علاوه بر استفاده سنتی و مطمئن از اسب – که سربازان گروه پنجم نیروی ویژه در روزهای ابتدایی حمله به افغانستان به خبرساز شدن آن پرداختند – یکی از روش‌های دیگری که ارتش ایالات متحده برای انجام مأموریت‌های شناسایی سبک به آن متکی است، تردد سریع در زمین‌های باز با موتورهای آفرود است.
بر اساس گزارشی از روزیاتو، در حالی که موتورسیکلت‌های نظامی بیشتر برای نیروهای ویژه طراحی شده‌اند، نیروی تفنگداران دریایی ایالات متحده در گذر زمان، بیش از ۴۰۰ دستگاه موتورسیکلت کاواساکی KLR ۶۵۰ اصلاح‌شده (با نام M۱۰۳۰-M۱) را برای انجام مأموریت‌های دیده‌بانی، پیام‌رسانی و نظارت به خدمت گرفته است.
این موتورسیکلت‌ها چه ویژگی‌های خاصی دارند؟ جز فریم دوچرخه و سیستم انتقال قدرت برند کاواساکی، تمامی اجزاء این وسیله، از جمله موتور، مجدداً طراحی و ساخته شده‌اند. به جای موتور استاندارد بنزینی ۶۵۲ سی سی، M۱۰۳۰-M۱ به یک موتور دیزلی ۵۸۴ سی سی ساخت Hayes Diversified Technologies (HDT) مجهز گردیده است (تعداد محدودی از آن‌ها با ظرفیت ۶۱۱ سی سی عرضه شده‌اند).
اگرچه این موتور چندان قدرتمند به نظر نمی‌رسد، اما با خروجی حدود ۳۰ اسب بخار و گشتاور بالا در دور پایین (حدود ۳۳ فوت پوند در ۴،۲۰۰ دور در دقیقه)، M۱۰۳۰-M۱ قادر است به مراتب بیشتر از نسخه قبلی خود در زمین‌های ناهموار و شیب‌دار حرکت کند. افزون بر این، این موتور می‌تواند موتورسیکلت کاواساکی را به سرعت ۱۲۶ کیلومتر در ساعت برساند که بدین ترتیب توان خروجی کم اسب بخار آن مشکلی جدی ایجاد نمی‌کند.
<img class="image_btn lazyload lazyload" style="margin:0px;" title="M۱۰۳۰-M۱؛ نسخه نظامی موتورسیکلت کاواساکی در خدمت ارتش آمریکا” src=”https://cdn.fararu.com/files/fa/news/1403/3/1/2047146_992.png” alt=”M۱۰۳۰-M۱؛ نسخه نظامی موتورسیکلت کاواساکی در خدمت ارتش آمریکا” width=”1650″ height=”956″/>
نکته جالب این است که با وجود آنکه M۱۰۳۰-M۱ به موتور دیزلی مجهز است، معمولاً از سوخت دیزل استاندارد استفاده نمی‌کند. بلکه، این موتورسیکلت از سوخت جت مبتنی بر نفت سفید JP-۸ بهره می‌برد. به رغم اینکه این موضوع عجیب به نظر می‌رسد، پنتاگون دلایل منطقی برای سرمایه‌گذاری در این برنامه مهندسی دوباره دارد.
ناتو فقط یک نوع سوخت استاندارد دارد
از زمان تأسیس ناتو در سال ۱۹۴۹، بسیاری از تصمیمات طراحی در ارتش ایالات متحده (و سایر کشورهای عضو) تحت تأثیر توافقنامه استانداردسازی ناتو (STANAG) قرار گرفته‌اند. STANAG چارچوبی است که به تمامی اعضای ناتو کمک می‌کند تا تجهیزات خود را به گونه‌ای طراحی و تأمین کنند که در صورت نیاز بتوانند از یک سیستم لجستیک واحد بهره ببرند و به سادگی از تجهیزات یکدیگر استفاده کنند، بدون اینکه نیاز به آموزش اضافی باشد. دامنه کارآیی STANAG بسیار وسیع است و از کالیبر مهمات گرفته تا طراحی اتصالات و سوکت‌ها برای وسایل نقلیه به کار گرفته می‌شود.
STANAG که ارتباط زیادی با موتورسیکلت M۱۰۳۰-M۱ دارد، نوع سوخت مورد استفاده برای تمامی نیروهای نظامی حاضر در ناتو را نیز شامل می‌شود. STANAG ۳۱۴۹ یک سیاست واحد سوخت (SFP) ایجاد کرده که در آن F-۳۴ (نام رمز ناتو برای سوخت جت JP-۸) به عنوان سوخت جهانی برای همه “هواپیماها، وسایل نقلیه و تجهیزات نظامی که در زمین مستقر هستند” در ناتو پذیرفته خواهد شد. بنابراین امروزه تمام تجهیزات ارتش ایالات متحده که نیاز به سوخت دارند، برای کار با سوخت جت طراحی شده‌اند؛ از هامووی مشهور تا تانک M۱ Abrams. هر وسیله نقلیه‌ای که به ارتش ایالات متحده عرضه می‌شود، باید موتوری داشته باشد که توانایی کار با سوخت جت را داشته باشد، به همین دلیل طراحی غیرمعمول موتورها در M۱۰۳۰-M۱ صورت گرفته است.
M۱۰۳۰-M۱ تنها به ظاهر یک کاواساکی است
در حالی که طرفداران موتورسیکلت بی‌درنگ شکل کاواساکی KLR ۶۵۰ را در زیر پوشش نظامی آن شناسایی می‌کنند، این تنها وجه اشتراک M۱۰۳۰-M۱ با این برند است. به جز موتور جدید با تمامی اجزای داخلی مانند پیستون‌ها، سیلندر و محور که برای بهبود عملکرد با نسبت تراکم ۲۰:۱ بالاتر جایگزین شده‌اند، این موتورسیکلت به طور جامع مقاوم‌سازی شده تا نیازهای نظامی را پاسخ دهد.
دسته فرمان آن به همراه محافظ‌های دست و کنترل‌ها تعبیه شده است. در قسمت عقب موتورسیکلت، یک جعبه ابزار مستحکم طراحی شده که به اپراتور امکان حمل حدود ۲۰ کیلوگرم سلاح و وسایل را می‌دهد. در صورت لزوم، امکان نصب دو صفحه سخت در دو طرف موتورسیکلت جهت افزایش ظرفیت بار وجود دارد؛ و مانند هر وسیله نقلیه تاکتیکی دیگر، چراغ‌های جلو و عقب موتورسیکلت دارای حالت خاموشی هستند تا در ماموریت‌هایی که نیاز به احتیاط حداکثری دارند، مخفی کاری را افزایش دهند. همچنین یک چراغ رانندگی IR برای استفاده با عینک دید در شب نیز می‌تواند به کار گرفته شود.
HDT تا پایان دهه ۲۰۰۰ حدود ۴۴۰ دستگاه از این موتورها را برای تفنگداران دریایی تولید کرد، زمانی که این موتورسیکلت‌ها به تدریج از خدمت خارج شدند. گزارش‌ها نشان می‌دهد که چندین کشور ناتو نیز M۱۰۳۰-M۱ را سفارش داده‌اند، اما جزئیات مربوط به این کشورها و تعداد سفارشات تاکنون مشخص نشده است. این موتورسیکلت‌ها در حال حاضر دیگر در سرویس نظامی نیستند و کل ناوگان آن‌ها به تازگی به حراج گذاشته شده است. اگر خوش‌شانس باشید، شاید بتوانید امروز یک نسخه فعال از آن‌ها پیدا کنید.