۲۰:۰۳ ۰۸ بهمن ۱۴۰۳
وب سایت فیوچریسم در گزارشی به نگرش جدیدی پرداخته است که یافته های اخیر محققان بر آن تأکید می کند: این باور تاریخی که انفجار های رادیویی سریع (پالس های توانمند انرژی) فقط از نواحی ستاره زا در فضا نشأت می گیرند، در حال دگرگون شدن است؛ چرا که ستاره ها در کهکشان های خالی از حیات به وجود نمی آیند.
این نتایج به دنبال انجام دو تحقیق مجزا به دست آمده است که گزارش آن ها در نشریه اَستروفیزیکال جورنال لِتِرز (The Astrophysical Journal Letters) منتشر شده است.
این پژوهشگران ادعا می کنند که محل تولید سیگنال ها، حومه دورافتاده کهکشان است، که حدود ۱۳۰ هزار سال نوری از مرکز کهکشان فاصله دارد؛ جایی که ستاره های در حال مرگ در مراحل پایانی زندگی خود قرار دارند.
ویشوانگی شاه (Vishwangi Shah)، اخترشناس دانشگاه مک گیل در کانادا به دنبال این تحقیقات گفت: «این یافته ها هم حیرت زا و هم برجسته هستند؛ از آنجا که انتظار می رود که انفجار های رادیویی سریع معمولاً از نواحی ستاره زا در داخل کهکشان ها آغاز شوند. مشخص شدن موقعیت این انفجار های رادیویی سریع خارج از کهکشان اصلی خود، سؤالی را به وجود می آورد که چگونه چنین رخدادهای پرانرژی می توانند در مناطقی به وقوع بپیوندند که به هیچ عنوان ستاره های جدیدی در آنجا شکل نمی گیرند.»
مدت زمان انفجار های رادیویی سریع معمولاً به چند میلی ثانیه محدود می شود؛ اما نیروی مبدأ آن ها به حدی است که انرژی هر پالس آنها از کل انرژی که خورشید در یک سال منتشر می کند، فراتر می رود.
پیش بینی اخترشناسان این بوده که این پدیده ها احتمالاً به مگنتار ها (ستاره های با میدان مغناطیسی قوی) ارتباط دارند. مگنتار نوعی جرم ستاره ای فشرده به نام ستاره نوترونی است که میدان مغناطیسی آن می تواند تریلیون ها بار قوی تر از میدان مغناطیسی زمین باشد.
اما این نظریه با جدیدترین انفجار رادیویی سریع که به نام A ۲۰۲۴۰۲۰۹ FRB شناخته می شود، به چالش کشیده شده است؛ زیرا در کهکشان ۱۱.۳ میلیارد ساله ای که مبدأ این انفجار است، هیچ ستاره جوانی وجود ندارد که بتواند به مگنتار تبدیل شود. فقط ستاره هایی با جرم بالا که به دلیل ابعاد بزرگشان عمر کوتاهی دارند، می توانند به ستاره های نوترونی فروپاشند.
FRB ۲۰۲۴۰۲۰۹ A نخستین انفجار رادیویی سریع نیست که از دورترین نقاط، یعنی کهکشان مسیه ۸۱، شناسایی شده است. در سال ۲۰۲۲، یک سیگنال دیگر به نام M ۸۱ FRB از نواحی اطراف کهکشان مسیه ۸۱ شناسایی شد، جایی که هیچ فعالیت ستاره زایی فعالی در آن وجود ندارد.
این FRB برای اولین بار در یک مجموعه متراکم ستاره ای به نام خوشه ستاره ای کروی کشف شده است. اخترشناسان با توجه به ویژگی های مشابه این دو مورد، احتمال می دهند که FRB ۲۰۲۴۰۲۰۹ A نیز از یک خوشه ستاره ای کروی نشأت گرفته باشد. آن ها همچنین امیدوارند که با استفاده از تلسکوپ جیمز وب بتوانند منطقه ای از فضا که به این انفجار مربوط می شود را بیشتر بررسی کنند و به نتایج دقیق تری دست یابند.