بر اساس تأیید دستنوشتهها و اقوام نزدیک این هنرمند، هنگامی که او به خطاطی و دنیای زیبای خط ـ نقاشی پا مینهاد، زانوانش به لرزش درمیآمدند. او همیشه خط را به نقاشی ترجیح میداد و از زاویه خطاطی به هنرهای تصویری مینگریست؛ شاید نگاه «رضا مافی» به جهان نیز از لنز خطاطی شکل گرفته بود.
این هنرمند آثارش را در طول زندگی کوتاه ۳۹ سالهاش خلق کرده است؛ و اکنون آثاری از رضا مافی در موزه هنرهای معاصر تهران باکیوریتوری محبوبه کاظمی به نمایش درآمده است.
در میان آثار به نمایش درآمده از این هنرمند، برخی از اشیاء شخصیاش نیز در معرض دید عموم قرار گرفته که تعدادی عکس نیز در این مجموعه دیده میشود.
یکی از عکسهای این مجموعه بهویژه جلب توجه میکند؛ این تصویر نشاندهنده رضا مافی در کنار علی حاتمی است.
رضا مافی و علی حاتمی از دوران گذشته دوستانی نزدیک بودند و در برخی نماهای سریال «هزاردستان»، بهجای دستان رضا خوشنویس که جمشید مشایخی آن را ایفا کرده بود، دستان رضا مافی فیلمبرداری شده است. این هنرمند در ۳۹ سالگی، در پشت صحنه این سریال هنگام اسبسواری، از اسب سقوط کرده و پس از مدتی درگذشت.
این روزها، نمایشگاه آثار رضا مافی در موزه هنرهای معاصر تهران برپا است؛ نمایشگاهی که بعد از گذشت چهار دهه از فوت این هنرمند برگزار میشود و شامل بیش از ۱۰۰ اثر از خط، خوشنویسی، دستخط، مشق و نقاشیخطهای رضا مافی است. این نمایشگاه که با همکاری موزه گالری ترانه باران برگذار شده، تا ۱۰ تیرماه ادامه خواهد یافت.
در بخشی از این نمایشگاه، بر روی دیوارهای موزه هنرهای معاصر، به نقل از رضا مافی آمده است: «در برابر هجوم فرهنگ غرب در این عصر، در بیشتر کشورهای جهان نمودهای بومی به فراموشی سپرده میشود و رو به نابودی است. بهرهگیری از سنتهای بومی در واقع نشانهای از ایستادگی در برابر این یورش فرهنگی است؛ و هنگامی که از سنت صحبت میکنم، به هیچ وجه منظورم تکرار قالبهای سنتی نیست، بلکه استفاده از سنت به عنوان ریشهای برای نزدیک شدن به مردم است. «خط» جنبهای فولکلوریک و گسترده در میان مردم ما دارد. تا دیروز مردم ما، خوشنویس را هنرمند مینامیدند، آیا ما با درک این نکته نمیتوانیم از «خط» به عنوان خمیر مایهای برای خلق آثار نقاشی بهره بگیریم؟
هنرمند نباید اجازه دهد که فرهنگی دیگر بر فرهنگ بومی او تسلط پیدا کند؛ زیرا در این صورت، فرهنگ از خاستگاه و ریشه خود تهی خواهد شد. یک نقاش برای ابراز مفاهیم خود میتواند از نمادهای رایج جامعه استفاده کند، بدون آنکه لطمهای به خلاقیت و نوآوری او وارد شود.»
