دکتر حسن کرمی، متخصص اورولوژی، در مورد عفونت‌های کلیوی بیان کرد: منشأ عفونت کلیه ناشی از نفوذ باکتری‌ها به بدن است که این ورود می‌تواند از طریق خون یا سیستم ادراری صورت پذیرد. باکتری‌ها با حمله به بافت‌های کلیه موجب بروز التهاب و آسیب به عملکرد آن‌ها می‌شوند.
وی در مورد مسیرهای ورود باکتری به کلیه‌ها توضیح داد: باکتری‌ها ممکن است از طریق خون، به ارگان‌های آلوده‌ای مانند آبسه‌ها و عفونت‌های اطراف کلیه یا از طریق مجرای ادراری که باکتری از دهانه ی مجرا به مثانه وارد و نهایتاً به کلیه‌ها می‌رسد، نفوذ کنند. این مسیر ادراری، رایج‌ترین روش برای ابتلا به عفونت‌های کلیوی به‌حساب می‌آید.
دکتر کرمی به تشریح گروه‌های در معرض خطر عفونت کلیوی به‌ویژه از طریق مجرای ادراری پرداخت و گفت: کودکانی که دچار مشکل برگشت ادراری هستند، در معرض خطرات بیشتری قرار دارند. این افراد به دلیل برگشت ادرار از مثانه به کلیه‌ها، موجب انتقال باکتری‌های آلوده به کلیه‌ها شده و در نتیجه، عفونت کلیه و آسیب‌های ناشی از آن را تجربه می‌کنند. در حال حاضر، شایع‌ترین دلیل نارسایی کلیه و آسیب به کلیه‌های کودکان، بروز عفونت‌های ثانویه ناشی از برگشت ادرار به کلیه‌ها یا ریفلاکس است.
این متخصص همچنین خاطرنشان کرد: افرادی که به عفونت‌های مقاربتی نظیر سوزاک، سیفلیس و ایدز مبتلا هستند، نیز در معرض خطر قرار دارند. در این موارد، آلودگی مجرا منجر به حرکت تدریجی باکتری‌ها به سمت کلیه‌ها شده و به عفونت کلیوی و تخریب این اندام می‌انجامد.
دکتر کرمی درباره نشانه‌ها و علائم عفونت کلیه‌ها توضیح داد: این نوع عفونت به دو دسته حاد و مزمن تقسیم می‌شود که علائم آن شامل تب بالای ۳۹ درجه، لرز شدید و درد در ناحیه پهلو است.
وی در پایان در مورد سایر نشانه‌ها افزود: تغییر رنگ ادرار، کدر شدن آن، بدبویی ادرار، افزایش تکرر ادرار، سوزش حین ادرار کردن و وجود خون در ادرار از دیگر علائم عفونت کلیه به شمار می‌روند. همچنین در کودکان، کاهش وزن و عدم رشد صحیح ممکن است به عنوان نشانه‌هایی از عفونت کلیه مطرح شوند.