تحقیقات انجامشده توسط پژوهشگران استرالیایی نشان میدهد که آنها با بهرهگیری از دادههای بصری جمعآوریشده از ستارهها، در پی ساخت یک جایگزین آسمانی برای سیستم مسیریابی GPS به منظور هدایت پهپادها هستند.
افزایش حملات پارازیتی به سیستم GPS در عملیاتهای مربوط به پهپادها، باعث شده تا تیم تحقیقاتی استرالیایی به ایجاد سیستمی برای مسیریابی آسمانی بپردازند که بهجای اتکا به سیستم موقعیتیابی جهانی، از اطلاعات بصری ستارهها استفاده کند.
به نقل از تک اکسپلور، مهندسان از «دانشگاه جنوب استرالیا»(UniSA) این سیستم مسیریابی آسمانی را به فناوریهای بینایی رایانهای ترکیب کردهاند تا راهحلی جایگزین برای مسیریابی در شب ارائه دهند، بهویژه در شرایطی که GPS غیرقابل دسترسی یا غیر قابل اعتماد است.
دکتر «ساموئل تیگ»(Samuel Teague)، یکی از محققان این طرح، بیان کرد که این سیستم مسیریابی آسمانی که سبک و اقتصادی است، قابلیت ادغام در پهپادهای استاندارد را دارد و میتواند یک نسخه پشتیبان مطمئن با دقت بالایی فراهم کند.
تیگ توضیح داد: بر خلاف سیستمهای سنتی مسیریابی ستارهای که معمولاً پیچیده، سنگین و گرانقیمت هستند، سیستم ما به گونهای طراحی شده که سادهتر و سبکتر است و به سختافزار تثبیتکننده نیازی ندارد. این ویژگیها آن را برای استفاده در پهپادهای کوچکتر بسیار مناسب میسازد. این روش مسیریابی بهویژه برای عملیاتهای فوق اقیانوسها یا در مناطق درگیری که پارازیت GPS یک تهدید بالقوه بهشمار میرود، بسیار کارآمد است. علاوه بر کاربردهای نظامی، این سیستم میتواند در نظارت بر محیط زیست نیز بهطور قابل توجهی مفید باشد.
این سیستم بر اساس الگوریتمی طراحی شده است که از دادههای بصری ستارهها بهره میبرد و این اطلاعات توسط سیستمهای خلبان خودکار معمول پردازش میشود. آزمایشات انجامشده بر روی یک پهپاد با بال ثابت نشان داد که این سیستم توانسته در فاصله چهار کیلومتری، دقت بالایی را ارائه دهد، که با توجه به سادگی و هزینه کم آن، موفقیتی چشمگیر به شمار میآید.
تیگ افزود: با اتکا به مسیریابی آسمانی به جای استفاده از سیگنالهای «سیستم ماهوارهای ناوبری جهانی»(GNSS)، پهپادها قادر خواهند بود بهطور مؤثری در برابر پارازیتها مصون بمانند.
نتایج این تحقیق در نشریه «Drones» منتشر شده است.
