استودیوی معماری فوجی‌وارامورو در تویوناکای اوزاکا، خانه‌ای منحصر به فرد طراحی کرده است که از مجموعه‌ای از حجم‌های مربع شکل خاکستری تشکیل شده و شکاف‌هایی در میان آن‌ها وجود دارد که به ورود نور و هوا به داخل فضا کمک کرده و همزمان حریم خصوصی ساکنان را نیز تأمین می‌کند.
بر اساس گزارش فرادید، این استودیو که در سال 2002 توسط شینتارو فوجی‌وارا و یوشینو مورو تأسیس شده، این ساختمان ژاپنی را با توجه به بستر شهری در منطقه مسکونی تویوناکا، واقع در شمال مرکز اوزاکا، به مرحله اجرا درآورده است.
محل قرارگیری این بنا توسط همسایگان احاطه شده و به هیچ منظره چشمگیری دسترسی ندارد. بنابراین، برای حفظ خصوصیّت مشتریان، تعداد نمای ورودی‌ها به حداقل رسیده است.
هدف اصلی از طراحی این خانه، فراهم آوردن فضایی جذاب و زیبا است که پنجره‌های بزرگی نداشته و به دنیای بیرون محدود باشد.
این طراحی به شکل L شکل به سه حجم مربع تقسیم شده است که با شکاف‌های باریکی از یکدیگر جدا شده‌اند. این شکاف‌های افقی و عمودی، هوا و نور طبیعی را به داخل می‌کشند و در عین حال نماهای خاصی را نمایان می‌کنند.
معماران در بیانی اظهار داشته‌اند: «ابعاد کوچک این روزنه‌ها خود به شدت برجسته‌تر شدن نماهای ناگهانی به آسمان و مناظر خیابانی کمک می‌کند».
«شکل نور که از این روزنه‌ها به داخل نفوذ می‌کند نیز دارای اهمیت بالایی است؛ بدین‌سان ساکنان به طور مداوم از تغییر نور در طول روز آگاه خواهند بود.»
از منظر بیرونی، این سه حجم با موادی که به خوبی با یکدیگر ترکیب شده و به تمایز بخش‌های مختلف ساختمان کمک می‌کنند، نهایی گردیده‌اند.
همکف که شامل گاراژ و ورودی است، با بتن درجا ساخته شده و سوراخ‌های پیچ‌های اتصالی برای نگه داشتن قالب در آن قابل مشاهده است.
یکی از این حجم‌های بالایی با تخته‌های چوبی عمودی به رنگی مشابه بتن پوشیده شده است، در حالی که دیگری با صفحات خاکستری یکنواخت و صاف تزیین شده است.
فضای ورودی شامل یک سالن کوچک و یک راه‌پله است که به ناحیه اصلی نشیمن منتهی می‌شود. اتاق نشیمن که دارای پلان باز است، شامل یک آشپزخانه و ناهارخوری می‌باشد که با تغییر سطح از فضای نشیمن جدا شده است.
بخشی از فضای نشیمن دارای نورگیری است که به صورت عمودی تا قلب ساختمان کشیده شده است. هوای تازه‌ای که از این طریق به فضای شیشه‌ای وارد می‌شود، آن را به فضایی نیمه‌باز تبدیل کرده است.
این نورگیر با کف شیشه‌ای طراحی شده است که نور طبیعی را به گاراژ هدایت می‌کند و به خوبی عبور نور روز از طریق شکاف‌های موجود میان بلوک‌ها را تکمیل می‌نماید.
کف شیشه‌ای دیگری نیز بین نشیمن و ناهارخوری قرار دارد که از شکاف‌های تفکیک‌کننده دو حجم عمودی پیروی کرده و ارتباط بصری بین دو سطح را فراهم می‌کند.
یک مجموعه از پله‌های فلزی طره‌ای از نشیمن به محل استراحت می‌رسد. کفپوش چوبی اتاق خواب و آشپزخانه به عنوان نقطه‌ای گرم در تضاد با مواد بتنی فضای نشیمن عمل می‌کند.
قفسه‌های توکار در امتداد یکی از دیوارهای اتاق با طراحی مینیمالیستی گنجانده شده است و یک واحد آشپزخانه بتنی یکپارچه نیز در نزدیکی پله‌ها جای داده شده است.