طبق گزارش ایتنا و به نقل از تک‌کرانچ، این دستبند از تکنیک الکترومیوگرافی سطحی (sEMG) بهره‌برداری می‌کند که سیگنال‌های الکتریکی ناشی از فعالیت عضلات را دریافت کرده و حرکات مورد نظر کاربر را پیش از انجام واقعی آنها شناسایی می‌کند. هدف اصلی از ساخت این محصول، ارائه روش‌هایی کم‌تهاجمی و مؤثر برای تعامل با کامپیوتر، به ویژه برای افرادی با معلولیت‌های حرکتی است.
متا به همراه دانشگاه کارنگی ملون، در حال آزمایش این دستبند بر روی افرادی است که دچار آسیب‌های نخاعی هستند تا حتی در صورت عدم توانایی کامل در استفاده از دست‌ها و بازوها، امکان کار با کامپیوتر را فراهم کند. دگلاس وبر، استاد مهندسی مکانیک و علوم عصب دانشگاه، بیان کرده که حتی افرادی که به طور کامل فلج هستند، مقداری از فعالیت‌های عضلانی را از خود نشان می‌دهند که دستگاه قادر است از این سیگنال‌ها برای شناسایی نیت حرکتی استفاده کند.
این دستبند به عنوان راه‌حلی ساده‌تر نسبت به پروژه‌های پیشرفته‌تری مانند Neuralink (طرح ایمپلنت‌های مغزی ایلان ماسک برای بیماران دچار فلج شدید) شناخته می‌شود. روش‌های غیرتهاجمی دیگری نظیر هدست‌های EEG نیز به دلیل ضعف سیگنال‌ها دارای محدودیت‌هایی هستند؛ اما دستبند متا با اتکا به سیگنال‌های sEMG، فرکانس کاری بالاتری دارد و بدون نیاز به جراحی قابل استفاده است.
این تکنولوژی می‌تواند تغییرات اساسی را در زندگی افراد با مشکلات حرکتی ایجاد کند و ارتباط آنها با دنیای دیجیتال را بسیار آسان‌تر و مؤثرتر نماید.