«رم» تیمی بی‌نیاز از پنالتی‌زن؛ دچار شکست دردناک

این واقعه یادآور حادثه معروف مارتین پالرمو در کوپا آمه‌ریکای ۱۹۹۹ ‏به شمار می‌آید. در آن شب تلخ برای آرژانتین، ضمن تقابل با کلمبیا، پالرمو سه بار پشت ضربه پنالتی ایستاد و در هر سه مورد ناکام ماند.

به نقل از تابناک و ورزش سه، شبی شگفت‌انگیز در المپیکو به وقوع پیوست؛ دیداری که به طور قطع در تاریخ فوتبال و به‌ویژه در خاطرات هواداران رم باقی خواهد ماند. در مبارزه حساس لیگ اروپا میان رم و لیل، واقعیتی غیرقابل باور رقم خورد؛ سه بار پیاپی پنالتی برای رم و سه ناکامی برابر دروازه‌بان لیل، اوزر.

ماجرا از لحظه‌ای شروع شد که داور در میانه نیمه دوم پنالتی به نفع رم اعلام کرد. آرتِم دووبیک قصد داشت گلزنی کند و با اطمینان اقدام به ضربه‌زنی کرد، اما اوزر با یک واکنش شگفت‌انگیز توپ را مهار کرد. بازیکنان رم به دلیل ورود زودتر از موعد بازیکنان لیل به محوطه جریمه اعتراض کردند و داور پس از بررسی با وی‌ای‌آر فرمان به تکرار ضربه داد.

این بار نیز دووبیک پشت توپ ایستاد. سکوت دلپذیری فضای استادیوم را در بر گرفت. اما باورکردنی نبود که اوزر بار دیگر به قهرمانی خود ادامه دهد و توپ دوم را نیز به خوبی مهار کند. صدای حیرت و خشم از سکوها به گوش رسید. با این حال، داور مجدداً خطای بازیکنان لیل را تشخیص داد و برای سومین بار به تکرار ضربه حکم داد.

این بار توپ به ماتیاس سوله سپرده شد تا شاید سرنوشت عوض شود. اما سناریو دگرگون نشد؛ شوت او نیز به دستان طلایی اوزر برخورد کرد و رم برای سومین بار متوالی فرصتی طلایی برای گلزنی را از دست داد.

سه ضربه پنالتی پشت سر هم، سه بار تکرار، و سه بار ناکامی. صحنه‌ای که بی‌شک می‌توان آن را «غیرقابل تصور» نامید و به یکی از عجیب‌ترین لحظات تاریخ مسابقات رم در المپیکو تبدیل خواهد شد.

این واقعه یادآور ماجرای مارتین پالرمو در کوپا آمه‌ریکای ۱۹۹۹ ‏است. در آن شب شوم برای آرژانتین، پالرمو سه بار پشت ضربه پنالتی ایستاد و در تمام موارد شکست خورد؛ یک بار توپش به تیر دروازه برخورد کرد، یک بار به طرز عجیبی از کنار دروازه خارج شد و در نهایت، دروازه‌بان حریف توپ سوم را مهار کرد. این ناکامی نه‌تنها شکست سنگین ۳–۰ آرژانتین را حادتر ساخت، بلکه نام پالرمو را به شکلی ابدی گره زد. رکورد تلخی که هنوز در کتاب گینس به عنوان بیشترین پنالتی از دست‌رفته توسط یک بازیکن در یک مسابقه ملی ثبت شده است. با وجود آن شب وحشتناک، پالرمو بعدها با گل‌های حساس خود برای بوکاجونیورز و حتی تیم ملی آرژانتین دوباره دلبسته هواداران شد، اما آن سه پنالتی از دست‌رفته همچنان بخشی جدایی‌ناپذیر از داستان او باقی ماند.

اکنون باید دید آرتم دووبیک و ماتیاس سوله با این پنالتی‌های عجیب خود، قادر خواهند بود با درخشش برای رم، این شب کابوس‌وار را از ذهن هواداران و خاطره جمعی فوتبال محو سازند یا نام آنها تا ابد به عنوان کسانی شناخته خواهد شد که در یک مسابقه، درحالی‌که تیم‌شان عقب بود، سه بار پنالتی را از دست دادند؟

ماجرای امشب رم برابر لیل بدون تردید در کنار آن شب تاریخی پالرمو به یاد خواهد ماند: اتفاقی که به خوبی نشان می‌دهد فوتبال چقدر می‌تواند رویایی و شیرین باشد و در عین حال در چند دقیقه، کابوس‌هایی هولناک برای بازیکنان و هواداران به همراه آورد. سه ضربه پی‌درپی، سه بار مواجهه با دروازه‌بان از فاصله نزدیک و سه بار ناکامی، صحنه‌ای است که کمتر کسی در فوتبال به چشم دیده است. این گونه رویدادها یادآور حقیقتی است که فوتبال، همواره سرشار از غیرقابل پیش‌بینی‌هاست؛ گاهی قهرمانان به طور ناگهانی شکل می‌گیرند و گاهی نیز در چند دقیقه به نماد بداقبالی بدل می‌شوند. همین تضادهاست که جذابیت فوتبال را حفظ می‌کند و به هواداران این انگیزه را می‌دهد که سال‌ها از شب‌های عجیب روایت داشته باشند. امشب بی‌شک یکی از آن شب‌های شگفت‌انگیز فوتبالی خواهد بود.