کشاورزی که در شرق ترکیه دارای یک باغ میوه است، در حین تلاش برای کاشت نهال جدیدی، به یک موزاییک نادر و تقریباً دست نخورده برخورد کرده است که تاریخ آن به اواخر دوران امپراتوری روم بازمی گردد.
کارشناسان اظهار می دارند که این موزاییک با وسعت ۸۴ متر مربع، تصاویری فوق العاده از صحنه های شکار حیواناتی چون پلنگ نادر آناتولی را در خود جای داده است. به باور آنها، این موزاییک ممکن است بزرگترین نمونه از نوع خود باشد که تا کنون در ترکیه کشف شده است.
امره چایر، سرپرست تیم باستان شناسان اعزامی از موزه باستان شناسی و قوم نگاری الازیغ که در این پروژه حفاری مشارکت دارند، در گفت وگو با رسانه های ترکیه اعلام کرد: «این موزاییک اولین نمونه از نوع خود است که تا به امروز به طور کامل و با تصاویری از حیوانات باقی مانده است که همگی زمانی در این منطقه زندگی می کردند. ممکن است موزاییک های بزرگتری در دیگر نقاط ترکیه پیدا شده باشد، اما آن ها بیشتر شامل الگوهای هندسی یا موضوعات اساطیری هستند.»
این موزاییک در آوریل ۲۰۲۳ توسط محمد امین سوالپ کشف شد، زمانی که او در حال آماده سازی خاک برای کاشت نهال گیلاس خود در باغی در روستای سالکیا بود. تصاویر موجود در این موزاییک، مجموعه ای از صحنه های شکار را به نمایش می گذارند: شیری در حال تعقیب یک بز کوهی، خرسی در حال دنبال کردن یک گوزن و تازی هایی که در حال دریدن یک گراز وحشی هستند. در یکی از تصاویر، پلنگ آناتولی به شکلی برجسته دندان هایش را در گردن یک پرنده نگه داشته است. در کنار این صحنه های شکار، پرندگانی مانند قرقاول، اردک و غاز با آرامش در میان گل های رز و درختان انار ایستاده اند.
امره چایر تأکید کرد: «شیر و خرس نماد اقتدار در سنت رومی به شمار می روند.»
باستان شناسان بر این باورند که این موزاییک که در عمق ۵۰ سانتی متری زمین دفن شده بود، احتمالاً به اواخر قرن سوم میلادی تعلق دارد و در این مکان، واقع در ۵۰۰ کیلومتری شرق آنکارا، مدفون شده بوده است؛ جایی که به اعتقاد آنها، شهری پررونق در نزدیکی مرزهای امپراتوری روم و ایران باستان به شمار می رفته است.
پیش تر در نزدیکی سالکایا، باستان شناسان موفق به کشف یک کانال آبیاری، یک شراب سازی و مجموعه ای از سکه های رومی متعلق به دوران امپراتوری روم باستان تا اوایل دوره امپراتوری بیزانس (روم شرقی) شده بودند.
مقامات ترکیه هنوز تصمیمی نگرفته اند که آیا این موزاییک را به موزه منتقل کنند یا آن را در محل کشف به دلیل حفاظت از آن نگهداری نمایند.