آلوارو پومبو موفق به دریافت جایزه سروانتس در سال ۲۰۲۴ گردید

هیئت داوران جایزه میگل د سروانتس، که به پاسداشت ادبیات به زبان اسپانیایی اعطا می‌شود، آلوارو پومبو گارسیا دِ لوس ریوس را شایسته دریافت این جایزه با مبلغ ۱۲۵ هزار یورو، که از سوی وزارت فرهنگ اهدا می‌گردد، معرفی کردند.

طبق گزارش ال پایس، این جایزه به دلیل خلاقیت منحصر به فرد، غزلیات خاص و روایت‌های تازه‌ای که این نویسنده ارائه می‌دهد به او اعطا شده است. همچنین بر این نکته تأکید شده که او نه تنها در حوزه شعر و مقاله‌نویسی سطحی شگفت‌انگیز دارد، بلکه یکی از بزرگترین رمان‌نویسان زبان اسپانیایی محسوب می‌شود که به طور عمیق به کاوش احساسات پیچیده و متناقض انسانی و وضعیت بشر می‌پردازد.

هیئت داوران همچنین به این نکته اشاره کردند که آلوارو پومبو دنیا را با زبانی به تصویر می‌کشد که در آن تغییرات واقعیت به شکلی طنزآلود نمایش داده می‌شود و نثر او دارای سبکی است که آرزوی نویسندگان کلاسیک به شمار می‌آید: «من به همان شیوه‌ای می‌نویسم که صحبت می‌کنم». او چیزی را آفریده که نمایانگر گنجینه نویسندگان بزرگ است: دنیای ادبی خاص خود که جاودانه و بی‌بدیل، همزمان تکان‌دهنده و غمگین است.

آلوارو پومبو گارسیا دِ لوس ریوس در سال ۱۹۳۹ در سانتاندر اسپانیا چشم به جهان گشود. او در دانشگاه مادرید به تحصیل فلسفه و ادبیات پرداخت و سپس مدرک لیسانس هنر در فلسفه را از کالج برکبک لندن اخذ نمود. این نویسنده که از سال ۲۰۰۴ به عنوان عضو آکادمی سلطنتی زبان اسپانیایی فعالیت می‌کند، از نزدیک به نیم قرن پیش آثارش را منتشر کرده و در زمره نویسندگان رمان، داستان کوتاه، مقاله‌های روزنامه، کتاب‌های غیرداستانی و شعر قرار دارد. از جمله آثار او می‌توان به «پروتکل‌ها» (۱۹۷۳)، «تغییرها» (۱۹۷۷)، «قصه‌هایی درباره کمبود ماده» (۱۹۷۷)، «شباهت» (۱۹۷۹)، «به سوی یک قانون اساسی شاعرانه در سال جاری» (۱۹۷۷)، «قهرمان مانسارد‌های مانسارد» (۱۹۸۳)، «پسر خوانده» (۱۹۸۴)، «جنایت‌های بی‌اهمیت» (۱۹۸۶)، «متر پلاتینیوم ایریدیوم» (۱۹۹۰)، «پروتکل‌هایی برای احیای زمین» (۱۹۹۲)، «ظهور ابدی زنانه‌ها گفته شده توسط اچ. ام. پادشاه» (۱۹۹۳)، «جایی که زنان هستند» (۱۹۹۶)، «زندگی سنت فرانسیس آسیزی. یک نقل قول» (۱۹۹۶)، «داستان‌های بازیافتی» (۱۹۹۷)، «مربع کردن دایره» (۱۹۹۹)، «سقف» (۲۰۰۱)، «پنجره‌ای رو به شمال» (۲۰۰۴)، «ثروت ماتیلدا تورپین» (۲۰۰۶)، «مرگ قبلی ستوان الوف» (۲۰۰۹)، «دنیای بزرگ» (۲۰۱۵)، «خانه ساعت» (۲۰۱۶)، «پرتره ویسکونت در زمستان» (۲۰۱۸)، «سرنوشت یک گربه معمولی» (۲۰۲۰)، «داستان عالی» (۲۰۲۲) و «خروج راهب از کلیسا» (۲۰۲۴) اشاره کرد.

او جوایز و افتخارات متعددی دریافت کرده است که بخشی از آن‌ها شامل جایزه بنیاد فرانسیسکو آمبرال برای بهترین کتاب سال ۲۰۲۳، جایزه بین‌المللی منندز پلیو ۲۰۲۳ از دانشگاه بین‌المللی منندز پلیو، جایزه افتخاری ادبیات سانتاندر ۲۰۱۸، جایزه نادال ۲۰۱۸، جایزه پلانتا ۲۰۰۶، جایزه سالامبو سال ۲۰۰۶، جایزه روزنامه‌نگاری الکورئو ۲۰۰۶، جایزه روزنامه‌نگاری بنیاد ژرمن سانچز رویپرز ۲۰۰۴، جایزه فاستنرات ۲۰۰۱ و جایزه بنیاد خوزه مانوئل لارا در همان سال است.

هیئت داوران جایزه سروانتس به ریاست لوئیس متئو دیز، نویسنده برنده جایزه سروانتس در سال ۲۰۲۳، شامل ماریا خوزه گالویز، مدیر کل کتاب وزارت فرهنگ اسپانیا، کارمه ریرا نماینده آکادمی سلطنتی اسپانیا، رزا بتی مونوز نماینده آکادمی سلطنتی زبان شیلی، خیمه گارائو نماینده کنفرانس روسای دانشگاه‌های اسپانیا، کوتموگ پرز نماینده اتحادیه دانشگاه‌های آمریکای لاتین و کارائیب، لوئیزا کاسترو نماینده موسسه سروانتس، آنجلس گارسیا نماینده فدراسیون انجمن‌های روزنامه‌نگاران اسپانیا، بنجامین تورس نماینده فدراسیون روزنامه‌نگاران آمریکای لاتین، مینی سواهنی نماینده انجمن بین‌المللی اسپانیایی‌ها، مارتا سانز پاستور نماینده وزارت فرهنگ و رافائل کادناس، نویسنده برنده این جایزه در سال ۲۰۲۲، می‌باشد.

این جایزه به مبلغ ۱۲۵ هزار یورو، هر سال به نویسنده‌ای اعطا میشود که با آثارش به غنی‌سازی میراث ادبی اسپانیایی کمک کرده باشد. هر نویسنده‌ای که تمامی یا بخشی از آثارش به زبان اسپانیایی نوشته شده باشد، می‌تواند نامزد دریافت جایزه سروانتس شود.

فهرست برندگان این جایزه به شرح زیر است:

۱۹۷۶ خورخه گیلن

۱۹۷۷ آلجو کارپنتیر

۱۹۷۸ داماسو آلونسو

۱۹۷۹ خورخه لوئیس بورخس و جراردو دیگو

۱۹۸۰ خوان کارلوس اونتی

۱۹۸۱ اکتاویو پاز

۱۹۸۲ لوئیس روزالس

۱۹۸۳ رافائل آلبرتی

۱۹۸۴ ارنستو ساباتو

۱۹۸۵ گونزالو تورنته بالستر

۱۹۸۶ آنتونیو بوئرو والهو

۱۹۸۷ کارلوس فوئنتس

۱۹۸۸ ماریا زامبرانو

۱۹۸۹ آگوستو روآ باستوس

۱۹۹۰ آدولفو بیوی کاسارس

۱۹۹۱ فرانسیسکو آیالا

۱۹۹۲ دولچه ماریا لویناز

۱۹۹۳ میگل دلیبس

۱۹۹۴ ماریو بارگاس یوسا

۱۹۹۵ کامیلو خوزه سلا

۱۹۹۶ خوزه گارسیا نیتو

۱۹۹۷ گیلرمو کابررا اینفانته

۱۹۹۸ خوزه هیرو

۱۹۹۹ خورخه ادواردز

۲۰۰۰ فرانسیسکو آمبرال

۲۰۰۱ آلوارو موتیس

۲۰۰۲ خوزه خیمنز لوزانو

۲۰۰۳ گونزالو روخاس

۲۰۰۴ رافائل سانچز فرلوسیو

۲۰۰۵ سرخیو پیتول

۲۰۰۶ آنتونیو گاموندا

۲۰۰۷ خوان گلمن

۲۰۰۸ خوان مارس

۲۰۰۹ خ José امیلیو پاچکو

۲۰۱۰ آنا ماریا ماتوته

۲۰۱۱ نیکانور پارا

۲۰۱۲ خوزه مانوئل کابالرو بونالد

۲۰۱۳ النا پونیاتوسکا

۲۰۱۴ خوان گویتیسولو گی

۲۰۱۵ فرناندو دل پاسو

۲۰۱۶ ادواردو مندوزا

۲۰۱۷ سرخیو رامیرز

۲۰۱۸ ایدا ویتال

۲۰۱۹ جوآن مارگاریت

۲۰۲۰ فرانسیسکو برینز

۲۰۲۱ کریستینا پری روسی

۲۰۲۲ رافائل کادناس

۲۰۲۳ لوئیس متئو دیز

۲۰۲۴ آلوارو پومبو