کارشناسان در ماه گذشته از یک سیارک جدید به نام «وای آر۴۲۰۲۴» (۲۰۲۴ YR۴) پرده برداری کردند که احتمال دارد در دسامبر ۲۰۳۲ به زمین برخورد کند؛ با این حال، شانس وقوع این حادثه تنها حدود ۱ درصد برآورد شده است.
طبق گزارشی از یورونیوز، این سیارک در دسامبر سال ۲۰۲۴ توسط تلسکوپ رصدخانه «ریو هورتادو» واقع در شیلی کشف شد، در حالی که فاصله اش از زمین حدود ۴۳ میلیون کیلومتر بود.
تجزیه و تحلیل های دانشمندان نشان می دهد که اگر این سیارک با قطر بین ۵۰ تا ۹۰ متر به زمین برخورد کند، ممکن است حادثه ای مشابه با «انفجار تونگوسکا» در سال ۱۹۰۸ در روسیه به وقوع بپیوندد، زمانی که برخورد یک سیارک سبب نابودی ۲۰۰۰ کیلومتر مربع از جنگل های سیبری گردید.
چنانچه چنین شیئی بر فراز پایتخت فرانسه، یعنی پاریس منفجر شود، به احتمال زیاد، «تمام پاریس» را تحت تأثیر قرار خواهد داد.
با این حال، طبق اظهارات ناسا، احتمال برخورد این سیارک با زمین کمی بیشتر از ۱ درصد، یا به عبارتی یک شانس در ۸۳ و بر اساس ارزیابی های سازمان فضایی اروپا (ESA) حدود یک در ۸۸ است.
علاوه بر این، اگرچه هنوز هیچ نشانه ای از مکان احتمالی برخورد موجود نیست، دانشمندان بر این باورند که احتمال وقوع چنین حادثه ای در اقیانوس یا بیابان بسیار بیشتر از وقوع آن در مناطق مسکونی است؛ چون بیشتر سطح کره زمین تحت پوشش بیابان ها و آب ها قرار دارد تا مناطق قابل سکونت انسان ها.
همکاری های بین المللی برای انحراف مسیر سیارک
پاتریک میشل، اخترفیزیکدان فرانسوی و مدیر تحقیقات CRNS در این کشور به اهمیت همکاری های بین المللی میان سازمان های فضایی برای حل این قبیل چالش ها تاکید می کند و اشاره دارد که آژانس های فضایی در حال تلاش برای اصلاح مسیر «۲۰۲۴ YR۴» هستند.
او بیان می کند: «نگرانی خاصی وجود ندارد و بلکه دلایل متعددی وجود دارد که می توان به امنیت زمین در برابر چنین حوادثی اطمینان داشت. شناسایی این سیارک در واقع به هماهنگی بیشتر میان آژانس های فضایی کمک می کند. با کوشش هایی که از سوی دانشمندان صورت می گیرد، حتی ممکن است شانس برخورد این سیارک با زمین در روزها و هفته های آتی به صفر برسد.»
او همچنین می افزاید: «با این حال، باید همچنان هوشیار باقی بمانیم، زیرا این سیارک در ماه آوریل از زمین فاصله خواهد گرفت و به کمربند سیارک هایی که بین مریخ و مشتری قرار دارد، بازمی گردد. پس از این مرحله، دیگر قابل رصد نخواهد بود و ما تا سال ۲۰۲۸ در بلاتکلیفی باقی خواهیم ماند؛ زمانی که قادر خواهیم بود رصد آن را دوباره شروع کنیم.»
پاتریک میشل معتقد است که پیشرفت های علمی بشر این امکان را فراهم کرده که در آینده، کشف اجرام آسمانی که اندازه های مشابهی دارند و از کنار زمین عبور می کنند، افزایش یابد و در نتیجه، با سناریوهای بیشتری فراتر از معیارهای تعیین شده قبلی روبه رو خواهیم شد.
او در پایان می گوید: «از منظر دفاع سیاره ای، ما در حال اجرایی کردن اقداماتی هستیم که به نسل های آینده این اطمینان را می دهد که دیگر نگران سقوط اجرام آسمانی بر سر خود نباشند، زیرا آن ها به خوبی خواهند دانست چگونه با اینگونه حوادث برخورد کنند.»
