بهنظر میرسد که پاسخ به سوال «از چه سنی به عنوان پیر شناخته میشویم؟» در حال تغییر است، چراکه طول عمر افراد افزایش یافته، بازنشستگی آنها به تعویق میافتد و تا سالهای بالاتر نیز همچنان از سلامتی جسمی و روانی برخوردار هستند.
یک پژوهش که نتایج آن در نشریه انجمن سالمندی آمریکا به چاپ رسیده، نشان میدهد افرادی که در اوایل دهه ۶۰ سالگی خود هستند، اعتقاد دارند پیری از ۷۵ سالگی آغاز میشود. در حالی که بزرگترها بر این باورند که آغاز سن پیری دیرتر از این سن است.
به نقل از انبیسی، این تحقیق که در مجله روانشناسی و سالمندی انجمن روانشناسی آمریکا منتشر شده، به بررسی دادههای ۱۴ هزار شرکتکننده در یک نظرسنجی درباره سالمندی که در آلمان انجام شده، پرداخته است. تاریخ تولد این افراد بین سالهای ۱۹۱۱ تا ۱۹۷۴ بوده و آنها از سنین ۴۰ تا ۸۵ به این مطالعه راه یافتهاند.
شرکتکنندگان در طول ۲۵ سال، در هشت نوبت درک خود از سالمندی را گزارش کردند. آنها در هر چهار تا پنج سالی که میگذشت، سن شروع پیری را یک سال دیرتر از دفعات پیشین اعلام کردند. بهعلاوه، کسانی که در فاصله سالهای ۱۹۱۱ تا ۱۹۳۵ به دنیا آمده بودند، نسبت به افرادی که پس از ۱۹۳۵ زاده شده بودند، بر این باور بودند که پیری زودتر آغاز میگردد.
«مارکوس وتشتاین»، نویسنده اصلی این پژوهش و روانشناس دانشگاه هومبولت برلین، اظهار داشت: درک و تصور ما از پیری همواره در حال تحول است. افرادی که امروزه در میانسالی و افراد مسنتر به سر میبرند، بر این عقیدهاند که سن پیری برای آنها دیرتر از همسالانشان در دو دهه گذشته است.
وتشتاین توضیح میدهد که یکی از دلایل این تغییر، افزایش سطح امید به زندگی در افراد است. در حال حاضر، امید به زندگی در آلمان حدود ۸۱ سال است که نسبت به ۷۱ سال در سال ۱۹۷۴ به طور قابل توجهی افزایش یافته است. به علاوه، بسیاری از افراد مدت بیشتری را با سلامتی زندگی میکنند.
این روانشناس میافزاید: افرادی که احساس جوانی بیشتری دارند، به این باورند که پیری دیرتر شروع میشود.
شرکتکنندگانی که از تنهایی رنج میبردند، بیماریهای مزمنی داشتند یا از سلامتی کامل برخوردار نبودند، بیشتر متوجه بودند که پیری زودتر آغاز میشود. زنان نیز بر این باور بودند که در مردان، سن پیری حدود ۲.۴ سال دیرتر شروع میگردد.
با این حال، برخی از کارشناسان بر این عقیدهاند که این نتایج ممکن است به راحتی به کشورهای دیگر تعمیم داده نشود، چرا که نگرشهای فرهنگی نسبت به پیری و تحولات اجتماعی در طول زمان متفاوت است. بهعنوان نمونه امید به زندگی در ایالات متحده در دوران همهگیری کووید از ۷۹ سال در ۲۰۱۹ به ۷۶ سال در ۲۰۲۱ کاهش یافت، در حالی که این شاخص در آلمان از سال ۲۰۱۴ به طور نسبی پایدار مانده است.
براساس گزارشی از ایندیپندنت، تحقیقهای پیشین نیز نشان دادهاند که باورهای منفی درباره افزایش سن با بالا رفتن سطح استرس در ارتباط است و این وضعیت به نوبه خود میتواند خطر ابتلا به حمله قلبی و سکته را افزایش دهد. در مقابل، افرادی که نگرش مثبتی نسبت به پیری دارند، احتمال کمتری برای ابتلا به زوال عقل دارند و در مقایسه با کسانی که نگرش منفی نسبت به افزایش سن دارند، عمر طولانیتری خواهند داشت.
علاوه بر این، افرادی که خود را جوانتر از سن واقعیشان میدانند، زوال حافظهای کندتر، عملکرد شناختی بهتری و کاهش علائم افسردگی را گزارش کردهاند. بهعکس، افرادی که خود را مسنتر از سن واقعیشان مییابند، بیشتر در معرض خطر مرگومیر قرار دارند.
