محمدرضا پوریا تا آغاز سال ۱۴۰۲ به شدت مشغول آمادگی برای مجمع انتخاباتی کنفدراسیون بدمینتون آسیا بود تا بتواند برای چهارمین بار ریاست فدراسیون بدمینتون ایران را کسب کند و ریاست خود را در این قاره کهن حفظ نماید.
او در ماه اردیبهشت به عنوان نایب رئیس کنفدراسیون بدمینتون آسیا انتخاب گردید تا از این راه، اعتبار لازم را برای جلب حمایت‌های لازم در جهت آرای بدمینتون ایران به دست آورد. موضوعی که علی شاه حسینی، ملی‌پوش سابق بدمینتون، در مصاحبه‌ای با ایرنا به آن اشاره کرد و بیان داشت: «با به دست آوردن سمت نایب رئیسی پوریا در آسیا، باید پیشاپیش وداع با بدمینتون ایران را بگوییم. او تنها برای تصدی ریاست فدراسیون بدمینتون ایران در آسیا در این سمت قرار گرفته است.»
پس از انتقادها به تعویق مجمع انتخاباتی فدراسیون بدمینتون و پایان دوران سرپرستی پوریا، او در تاریخ بیست و دوم خرداد سال جاری با ۳۶ رای به ریاست فدراسیون بدمینتون بار دیگر انتخاب شد؛ اما در همین جلسه، محمد پولادگر، معاون توسعه ورزش قهرمانی وزارت ورزش انتقادات تندی را مطرح کرد و با تأکید بر تغییر رویکرد در این رشته، بیان داشت: «۵۰ سال است که پوریا ادعا می‌کند بدمینتون ایران قدرت غرب آسیاست. تا کی باید فقط محدود به این قدرت باشیم؟ او باید رویکردش را تغییر دهد.»
در ابتدا، کمیته ملی المپیک با اعزام تیم ملی بدمینتون به بازی‌های آسیایی مخالف بود، زیرا ستاد بازی‌ها معتقد بود که بدمینتون‌بازان توانایی کسب مدال در هانگژو را ندارند و اعزام آنها بی‌فایده خواهد بود. این مساله باعث شد تا پوریا واکنش تندی به این تصمیم داشته باشد. او در گفت‌وگو با ایرنا بیان کرد: «به عنوان نایب رئیس کنفدراسیون آسیا، منطقی نیست که ایران در بدمینتون به بازی‌های مورد نظر نماینده‌ای نداشته باشد.»
پس از مدتی اعتراض و پادرمیانی وزارت ورزش، ستاد بازی‌ها تصمیم گرفت که تنها یک بدمینتون‌باز مرد را به این بازی‌ها اعزام کند. در نهایت فریبا مددی، در پاسخ به مخالفت ستاد بازی‌ها با اعزام یگانه کرمانی، خاطرنشان کرد: «کارشناسان کمیته ملی المپیک در ابتدا از آمادگی بدنی بدمینتون‌بازان ابراز رضایت کردند. چهار دختر و چهار پسر را به آزمون به آکادمی المپیک فرستادیم و آنها از نتایج راضی بودند. هنوز نظر قطعی ستاد بازی‌ها در این زمینه مشخص نشده است. امیدوارم ملی‌پوشان به بازی‌ها اعزام شوند زیرا به شدت تلاش کردیم و حتی در آسیای میانه از جایگاه بالایی برخوردار هستیم و بدمینتون‌باز المپیکی داشتیم. نمی‌دانم دیگر باید از کدام موفقیت بگویم تا مسئولان برای اعزام ملی‌پوشان بدمینتون قانع شوند.»
مددی در حالی از موفقیت ملی‌پوشان در آسیای مرکزی صحبت کرد که در این رویداد حریفان چندان قدرتمندی حضور نداشتند؛ اما اگر کار دختران و پسران ما به کشورهای قدرتمندی چون اندونزی، هند، ژاپن، کره جنوبی و مالزی می‌رسید، به یقین نمی‌توانستند به فینال رقابت‌های آسیای میانه راه پیدا کنند.
در ادامه، با اعتراضات به تصمیم ستاد بازی‌ها، پوریا به ایرنا گفت: «به عنوان نایب رئیس بدمینتون آسیا از محمود خسروی وفا و مناف هاشمی خواهش می‌کنم که با اعزام یگانه کریمی موافقت کنند و هزینه اعزام او را شخصاً به بازی‌های آسیایی پرداخت می‌کنم.»
این اظهارنظر در حالی صورت گرفت که کرسی‌های بین‌المللی ارتباطی به موفقیت بدمینتون‌بازان در قهرمانی آسیا یا بازی‌های آسیایی ندارد. زیرا یک رئیس موفق فدراسیون می‌تواند با تدبیر و برنامه‌ریزی مناسب، رده‌های مختلف را به سهمیه جهانی یا حتی المپیک برساند. نمونه‌هایی همچون فدراسیون هندبال و والیبال با موفقیت‌های متعددی که در رده‌های پایه به دست آورده‌اند، گواه این موضوع است.
با توجه به اظهارات پوریا و همچنین واکنش تند مددی به عدم اعزام یگانه کرمانی، انتقادات فراوانی از سوی ملی‌پوشان نسبت به ستاد بازی‌ها مبنی بر تبعیض جنسیتی مطرح شد و به خصوص علی شاه حسینی، ملی‌پوش اسبق بدمینتون بر این نکته تأکید کرد که تصمیم ستاد بازی‌ها در تضاد با شعار المپیک است. نایب رئیس زنان فدراسیون بدمینتون نیز به اشتباه ستاد بازی‌ها اشاره کرد و همین امر منجر به این شد که در جلسه‌ی اخیر ستاد، مناف هاشمی، دبیر کل کمیته ملی المپیک، بیان کند که به اختیار این فدراسیون، یک دختر یا یک پسر باید به این بازی‌ها اعزام شوند و تصمیم نهایی با پوریا است که کدام بازیکن را به هانگژو بفرستد.
پوریا در جلسه کمیته فنی تصمیم گرفت که به جای یگانه کرمانی، علی حیاتی را راهی هانگژو نماید. این تصمیم با واکنش تند نسیم صفایی، ملی‌پوش بدمینتون روبه‌رو شد و او در مصاحبه‌ای با ایرنا اظهار داشت که «حق زنان بود تا به جای مردان به این بازی‌ها اعزام شوند و این موضوع می‌تواند انگیزه بانوان بدمینتون را تحت تأثیر قرار دهد.»
در نهایت، ستاد بازی‌ها با اعزام یگانه کرمانی موافقت کرد؛ اما نباید واقعیت را نادیده گرفت. در حال حاضر بدمینتون ایران شانس مدالی در این بازی‌ها ندارد و سرمربی تیم ملی بدمینتون نیز این موضوع را تأیید کرده است.
در واقع، فدراسیون بدمینتون به خواسته خود رسید، اما نکته‌ای که مهم است این است که چرا این فدراسیون هنوز نتوانسته خواسته‌های جامعه بدمینتون کشور را با موفقیت‌هایی در آسیا، جهان و المپیک به ثمر برساند. تکرار جملاتی چون «با این همه موفقیت چرا نباید در هانگژو نماینده داشته باشیم به چه معناست؟ فدراسیون بدمینتون موفقیت را چگونه تعریف می‌کند؟ آیا قهرمانی در آسیای مرکزی و دستیابی به سهمیه المپیک با وایلد کارت و در نهایت حذف از دور اول بازی‌ها، موفقیت و افق روشنی برای یک فدراسیون محسوب می‌شود یا تنها نشان‌دهنده وعده‌های خالی و بی‌پایه و اساس فدراسیون نشینانی است که همچنان نتوانسته‌اند دستاوردی برای بدمینتون ایران به ارمغان بیاورند؟
251 251