مرکز مدیریت بیماری های واگیر وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی اعلام کرده است که از آغاز سال جاری تا تاریخ ۱۵ بهمن، تعداد یکهزار و ۱۰۹ مورد تب دنگی شناسایی گردیده که ۹۰۵ مورد از آن در داخل کشور بوده و انتقال آن محلی محسوب می شود.
در حال حاضر پشه آئدس اجیپتی در استان های هرمزگان، سیستان و بلوچستان (چابهار و کنارک)، بوشهر (عسلویه و کنگان) و پشه آئدس آلبوپیکتوس در استان گیلان گسترش یافته اند.
از سومین هفته تیر ماه امسال، در شهرستان های رامسر، تنکابن، عباس آباد، محمودآباد و نور در استان مازندران و همچنین در شهرستان بیله سوار از استان اردبیل، پشه آئدس آلبوپیکتوس گزارش شده است. همچنین در شهرستان های خدافرین، هوراند و کلیبر استان آذربایجان شرقی نیز این پشه مشاهده گردیده است.
به نقل از این گزارش، تب دنگی در ۱۴۱ کشور در منطقه آفریقا، آمریکا و مدیترانه شرقی، آسیای جنوب شرقی و غرب اقیانوسیه شناسایی شده است.
هیچ موردی از بیماری زیکا در کشور گزارش نشده است
از سال ۱۳۹۵ تا پایان سال ۱۴۰۲، تعداد ۷۴ مورد مثبت قطعی از بیماری دنگ و ۵۴ مورد از بیماری چیکونگونیا در کشور شناسایی شده که تمام این موارد «وارده از خارج از کشور» بوده و تا به این تاریخ هیچ گزارشی از بیماری زیکا به ثبت نرسیده است.
از هر چهار فرد مبتلا به تب دنگی، سه نفر ممکن است یا بدون علامت باشند یا تنها علائم بسیار خفیفی از خود نشان دهند. این علائم شامل تب بالا که معمولاً به طور ناگهانی آغاز می گردد، دردهای استخوانی، سردرد شدید، بدن درد، درد در مفاصل و عضلات، احساس درد در پشت چشم، بی اشتهائی و تهوع و استفراغ است. همچنین، برخی از بیماران ممکن است علائم جانبی مانند اسهال، قرمزی پوست و تورم غدد لنفاوی را نیز تجربه کنند.
مدت زمان ابتلا به بیماری در افراد مختلف متغیر است و می تواند بین چهار تا ۱۴ روز به طول بینجامد، اما به طور متوسط دوره بیماری حدوداً هفت روز به طول می انجامد. در روز اول بیماری، بیماران باید دقت نمایند که مورد گزش پشه ها قرار نگیرند، زیرا ویروس دنگ در هفته اول بیماری در بدن آن ها فعال بوده و می تواند به پشه های غیر آلوده منتقل شود. این پشه ها پس از یک تا دو هفته قادر خواهند بود بیماری را به سایر افراد نیز سرایت دهند.
زمانی که تب بیمار شروع به کاهش می کند، در برخی از بیماران ممکن است علائم هشدار دهنده ای مانند استفراغ مکرر، درد شدید شکم، خونریزی از مخاطات مانند بینی، لثه و دهان، بی حالی و ضعف شدید، مشکلات تنفسی و کم آبی بدن، نظیر کاهش شدید حجم ادرار، خشکی دهان، سرگیجه و افت شدید فشار خون نمایان گردد. در این مواقع، اگر یک بیمار با چنین علائمی روبرو شد باید به سرعت به پزشک مراجعه کند و سابقه سفر و داروهایی که در دو هفته اخیر مصرف نموده است را گزارش نماید.
اکثر بیماران با مراقبت در منزل، استراحت و درمان های ساده خانگی بهبود می یابند. توصیه های مرتبط شامل استراحت کافی، نوشیدن مایعات فراوان و پرهیز از مصرف نوشابه ها، چای، قهوه و سایر نوشیدنی های حاوی کافئین و انرژی زا، مصرف میوه ها و سبزیجات و استفاده از استامینوفن جهت کاهش درد و تب وجود دارد.
باید به طور جدی از مصرف داروهایی مانند ایبوپروفن (ادویل و ژلوفن)، آسپرین، نوافن، دیکلوفناک، ناپروکسن و مفنامیک اسید اجتناب کرد، زیرا این داروها در این بیماری ممکن است موجب خونریزی شوند. همچنین، باید به یاد داشت که تب دنگ از انسان به انسان منتقل نمی شود و جداسازی بیمار از سایر اعضای خانواده ضرورت ندارد.