۲۰۱۴، آنلکا پس از ترک وست‌بروم‌ویچ، به‌عنوان بازیکن-مربی به بمبئی‌سیتی پیوست. او ۱۳ بار پا به زمین بازی گذاشت و دو گل برای تیم خود به ثمر رساند.
فرناندو مورینتس
این بازیکن در سال ۲۰۱۰ با پایان حرفه‌اش در مارسی، در شرایطی خداحافظی کرد که پیشنهاداتی جذاب از قطر و امارات داشت. اما چند سال بعد، تصمیم گرفت به تیم سانتا آنا بپیوندد و مدت زمانی در این تیم مشغول به بازی شد.
پل اسکولز
هافبک محبوب شیاطین سرخ که تمامی دوران ورزشی‌اش را در منچستریونایتد گذراند، در تاریخ ۳۱ مه ۲۰۱۱ از دنیای فوتبال کنار رفت تا به کادر فنی منچستریونایتد بپیوندد. اما به‌سرعت، با توجه به آسیب‌دیدگی‌های مکرر بازیکنان و افت کیفیت هافبک‌های یونایتد، او دوباره به زمین فوتبال برگشت و با نشاط و قدرت به تیمش یاری رساند! بازگشت این ستاره تحت هدایت سر الکس فرگوسن دو سال به طول انجامید و او در سال ۲۰۱۳ برای همیشه کفش‌هایش را آویخت.