تعداد سه گلی که پرسپولیس در دیدار مقابل سپاهان دریافت کرد، پس از شکست چهار گله برابر الهلال، زنگ خطری را به صدا درآورده است که از مدتها پیش شنیده می شود؛ به نظر می رسد سرخپوشان دیگر آن استحکام دفاعی سابق خود را ندارند، هرچند که سه مدافع مرکزی این تیم، حسین کنعانی زادگان، مرتضی پورعلی گنجی و گئورگی گولسیانی، از جمله بهترین ها در فوتبال ایران و لیگ محسوب می شوند.
اما در دیدار با سپاهان، نحوه دریافت گل ها به شیوه ای دیگر بود که به نظر می رسد به توانایی کادر فنی سپاهان در شناسایی نقاط ضعف پرسپولیس برمی گردد.
برای گل اول سپاهان؛ ارسال از سمت راست و نقطه کور تیر دوم واقعاً نشان دهنده آن است که کارترون به خوبی نقاط ضعف حریف را زیر نظر داشته است. جایی که میلاد محمدی تنها کسی بود که به توپ نزدیک شد و خبری از بلوک و جاگیری مناسب نبود تا محبی با پروازی بالاتر از این مدافع مجرب و ملی پوش در نقش جهان، لبخند را به صورت خود بیاورد.
به صحنه گل دوم بپردازیم؛ دوباره یک ضربه ایستگاهی و بار دیگر هدفگیری تیر دو، جایی که میلاد محمدی انتظار می رفت مانع موفقیت حریف شود. قطعاً هیچ یک از طرفداران پرسپولیس نمی خواستند نام محمد دانشگر به عنوان گلزن این مسابقه ثبت شود، اما حضور بی موقع مدافع چپ سرخ ها باعث شد تا در تیر دوم فرصتی مهیا شده و حریف موفق به گلزنی شود.
شاید فکر کنید با ۱۰ نفره شدن پرسپولیس باید شاهد یک خط دفاعی منسجم تر باشیم، اما اینطور که به نظر می رسد، چنین نشد. در شلوغی محوطه جریمه پرسپولیس، انتظار کمترین بود این است که مدافع در شرایط پرفشاری که وجود دارد بهترین تصمیم را برای دفع اتخاذ کند، اما میلاد محمدی این بار نیز در حرکتی عجیب توپ را در نزدیکی دروازه خود، در شرایطی که حریف فرصت ارسال دوباره بدست آورده است، دفع کرد. نتیجه؟ یک موقعیت گلزنی برای حریف که ابتدا گوندوز توپ را دفع کرد، اما در برگشت زکی پور نامش را به عنوان گلزن این دیدار ثبت کرد.