“`html
دیابت به عنوان یک اختلال متابولیکی شناخته میشود که باعث افزایش سطح قند خون میگردد و تبعاتی برای سلامت بیمار به همراه دارد.
تشخیص این بیماری از طریق اندازهگیری قند خون صورت میپذیرد؛ به این صورت که اگر قند خون در حالت ناشتا از ۱۲۶ بالاتر رود و قند خون در حالت غیر ناشتا از ۲۰۰ فراتر برود، فرد مبتلا به دیابت تشخیص داده میشود.
دیابت به عنوان یکی از عوامل اصلی مرگ و میر در سطح جهانی شناخته میشود.
این بیماری در حال حاضر یکی از دلایل عمده مرگ و میر و کاهش کیفیت زندگی در بیماران به شمار میرود و جهان با چالش کنترل آن مواجه است.
گروههای در معرض خطر (شامل افراد بالای ۴۵ سال، کسانی که اضافه وزن دارند، افرادی که فشار خون بالا دارند و چربی خون، اشخاصی که تحرک کمتری دارند، افرادی مبتلا به بیماریهای قلبی و عروقی، زنان دارای تخمدان پلیکیستیک، کسانی با سابقه قند خون ناشتا بین ۱۰۰ تا ۱۲۶ و کسانی که سابقه دیابت بارداری دارند) نیاز به مراقبت و کنترل بیشتری در رابطه با این بیماری دارند.
این افراد باید حداقل هر شش ماه تا یک سال و در صورت لزوم تا هر سه سال قند خون خود را تحت نظر قرار دهند تا از بروز دیابت جلوگیری کنند.
۹۰ درصد افراد دیابتی مبتلا به نوع دو میباشند.
در نوع دو دیابت، بدن به انسولین پاسخ نمیدهد و شخص نیاز به استفاده از داروهای خوراکی برای درمان دارد؛ در حالی که در دیابت نوع یک، بیمار از انسولین برای کنترل قند خون بهره میبرد.
گروهی نیز وجود دارند که نه به دیابت نوع یک و نه نوع دو مبتلا هستند؛ اما به دلیل استفاده غیرمنظم از داروهای خاص، سطح قند خون آنها به طور هورمونی افزایش مییابد.
این بیماری میتواند به کلیهها، اعصاب، قلب و چشم آسیب برساند و مشکلاتی از قبیل مشکلات دهانی، دندانی، گوارشی و مثانه نیز ایجاد کند که متاسفانه بیماران به آنها توجه کافی نمیکنند.
انتخاب یک سبک زندگی سالم بهترین روش برای پیشگیری از دیابت است.
انتخاب سبک زندگی صحیح شامل یک رژیم غذایی اصولی، فعالیت بدنی مناسب، خواب کافی و کنترل استرس و تنشهای روزانه میتواند به طرز قابل توجهی در کاهش احتمال ابتلا به دیابت موثر باشد.
استفاده از غذاهای پرچرب، مواد غذایی آماده سریع، خوراکیهای شور و نوشیدنیهای قندی و همچنین کم تحرکی و نگرانیهای بیش از حد، موجب تحریک بروز دیابت میشود.
جامعه باید الگوهای غذایی خود را بهبود بخشد.
آنهایی که در حال درمان دیابت هستند باید به رژیم غذایی خود توجه خاصی داشته باشند و علاوه بر کنترل قند خون، سطح چربی خون، فشار خون و ترک سیگار را نیز مدنظر قرار دهند.
رعایت یک رفتار غذایی مناسب توسط تمام اعضای جامعه میتواند به کاهش مبتلایان به دیابت کمک کند و از طرفی نیز بیماران دیابتی به راحتی رژیم غذایی خود را دنبال کنند.
بیماران دیابتی باید در مصرف غذاهای نشاستهای دقت کنند.
مصرف محدود غذاهای نشاستهای، کم چرب و کم کالری برای بیماران دیابتی توصیه میشود و آنها باید به میزان مصرف برنج، نان، سیبزمینی، ماکارونی و مشابه آنها توجه نمایند.
وی همچنین بر مصرف محدود شیرینیجات تاکید کرده و از بیمارانی که میوهها را کمتر از نیاز بدن خود مصرف میکنند، انتقاد کرد؛ زیرا میوهها به دلیل قند طبیعی که دارند در بیماران مشکلساز نخواهند بود، اما باید نسبت به میوههایی مانند خربزه و انگور احتیاط بیشتری داشته باشند.
پرنوشی و افزایش ادرار از نشانههای دیابت هستند.
بیماران دیابتی باید حتماً در کنار وعدههای غذایی خود از سبزیجات نیز استفاده کنند و برخلاف برخی شایعات مبنی بر منع مصرف تخممرغ و گوشت قرمز، این مواد را به اندازه لازم در رژیم غذایی خود بگنجانند.
این بیماری خود را با علائمی نظیر تشنگی مفرط، ادرار زیاد، بهبود دیرهنگام زخمها، خستگی، تاری دید و کاهش وزن نشان میدهد.
انسولین در کنترل سطح قند خون بسیار اثربخش است.
مردم معمولاً نسبت به مصرف انسولین دید منفی دارند؛ اما واقعیت این است که دیابت به نوعی به این شکل است که بیماران مبتلا به دیابت نوع دو که درمانهای خوراکی دارند، پس از چند سال ناگزیر به استفاده از انسولین هستند.
افراد مبتلا باید هر ساله وضعیت چشمان، قلب، کلیهها و زخمهای پای خود را مورد بررسی قرار دهند و میزان انسولین مصرفی خود را طبق تجویز پزشک تنظیم کنند.
شایعترین عوامل خطر ابتلا به دیابت شامل موارد زیر است:
سابقه خانوادگی
ژنتیک و محیط بچگی (عادات غذایی، فعالیتهای خارج از منزل، الگوهای خواب، سیستمهای پاداش و…) میتواند بر خطر ابتلا به دیابت تاثیر بگذارد.
توزیع چربی و وزن
وجود چربی بیشتر، به خصوص در ناحیه شکم، میتواند منجر به مقاومت بالاتر بدن نسبت به انسولین و هورمون تنظیم کننده گرسنگی، یعنی لپتین شود.
سبک زندگی کم تحرک
نشستنهای طولانی مدت خطر ابتلا به دیابت را افزایش میدهد. حرکت و فعالیت ماهیچهها میتواند التهاب را کاهش دهد و زمانی که در حالت نشسته قرار دارید، استفاده از ماهیچهها به ندرت صورت میگیرد.
نژاد
برخی نژادها به خصوص در مقابل رژیم غذایی غربی آسیبپذیرتر هستند. اسپانیاییها، افراد سیاهپوست، بومیان هاوایی، و بومیان آمریکایی و آسیاییها در معرض خطر بالاتری برای ابتلا به دیابت قرار دارند.
سن
از ۴۵ سالگی به بعد، خطر ابتلا به دیابت به طرز قابل توجهی افزایش مییابد. در این سن از زندگی، احتمال استفاده از مواد غذایی ناسالم و کاهش تحرک بیشتر میشود و اثرات این سبک زندگی به تدریج بروز مییابد. افراد در سنین بازنشستگی به آسانی به دام سبک زندگی کم تحرک گرفتار میشوند و خطر بیشتری برای ابتلا به دیابت دارند.
دیابت بارداری
ابتلا به دیابت در دوران بارداری به عنوان یک زنگ خطر تلقی میشود، زیرا نشاندهنده وجود ژنهای مرتبط با این بیماری است و اگر به رژیم غذایی و سبک زندگیتان توجه نداشته باشید، در نهایت به دیابت مبتلا خواهید شد.
“`
