آقای مسعود پزشکیان، رئیس جمهوری کشور ما اخیراً در جمع نمایندگان اصناف کشور اظهار داشتند که مقدار ۲۰ میلیون لیتر گازوئیل به طور روزانه به شکل قاچاق از کشور خارج می شود. اکنون سوال این است که چه افرادی مسئولیت این حجم وسیع از قاچاق را بر عهده دارند؟ واضح است که قاچاق این چنین مقادیر بزرگی از سوخت به سادگی امکان پذیر نیست و به یک شبکه سازمان یافته نیاز دارد، بنابراین لازم است تا مشخص شود چه کسانی در این فرآیند دخیل هستند.
به عنوان یادآوری به جناب رئیس جمهور، باید گفت که آمار نگران کننده قاچاق میلیون ها لیتر سوخت پیش تر منتشر شده و همه از آن آگاه هستند؛ با این حال، اقدام شما در یادآوری این موضوع قابل تقدیر است. اما پرسش اصلی این است که چرا هنوز در حال پرسیدن هستید؟!
آقای رئیس جمهور!
اگر دارایی های عمومی به سرقت برود و مردم از شما بپرسند که چه کسی مسئول است؟ خبرنگاران تحقیق کنند و از شما بپرسند کی این اتفاق افتاده و نمایندگان مجلس هم سوال کنند که چه کسانی مقصر هستند، آنگاه این چرخه به همان منازعه معروف تبدیل می شود که در آن همه می گویند “من نبودم!”
پرسشگری وظیفه ما رسانه هاست و نه مسئولین دولتی؛ از دخالت در کار ما خودداری کنید و به انجام وظایف اصلی خود بپردازید.
آقای پزشکیان!
ما به شما رای ندادیم تا مانند گذشته به همان ادبیات مطالبه گرانه و پرسشی ادامه دهید؛ به شما رای دادیم تا به این پرسش ها “پاسخ” دهید. شما اکنون در جایگاه پرسشگر نیستید؛ بلکه در مقام پاسخگو قرار دارید و این وظیفه ما و رسانه هاست که بپرسیم چه کسانی به طور روزانه ۲۰ میلیون لیتر گازوئیل این ملت را به خارج قاچاق می کنند؛ و شما به عنوان رئیس جمهور باید به صراحت به این سؤالات پاسخ دهید.
اگر بیان می کنید باید مشخص شود چه کسانی در این چرخه فعالیت دارند، این “باید” می بایست از جانب مردم و رسانه ها بیان شود و شما موظف هستید به این نکته توجه کنید. اگر شناسایی افرادی که در قاچاق سوخت نقش دارند، وظیفه دولت نیست، پس چه کسی باید این کار را انجام دهد؟ آیا نمی دانید که منابع نفتی در اختیار نهادهای دولتی است و قاچاقچی ها عملاً از همین نهادها این مقادیر بسیار بالای سوخت را تامین می کنند؟ پس اگر اعلام می کنید “باید” مشخص شوند، معقول است که دولت خود باید پیشگام در این شفاف سازی و مبارزه باشد و از نهادهای انتظامی و قضائی نیز همکاری بخواهد.
آقای پزشکیان!
بر اساس آمار شما، در تقریباً ۲۰۰ روزی که شما ریاست جمهوری را به عهده دارید، بیش از ۴ میلیارد لیتر گازوئیل قاچاق شده است. همچنین، بد نیست بدانید که قیمت هر لیتر گازوئیل در پاکستان نزدیک به یک دلار و در ترکیه حدود ۱.۳ دلار (تقریباً ۱۲۰ هزار تومان) است. با احتساب این ارقام، قاچاقچیان که اکنون از آنان سوال می کنید، تنها در همین مدت زمان ۴ میلیارد دلار به کشور ضرر رسانده اند. البته لابد آنان سوخت را با قیمت کمتری به فروش می رسانند (چرا که این منابع متعلق به پدرشان نیست)؛ اما ارزش کل گازوئیلی که قاچاق شده، در این حدود باقی می ماند. و بیایید بگذریم از قاچاق بنزین که داستان مشابهی دارد.
جناب رئیس جمهور!
در آینده زمانی که بخواهید درباره قاچاق سوخت صحبت کنید، به جای پرسش از “چه کسی” این عمل را انجام می دهد، بفرمایید: بررسی کردیم، مشخص شد که این افراد سوخت را قاچاق می کردند، ما شبکه آن ها را شناسایی و نابود کردیم و متهمان را به دستگاه قضایی سپردیم و حال دیگر قاچاق سوخت در کشور وجود ندارد.
این آن گفتمانی است که از یک رئیس جمهور کارآمد انتظار می رود؛ این میدان و این فرصت تاریخی و این تصمیم شماست که می تواند تأثیر عمیقی بر نحوه ثبت نام تان در تاریخ داشته باشد.
عصرایران، جعفر محمدی