برای احیای بینایی مردی از کانادا، جراحان یک عمل جراحی بسیار نادر و منحصر به فرد را به اجرا درآورده اند. در این روش غیرمعمول، از دندان های خود بیمار برای خلق قرنیه مصنوعی بهره برده شده است.
طبق گزارش دیجیاتو و به نقل از نشریه Popular Science، این فرد نابینا تحت عمل جراحی پیچیده ای به نام استئوآدونتو کراتوپرتز (Osteoodonto keratoprosthesis) قرار گرفته که به طور عمومی با عنوان «دندان در چشم» (Tooth in eye) شناخته می شود. اگرچه این درمان ویژه بیش از ۶۰ سال پیش معرفی شده، اما همچنان به ندرت توسط جراحان مورد استفاده قرار می گیرد. حامیان این متد امید دارند که با موفقیت های بیشتر در پیوند از دندان به عنوان راهی برای درمان چالش های نابینایی، استفاده از این روش رایج تر شود.
پیوند دندان به چشم برای درمان نابینایی
جراحی دندان در چشم توسط چشم پزشک ایتالیایی «بندتو استرامپلی» (Benedetto Strampelli) در اوایل دهه ۱۹۶۰ آغاز شد و هدف آن کاهش احتمال عدم پذیرش ایمپلنت های مصنوعی توسط سیستم ایمنی بیمار است که با استفاده از مواد بیولوژیکی خود بدن انجام می شود. در ابتدا، یکی از دندان های بیمار (معمولاً دندان نیش) کشیده می شود، و آنگاه آن را به شکل مستطیلی شکل داده و سوراخی در مرکز آن ایجاد می کنند.
دکتر «گرگ مولونی» (Greg Moloney)، متخصص چشم و جراح در بیمارستان Mount Saint Joseph در ونکوور می گوید: «این عمل نادر است و اکثر مردم درباره آن اطلاعی ندارند، حتی افرادی که به عنوان جراح چشم فعالیت می کنند.»
عمل جراحی به دو مرحله تقسیم می شود. در ابتدا، مولونی به همراه تیمش یکی از دندان های بیمار را خارج کرده و آن را به شکل مستطیلی تراش می دهند. سپس سوراخی بر روی آن ایجاد کرده و لنز اپتیکال پلاستیکی را درون دندان قرار می دهند. این دندان به مدت سه ماه در ناحیه گونه بیمار قرار خواهد داشت. مولونی توضیح می دهد: «این دندان هیچ بافت پیوندی برای بخیه زدن به آن ندارد تا بتوانیم آن را به کره چشم متصل کنیم؛ از این رو، هدف از قرار دادن دندان برای این مدت این است که بافت پشتیبان جدیدی فراهم شود.»
در مرحله دوم، مولونی با حذف لایه بالایی چشم، آن را برای پذیرش پیوند بافت نرم از ناحیه گونه بیمار آماده می کند. بهبودی این پیوند به چندین ماه نیاز دارد تا به اندازه کافی برای نصب ایمپلنت مناسب باشد. مولونی می افزاید که پیشرفت اولیه در این پروسه آهسته بوده و بیمار تحت نظارت دقیقی قرار خواهد گرفت.
زمانی که زمان انجام جراحی دوم فرابرسد، دندان بیمار از ناحیه گونه او خارج شده و به درون کره چشم او منتقل می شود. مولونی و تیمش عنبیه و عدسی آسیب دیده بیمار را از بین برده و دندان را با لنز اپتیکال جدیدش به چشم متصل می کنند. نتیجه نهایی به صورت یک چشم صورتی با یک دایره سیاه کوچک خواهد بود که امید می رود بیمار بتواند از آن دوباره بینایی خود را باز یابد.
این روش طی چند دهه اخیر، با موفقیت های چشمگیری در احیای بینایی بیماران در بیش از ۱۰ کشور مورد استفاده قرار گرفته است. تحقیقی که در سال ۲۰۲۲ در ایتالیا انجام شد، نشان می دهد که ۲۷ سال پس از اعمال این جراحی، ۹۴ درصد از بیماران همچنان قادر به دیدن هستند.