والدین قهرمان یورو و گلزن فینال با پای پیاده سفر دشواری را از طریق صحرای آفریقا به اسپانیا شروع کردند و اکنون شاهد موفقیت پسرشان در عرصه بین‌المللی هستند.
، شب یکشنبه در فینال یورو ۲۰۲۴ که در ورزشگاه المپیک برلین برگزار گردید، تیم ملی فوتبال اسپانیا با نتیجه دو بر یک بر انگلیس چیره شد. یکی از گل‌های تیم اسپانیا را نیکو ویلیامز، وینگر ۲۲ساله باسکی، وارد دروازه حریف کرد. ماجرای حیرت‌انگیز خانواده او، نمایشی از قدرت روحی و اراده انسانی را به تصویر می‌کشد.
فلیکس و ماریا، والدین نیکو، در غنا با یکدیگر آشنا شدند و با چالش‌های فراوانی مواجه بودند. به منظور فرار از مشکلات زندگی، تصمیم به هجرت به اروپا گرفتند. تنها گزینه در دسترس آنها، ملیلیه، شهری خودمختار در شرق مراکش، بود. برای رسیدن به این مقصد، والدین ستاره اسپانیا بیش از ۳۰۰۰ کیلومتر را پیاده طی کردند.
ایناکی، برادر بزرگتر نیکو و یکی دیگر از بازیکنان حرفه‌ای فوتبال که برای تیم ملی غنا بازی می‌کند، در مورد ورود خانواده‌شان به اسپانیا اظهار داشت: همواره از مادرم می‌پرسیدم که چگونه به اسپانیا سفر کردند، اما او به راحتی از پاسخ‌گویی طفره می‌رفت. می‌دانم پدرم با مشکل راه رفتن مواجه است و بعدها فهمیدم این مشکل به دلیل پیاده‌روی بر روی شن‌های داغ صحرا در دماهای ۴۰ تا ۵۰ درجه بوده است. گاهی اوقات آنها سوار کامیون‌های بدون سقف می‌شدند و گاهی نیز روزها پیاده‌روی می‌کردند. عده‌ای در این مسیر جان خود را از دست دادند و در بیابان دفن شدند. همچنین، سرقت، تجاوز و کلاهبرداری از سوی افرادی در مسیر هم وجود داشت.
مادرش فقط به او گفته بود: اگر می‌دانستم مسیر چگونه است، هرگز خانه را ترک نمی‌کردم.
در ملیلیه، آنها به زندانی برای مهاجران منتقل شدند و نزدیک بود به کشورشان برگردانده شوند، اما یک وکیل از یک سازمان خیریه به آنها پیشنهاد کرد که تمام مدارک قبلی خود را نابود کنند و هویت تازه‌ای برای خود بسازند. او خانواده ویلیامز را راهنمایی کرد تا بگویند که از کشوری جنگ‌زده آمده‌اند. آنها در اسناد خود را پاره کردند و اعلام کردند که از لیبریا آمده‌اند (کشوری که درگیر جنگ داخلی بود) و درخواست پناهندگی کردند.
خانواده ویلیامز در ناحیه باسک ساکن شدند؛ جایی که برای سال‌ها به دنبال استقلال از اسپانیا هستند.
برای نجات از فقر، ویلیامزها به هر شغلی روی آوردند. پدر خانواده سال‌ها به لندن سفر می‌کرد و در آنجا هر کاری را انجام می‌داد: از نظافت و نگهبانی یک مرکز خرید تا کار در ورزشگاه. او فقط پس از این که پسر بزرگش ایناکی توانست قرارداد حرفه‌ای خود را با اتلتیک بیلبائو امضا کند، به اسپانیا بازگشت و دیگر نیازی به کار نداشت.
در حال حاضر، هر دو برادر در تیم اتلتیک بیلبائو مشغول به بازی هستند. با این فرق که نیکو در تیم ملی اسپانیا و ایناکی در تیم ملی غنا به رقابت می‌پردازند.
باشگاه اتلتیک بیلبائو که به سنت‌های چندصدساله خود شناخته میشود، تنها به بازیکنانی که در ناحیه باسک متولد شده‌اند یا ریشه‌های باسکی دارند اجازه حضور در تیم را می‌دهد. به همین دلیل اتلتیک هیچ هنر خاصی برای از دست دادن بازیکنانش ندارد. بر خلاف دیگر تیم‌های لالیگا، آنها نمی‌توانند به سادگی به بازار نقل و انتقالات دسترسی پیدا کنند و هر بازیکنی را که بخواهند خریداری کنند.
ایناکی ویلیامز اکنون بیش از ۱۰ سال است که در اتلتیک بیلبائو بازی می‌کند و برنامه‌ای برای ترک باشگاه ندارد. قرارداد او تا تابستان ۲۰۲۸ معتبر است. مقاومت و استقامت ایناکی که به او از پدرش به ارث رسیده، به وی این امکان را داده تا رکوردی شگفت‌انگیز را به ثبت برساند.
به این رکورد دقت کنید:
از آوریل ۲۰۱۶ تا ۲۹ ژانویه ۲۰۲۳، ویلیامز به مدت شش سال و ۹ ماه و ۲۲ روز در تمام بازی‌های اتلتیک شرکت کرد و حتی یک بازی را به هیچ دلیلی از دست نداد. در طول این مدت، ایناکی در هر فصل ۳۸ بازی در لیگ لالیگا انجام داد.
ایناکی غنا را به عنوان تیم ملی خود انتخاب کرد و تا کنون ۱۷ بازی برای این کشور انجام داده است. نیکو، برخلاف برادرش، تصمیم به بازی برای تیم ملی اسپانیا گرفت و اکنون همراه با لامینه یامال نسل آینده این تیم را تشکیل می‌دهند. اکنون همه درباره نیکو صحبت می‌کنند؛ زدننده گل فینال یورو و قهرمان اروپا.