در صورتی که لایه اپیدرم پوست به‌صورت خشک و خارش‌دار باقی بماند و با استعمال لوسیون‌ها بهبود نیابد، ممکن است نشانه‌ای از وجود مشکلات جدی در سلامت باشد.
دیابت: یکی از جلوه‌های این بیماری، عوارض جلدی است. وقتی سطح قند خون در حدی بالا می‌رود که می‌تواند منجر به کم‌آبی بدن شود، دیابت به فرایند طبیعی تعریق آسیب می‌زند و موجب کاهش رطوبت پوست می‌گردد. این موضوع می‌تواند به خشکی، ترک‌خوردگی و آسیب‌پذیری پوست در برابر باکتری‌ها و عفونت‌ها منجر شود. توصیه می‌شود افرادی که به دیابت مبتلا هستند، در فصل‌های خشک سال از نرم‌کننده‌ها استفاده کنند، از دستگاه‌های بخور در خانه بهره ببرند، از حمام یا دوش گرفتن با آب خیلی داغ خودداری نمایند و در نهایت در صورت بروز عوارض پوستی به پزشک مراجعه کنند.
بیماری کلیوی: بسیاری از افراد دارای مشکلات کلیوی ممکن است از وضعیت خود بی‌خبر باشند، با این حال، نشانه‌های نظیر خستگی، اختلالات در تمرکز یا خواب و افزایش دفعات ادرار را تجربه می‌کنند. خشکی و خارش پوست به‌ویژه زمانی بروز می‌کند که کلیه‌ها نتوانند تعادل مواد معدنی و مغذی خود را حفظ کنند. بیماران مبتلا به نارسایی مزمن کلیه معمولاً پوست خشکی دارند که ممکن است گاهی همراه با پوسته‌پوسته شدن باشد. کاهش اندازه غدد عرق در این افراد ممکن است در به‌وجود آمدن این مشکل نقش داشته باشد، و همچنین مصرف بالای داروهای مدر (ادرارآور) نیز می‌تواند خشکی پوست را تشدید کند. استفاده از کرم‌های مرطوب‌کننده می‌تواند به تسکین خارش در این افراد کمک کند، اما در بلندمدت تنها پیوند کلیه می‌تواند به‌عنوان یک راه حل دائمی برای این عارضه ناخوشایند عمل کند.
سرطان پوست: افزایش ضخامت و خشکی پوست که درنتیجه به خونریزی منتج می‌شود، ممکن است نشانی از ابتلا به سرطان سلول سنگفرشی باشد، که دومین نوع رایج سرطان پوست محسوب می‌شود. این نوع سرطان می‌تواند به‌صورت زگیل یا زخم‌های باز ظاهر شود. این نوع سرطان به سبب قرارگیری طولانی‌مدت در معرض اشعه ماورای بنفش خورشید ایجاد می‌شود و عموماً به‌آسانی قابل درمان است و به ندرت باعث بدخیمی یا مرگ می‌شود.
کم‌کاری غده تیروئید: با کاهش سطح هورمون تیروئید، علائمی نظیر کاهش متابولیسم، سرد شدن بدن، فراموشی، افسردگی و یبوست بروز می‌کنند. هورمون‌های تیروئید نقش حیاتی در حفظ سلامت سلول‌های جدید پوست ایفا می‌کنند. ادامه کم‌کاری تیروئید برای مدت طولانی می‌تواند تأثیرات خاصی بر روی پوست و مو بگذارد، نظیر خشکی، ریزش، کدر شدن و از دست دادن درخشندگی موها. این عوارض همچنین بر پوست نیز ظاهر می‌شوند، به‌ویژه با پوسته‌پوسته شدن و خشکی پوست. با استفاده از داروی لووتیروکسین، به تدریج مشکلات مربوط به پوسته‌پوسته شدن، زبری و خشکی پوست و نیز ریزش و نازک شدن موها رفع خواهد شد، و نگرانی بابت این عوارض برطرف خواهد شد.