مربی پیشین استقلال در خصوص تجارب متعدد خود در دوران بازی و مربیگری اظهار نظر کرد.
مهدی هاشمی‌نسب، بازیکن سابق تیم‌های بزرگ تهرانی که مدتی پیش به عنوان دستیار جواد نکونام بر روی نیمکت استقلال نشسته بود، در برنامه «لایو فوتبال ۳۶۰» قبل از دیدار استقلال ایران و النصر عربستان در لیگ نخبگان آسیا مهمان عادل فردوسی‌پور بود و در این گفتگو به موضوعات مختلفی پرداخت که در ادامه به برخی از اظهارات هاشمی‌نسب اشاره میشود.
هرگز این دو نفر را نخواهم بخشید
مهدی در مورد جدایی‌اش از پرسپولیس بیان کرد: «پس از چالش‌هایی که از طرف برخی هواداران پرسپولیس رخ داد، هیچ کینه‌ای به دل نگرفتم، اما دو نفر هستند که هرگز نمی‌توانم آن‌ها را ببخشم. یکی از آن‌ها، همان فردی است که در دفترش می‌نشست و با رفتارهایش به نوعی توهین کرد. یکی از این دو نفر علی پروین است، ولی نام شخص دیگر را نمی‌گویم. این را به‌طور قطعی بار دیگر می‌گویم. قراردادم با پرسپولیس به پایان رسید و فقط از استقلال پیشنهاد داشتم. در جلسه‌ام با پرسپولیس گفتم که اگر نصف پیشنهاد استقلال را به من بدهند، می‌مانم، اما یکی از افراد گفت که من می‌توانم ۱۰ تا هاشمی‌نسب بسازم و دیگری هم گفت که ما چنین پول‌هایی نداریم. من هم از آنجا خداحافظی کردم. برای زدن گل به پرسپولیس ۴۰ شب، نماز شب خوانده بودم و مطمئن بودم که گل می‌زنم. همیشه به خاطر زندگی‌ام معتقدم که با دعای مادرم و لطف خدا همیشه موفق بوده‌ام.»
هاشمی‌نسب در این گفتگو بارها تمایل داشت نام رقیب را «پیروزی» بگوید، اما چند بار نیز از واژه پرسپولیس استفاده کرد. وی ادامه داد: «پس از این انتقال دیگر نتوانستم با مادرم برای خرید به بیرون بروم، اما قبل از آن هر بار که با او خرید می‌کردم، هواداران پرسپولیس به او کمک می‌کردند. بعد از پیوستن به استقلال، به مادرم گفتم که تحت این شرایط نمی‌توانم همراهی‌ات کنم و مادرم به تنهایی به بازار رفت. روزی مادرم را در بازار دیدم که مورد حمله قرار گرفت. همان‌جا وعده دادم که تر و خشک را با هم بسوزانم. برای من هیچ تفاوتی بین یک هوادار پیروزی و هزار هوادار این تیم وجود ندارد.»
پروین یک بار هم نیامد تا هواداران را آرام کند
هاشمی‌نسب در خصوص بازی پیشکسوتان پرسپولیس و میلان گفت: «یکی از دوستان نزدیک آقای پروین به من زنگ زد و گفت که اصرار دارند تو در بازی پیشکسوتان پرسپولیس با آث میلان حضور داشته باشی و من ابتدا مخالفت کردم، اما در نهایت حاضر شدم. پس از ورود، علی آقا از من استقبال کردند و یکی از دوستان ایشان گفت که علی آقا فقط جلوی پای سه نفر بلند شده‌اند: نفر اول ناصر محمدخانی، نفر دوم مجتبی محرمی و نفر سوم، خودم. برای تمرین آماده شدیم و علی به من گفت که این بازی ملی است و شرایط متفاوت است، اما در حین تمرین، هواداران پرسپولیس شروع به هو کردن من کردند و جالب اینجاست که یک بار هم نیامدند تا دست بلند کنند و آن‌ها را ساکت کنند.»
از جواد ناراحتم، اما دلیلی برای بیان آن ندارم
هاشمی‌نسب در پایان صحبت‌هایش بیان کرد: «تمام دوران فوتبالم با تمامی گل‌هایی که زدم یک طرف، و این یک فصل که بر روی نیمکت استقلال نشسته‌ام یک سمت دیگر. من در جایی نشسته‌ام که پورحیدری نشسته بود، نمی‌دانم آیا لیاقت آن را داشتم یا نه. من از خانواده استقلال نیستم، ولی هوادار این تیم هستم و هرگز آرزوی شکست استقلال را نمی‌کنم، اما کسانی بودند که در این زمان به دنبال منافع شخصی خود بودند.
در مباحث فنی هیچگاه دخالت نکردم، ولی باید بگویم که هم مدیریت و هم جواد در این مدت مقصر بودند. در بازی با نساجی می‌گویم که جواد هرگز نتیجه را بررسی نمی‌کرد و توجهی به نتیجه حریف نداشت، اما نمی‌دانم چه پیش آمد که شخصاً به رختکن آمد و نتیجه بازی حریف را گفت که واقعاً نمی‌دانم چرا این کار را انجام داد. به تیم گفتم که اگر پارسال سوم هم می‌شدند، به اندازه تیم قهرمان برای من اعتبار دارند. آن‌ها برای من همچون قهرمانان بودند.»