زنی که از یک بیماری ناتوان‌کننده رنج می‌برد، با کمک تراشه مغزی ایلان ماسک توانسته است پس از بیست سال نام خود را بنویسد.
این زن، که بیش از دو دهه در وضعیت فلجی به سر می‌برد، توانسته است بار دیگر نام خود را تنها با قدرت فکرش بنویسد.
«آدری کروز»(Audrey Crews) یکی از شرکت‌کنندگان در آزمایش «رابط مغز و رایانه»(BCI) ایلان ماسک تحت عنوان «نورالینک»(Neuralink)، با فراهم کردن دسترسی به رایانه‌اش به تنها نیروی فکر خود، کار حیرت‌انگیزی را به انجام رساند. او عکسی از نام خود را که بر روی صفحه لپ‌تاپش جلوه‌گر شده بود منتشر کرد و این نخستین باری بود که در دو دهه گذشته چیزی نوشت.
به نقل از آی‌ای، «کروز» که در ۱۶ سالگی حرکاتش را از دست داده، نخستین زن در سرتاسر جهان است که این تراشه را دریافت کرده است. او پیشرفت خود را در ایکس (توییتر سابق) این‌گونه توصیف کرده: ۲۰ سال بود که تلاش می‌کردم اسمم را بنویسم و حالا در حال کار بر روی آن هستم.
این پست شامل عکسی از نام «آدری» است که با رنگ بنفش روی صفحه لپ‌تاپش نوشته شده و به سرعت دست به دست شده و بیش از دو میلیون بازدید را به خود جلب کرد و واکنش ایلان ماسک را برانگیخت.
ماسک نوشت: او تنها با فکر کردن، توانسته است رایانه‌اش را کنترل کند. بسیاری از مردم از امکان چنین کار فوق‌العاده‌ای بی‌خبرند.
«کروز» در مطالعه «نورالینک» که هدف آن آزمایش تراشه‌های «رابط مغز و رایانه» در سوژه‌های انسانی است، تحت عنوان «P9» شرکت کرده است. این تراشه پس از نصب به کاربران این اجازه را می‌دهد تا با امواج مغزی خود، رابط‌های دیجیتال را کنترل کنند.
او در پستی دیگر نحوه کار تراشه را توضیح داده است: این یک عمل جراحی مغز بود، آنها یک سوراخ در سرم ایجاد کردند و ۱۲۸ رشته را به ناحیه حرکتی مغزم متصل کردند. اندازه تراشه تقریبا به ابعاد یک سکه ۲۵ سنتی است.
او همچنین از کارکنان درمانی در مرکز بهداشت «دانشگاه میامی» قدردانی کرد و گفت: آنها با من به‌عنوان یک مهمان ویژه رفتار کردند و از بهترین افراد با برخورد دوستانه‌ای بودند که تا به حال دیده‌ام. می‌خواهم این نکته را به وضوح بگویم که این تراشه به من اجازه نمی‌دهد دوباره راه بروم یا حرکت را بازیابی کنم و تنها برای تله‌پاتی طراحی شده است.
«آدری» در توضیحاتش گفت که این دستگاه بهبودی در تحرک فیزیکی ایجاد نمی‌کند و افزود: ما هنوز در میامی هستیم، اما به زودی به خانه برمی‌گردیم و ویدیوهای بیشتری برای توضیح دقیق‌تر پروسه منتشر خواهیم کرد. من تنها زنی هستم که در جهان این کار را انجام داده‌ام.
«کروز» تنها شرکت‌کننده این آزمایش نیست. کاربر دیگری به نام «نیک ری»(Nick Wray) که در مطالعه تحت عنوان «P8» شناخته شده است، تجربه‌اش را تنها سه روز پس از فعال‌سازی تراشه خود به اشتراک گذاشت. او نوشت: امروز، روز سوم از استفاده از تراشه «N1» است و من سال‌هاست که هیچ‌گاه این سطح از خودمختاری دیجیتال را تجربه نکرده‌ام. امیدوارم در آینده به صورت گسترده‌ای به تجربه کاربری دیگران کمک کنم. من از این که می‌توانم از امکانات آینده بهره‌مند شوم بسیار هیجان‌زده‌ام.
او که علاقه‌مند به داستان‌های علمی-تخیلی است، معنای عمیق این تجربه را چنین بیان کرد: من مبتلا به بیماری «اسکلروز جانبی آمیوتروفیک»(ALS) هستم و اگر نه، هیچ‌گاه نمی‌توانستم در این مطالعه شرکت کنم. صمیمانه اعتقاد دارم که اگر این بیماری هزینه ورود به فرصتی در این مقیاس باشد، به‌راحتی و بدون هیچ تردیدی از آن خواهم گذشت.
بیماری «اسکلروز جانبی آمیوتروفیک»، نوعی اختلال عصبی نادر است که نورون‌های حرکتی را تحت تأثیر قرار می‌دهد و منجر به از کار افتادگی عضلات می‌شود. در حال حاضر، درمان خاصی برای این بیماری وجود ندارد.
آزمایش «نورالینک» که توسط ایلان ماسک در سال ۲۰۱۶ تأسیس شده، با هدف یاری به افراد دارای مشکلات عصبی برای برقراری ارتباط و تعامل با فناوری صورت گرفته است. این شرکت آتی را تصور می‌کند که در آن انسان‌ها با استفاده از «رابط‌های مغز و رایانه»، مستقیماً می‌توانند دستگاه‌ها را با افکار خود کنترل کنند.