این روزها، در دل آشوب‌ها، عصبانیت‌ها و انتقام‌جویی‌ها، مبارزات و امیدها، به همراه ناامیدی‌ها، نوعی جدید از نفاق‌ها و چالش‌ها در قالب اقدامات فریبنده و جنجالی به وجود آمده است که در پس آن اهداف گروهی، سیاسی و همچنین سوء استفاده از وزیر جدید ارشاد و به نوعی مانع‌تراشی برای مدیران تازه نفس سینما و سازمان سینمایی نهفته است و این موضوع برخی را شگفت‌زده کرده است.
مدیران فعلی که از حدود دو ماه پیش چمدان‌های خود را بسته‌اند، طی این مدت تلاشی مضاعف کرده‌اند تا بتوانند نظر صالحی را جلب نموده و همچنان در رأس سازمان سینمایی باقی بمانند. با این حال به نظر می‌رسد که در این زمینه چندان موفق نبوده‌اند. هرچند که آن‌ها به تلاش برای فریب وزیر ارشاد ادامه می‌دهند و با مظلوم‌نمایی در راهروهای وزارت خانه و در کنار درب اتاق وزیر رفت و آمد می‌کنند، اما در تلاشند تا خود را به عنوان شخصیت‌های روشنفکر و دلسوز سینما معرفی کنند. با اجرای یک حرکت بدخواهانه و برنامه‌ریزی‌شده می‌کوشند که وضعیت را برای صالحی و مدیران جدید سینما و سازمان سینمایی به قدری سخت و پیچیده بسازند که آن‌ها در برابر چالش‌های فوق‌العاده قرار گیرند و مجبور باشند پاسخگوی هنرمندان و مردم باشند. اگر این مدیران نتوانند به خوبی از عهده این کار بربیایند، آنگاه به اهداف پلید خود خواهند رسید و با به تصویر کشیدن ناتوانی وزیر، رئیس و دیگر مدیران سینما و هنر و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، جنجالی به راه خواهند انداخت که آن‌ها ناتوان‌اند و نباید به آنان اعتماد کرد و نیاز است تا ما دوباره به مقام‌ها و جایگاه‌هایمان بازگردیم.
در حال حاضر در عرصه اکران سینما، وضعیتی تناقض‌آمیز و پرشتاب رخ می‌دهد؛ این بدان معناست که به طور مداوم فیلم‌های جدید به نمایش درمی‌آیند و مهم‌تر از آن، برخی فیلم‌های توقیفی، از جمله «سلام علیکم حاج آقا»، ناگهان مجوز اکران گرفته و به سینماها راه یافته‌اند.
این گونه اقدامات به ظاهر دلگرم‌کننده و برای تولیدکنندگان خوشایند است، اما دو سؤال می‌تواند اهداف نهانی سیاسی افرادی که این فیلم‌ها را بدون قید و شرط به اکران آوری می‌کنند، روشن سازد. نخست اینکه، چرا این رخداد در آستانه خروج مدیران فعلی و ورود مدیران جدید اتفاق می‌افتد؟ و دوم اینکه، افرادی که در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بر اساس دیدگاه و دستورات سیاست مانع از اکران فیلم‌های توقیفی بوده‌اند، دقیقاً همان مدیران فعلی هستند که حالا در حال وداع هستند. بنابراین، نمی‌توان به اقدامات این افراد امیدواری بی‌سبب داشت و تصور کرد که آن‌ها در حال تحول و بیداری هستند. واقعیت این است که این رویدادها بخشی از برنامه‌ریزی‌های سیاسی برای به چالش کشیدن صالحی و مختل کردن فعالیت مدیران جدید سینما بوده و هست.
آقای وزیر ارشاد و دلسوزان سینما، هوشیار باشید!