محمدعلی ابطحی، رئیس دفتر خاتمی در دوران اصلاحات بیان کرده که آزادسازی موسوی و کروبی میتواند به افزایش مشارکت عمومی در انتخابات منجر شود.
ابطحی در یک پست اینستاگرامی اظهار داشته است: «بیست و پنجم بهمن امسال آغاز چهاردهمین سال حصر شیخ نازنین ما مهدی کروبی و مهندس عزیز و صادق ما، میرحسین موسوی و سرکار خانم زهرا رهنورد خواهد بود. اگر مسئله حصر حل شود، نشانه مهمی برای مهربانی دلها بوده و بستر را برای فعالیت بیشتر مردم فراهم میآورد. برای ارتقاء مشارکت در انتخابات، بهتر است مجلس به عنوان محور اصلی امور قرار گیرد. اهمیت مجلس و امکان مشارکت زمانی محقق میشود که بیان شود مشکلات مزمن و به زمین مانده کشور مانند حصر، سیاست خارجی و تحریمهای سنگین یا موضوع فیلترینگ که جامعه با آن درگیر است، به مجلس آینده واگذار میشود. برای به وجود آوردن مشارکت، باید دلایل لازم را فراهم کرد.»
روزنامه جوان در این زمینه نوشته است: اگر کسی حتی به اختصار با مشکلات مردم آشنا باشد، خواهد دانست که موسوی و کروبی سالهاست دیگر اهمیتی برای جامعه ندارند. اما میتوانیم چند سؤال ساده از ابطحی مطرح کنیم: اول اینکه آیا اصرار اصلاحطلبان بر دغدغههای سیاسی در زمانی که دولت و مجلس را در اختیارداشتند، موجب غفلت از نیازهای اصلی مردم و دور شدن آنها از اصلاحطلبان نشد؟ دوم اینکه آیا مخالفان موسوی و کروبی هم جزو مردم محسوب میشوند؟ آیا افرادی که از حصر این دو نفر حمایت میکنند و آنها را فتنهگر میخوانند، به نظر ابطحی جزو ملت ایران هستند یا اینکه تنها حامیان موسوی و کروبی نباید جزو مردم قلمداد شوند؟ سوم اینکه موسوی و کروبی در آخرین انتخاباتی که شرکت کردند، پیش از تمام شدن انتخابات، پیروزی خود را اعلام کردند و پس از آن نتیجه را نپذیرفتند و ادعاهای بیسند تقلب را مطرح نموده و ماهها کشور را به آشوب کشاندند. آیا عفو افرادی که ضد انتخابات کار کردهاند، میتواند موجب افزایش مشارکت مردم شود یا برعکس، باعث ناامیدی بیشتر آنها خواهد شد؟
مردم در حال حاضر با مشکلات اقتصادی مواجهاند و از کشمکشهای سیاسی خسته شدهاند، با این حال برخی از اصلاحطلبان به طرز عجیبی دغدغههای سیاسی خود را دغدغههای مردم تلقی میکنند و از تاریخ درس نمیگیرند.