یک داروساز در بسترهای اجتماعی به سه دسته مکمل اشاره داشته که هرگز به مصرف آن ها نمی پردازد، به ویژه ویتامین های پاستیلی که در حال حاضر به شدت محبوب شده اند.
مولتی ویتامین ها و مکمل های غذایی در سطح بین المللی به عنوان راهی برای ارتقاء سلامت بدن، جایگاه ویژه ای به خود اختصاص داده اند. تمایل به مصرف این محصولات به قدری افزایش یافته که برخی از افراد بدون مشاوره از پزشک و بدون انجام آزمایش های حضوری به استفاده از این قرص ها روی می آورند. با این حال، باید تأکید کرد که مصرف مکمل ها همیشه به معنای بهبود وضعیت سلامتی نیست و همه انواع آن ها برای بدن سودمند نخواهند بود. دکتر آمینه خان، داروساز، در ویدئوی منتشرشده برگزارش، نگرانی هایی در خصوص برخی مولتی ویتامین ها بیان کرده است. او به طور خاص بر روی مولتی ویتامین های پاستیلی که در حال حاضر در حال گسترش هستند، متمرکز شد و خاطرنشان کرد که این پاستیل ها چندین عیب دارند، از جمله اینکه معمولاً معادل سه تا پنج گرم شکر برای طعم دار کردن استفاده می شوند.
این مقدار شکر ممکن است به نظر ناچیز بیاید، اما دوز توصیه شده برای روزانه مصرف دو پاستیل درنظر گرفته شده است. در حالی که مقدار شکر مجاز روزانه برای زنان به میزان ۲۵ گرم و برای مردان ۳۶ گرم است. خانم خان این نوع مولتی ویتامین ها را این گونه توصیف کرد: «این ها عملاً فقط قرص های قندی هستند. افراد به آسانی به این پاستیل ها وابسته می شوند و با این امید که از فواید سلامتی آن ها بهره مند شوند، به مصرف بیش از حد روی می آورند که می تواند موجب مسمومیت با املاح معدنی شود.» او افزوده که این مولتی ویتامین ها از لحاظ تغذیه ای ارزش چندانی ندارند، چراکه پژوهش ها نشان داده اند معمولاً میزان کمی از ویتامین ها و مواد معدنی ضروری را شامل می شوند. به همین شکل، مکمل هایی که برای تقویت مو، پوست و ناخن ها ترویج می شوند نیز مورد انتقاد قرار گرفتند.
دکتر خان تأکید کرد: «ویتامین های پاستیلی واقعاً جذاب به نظر می رسند، اما عموماً بیشتر به شیرینی شباهت دارند تا مکمل های سلامتی.» محققان دانشگاه کالیفرنیا همچنین اشاره کردند که حتی در صورتی که این ویتامین ها بدون شکر باشند، معمولاً حاوی شیرین کننده های دیگر همچون آب میوه های قندی یا الکل های قند دار هستند که می توانند به بروز مشکلات ناخوشایند گوارشی بینجامند. این نوع محصولات به ظاهر خوشمزه و آسان برای مصرف به نظر می رسند، اما اثرات مثبت سلامتی آن ها به طور علمی تأیید نشده است. آن ها به ویژه برای کودکانی که ممکن است در بلعیدن قرص ها دچار نگرانی شوند، جذابیت دارند. دکتر زاریا چاپل، پزشک خانواده در کالیفرنیا، اضافه کرد: «این موضوع مشابه این است که در طول سال هر روز یک قرص قند یا آب نبات بخورید. این مقدار به شکر قابل توجهی تبدیل خواهد شد. به ویژه از آنجایی که کودکان ممکن است بیشتر از دوز مجاز مصرف کنند، چرا که طعم این ویتامین ها بسیار لذیذ است و حتی با آب نبات های محبوب شان شباهت دارد.»
یک مطالعه با مشارکت ۴۵۰۰۰۰ نفر نشان می دهد که مولتی ویتامین ها هیچ تأثیری در پیشگیری از بیماری های قلبی ندارند. همچنین تحقیق دیگری بر روی ۱۷۰۰ بیمار با سابقه حمله قلبی به این نتیجه رسید که مصرف روزانه مولتی ویتامین یا دارونما به مدت پنج سال اثر قابل توجهی در بروز حملات قلبی یا مرگ و میر نداشته است. تحقیقات متعدد، بی اثری مولتی ویتامین ها را به تصویر کشیده اند. با این حال، این یافته ها نتوانسته اند وضعیت بازار را تغییر دهند. در سال ۲۰۲۳، حجم بازار جهانی ویتامین ها و مکمل ها به ۱۴۶.۱۴ میلیارد دلار رسید. زنان باردار و افرادی که با سوءتغذیه مواجه هستند، از جمله افرادی هستند که از مولتی ویتامین ها استفاده می کنند. در نهایت، معمولاً مصرف مکمل هایی که بر یک ویتامین یا ماده معدنی خاص تمرکز دارند، بهتر از استفاده از مولتی ویتامین ها خواهد بود.
مکمل هایی چون ویتامین B8 برای تقویت مو و ویتامین D برای بازسازی سلول های پوستی، اثربخشی دارند. بیشتر افراد هیچ نوع کمبودی از ویتامین های موجود در مولتی ویتامین ها مانند ویتامین های A، C و E، یا کوآنزیم Q10 و بیوتین ندارند. برای این دسته از افراد، شواهد قوی وجود ندارد که نشان دهد این مکمل ها تأثیری بر وضعیت سلامتی شان خواهند داشت. دکتر پیتر کوهن، دانشیار پزشکی و متخصص در زمینه مکمل ها، تصریح کرد: «من از هیچ داده ای که نشان دهنده اثربخشی یک مکمل باشد برای درمان ریزش مو یا آسیب های ناخن طبیعی ناشی از سن یا بهبود وضعیت پوست باشد، آگاهی ندارم. این موارد هرگز به بیمارانم توصیه نمی کنم.» بسیاری از مکمل ها و ویتامین ها تحت نظارت سازمان های غذا و دارو در سطح جهانی قرار نمی گیرند، بنابراین تشخیص واقعیت های موجود در بسته بندی این محصولات دشوار است. علاوه بر این، فقدان نظارت به این معناست که تولیدکنندگان ممکن است مواد مضر یا غیرقانونی را در محصولات خود به کار ببرند و برخی از این مواد می توانند با داروهای دیگر تداخل پیدا کنند.