ایلنا: یک تحلیلگر حوزه سیاسی اظهار داشت: یکی از چالشهای کلیدی حاکمیت، تندروهای مجلس دوازدهم محسوب میشوند. سؤال این است که حاکمیت چه تدبیری برای مواجهه با این گروه خواهد داشت؟ بهطور طبیعی، این افراد نه به کسی پاسخگو هستند و نه محدود به هیچ جایی، و به نوعی به یک وضعیت روانشناسانه خاص دچار شدهاند که تنها به دستوری که فرماندهی و برخورد را اعلام میکند، پاسخ میدهند. هویت این افراد در شرایط تنشزا و برخورد شکل گرفته و بنابراین، آنها میتوانند مشکل بزرگی برای حاکمیت باشند. باید دید آیا حکومتی که در اختیار دارند، در برابر آنها تسلیم میشود یا یک بار برای همیشه خود را از آنها جدا میکند؟
احمد زیدآبادی درباره چالشهای موجود در کشور طی سال جاری و راهحلهای احتمالی برای آنها بیان کرد: امسال مملو از چالشهاست و در هیچ زمینهای بیمسئله نیستیم. مسائل زیربنایی و حیاتی مانند منابع آب، فرونشست زمین، محیطزیست و جنگلها تا مشکلات اقتصادی از جمله سطح دستمزدها، رکود و تورم و معضلاتی که حوزه اقتصاد با آن دست به گریبان است، بهعلاوه چالشهای اجتماعی نظیر دوقطبیها در مورد مسأله حجاب و برخوردهای مربوطه که بسیار تنشزا است و سرنوشت روابط خارجی، و فشارهای ناشی از تحریمهای بینالمللی، از دیگر چالشها به شمار میروند.
چالشها با یکدیگر مرتبط هستند
این تحلیلگر مسائل سیاسی تأکید کرد: نمیتوان برای هر یک از این چالشها بهصورت جداگانه راهحلی ارائه داد، زیرا تمامی آنها به یکدیگر مرتبط هستند. این چالشها ناشی از یک نگرش خاص به سیاست در داخل و خارج کشور هستند؛ تا زمانی که این نگرش دستخوش تغییرات لازم نشود و مراکز اصلی قدرت نپذیرند که سیاستهای گذشته مسبب بروز این مشکلات بودهاند، هیچ راهحلی نمیتواند، بهویژه از بیرون، ارائه شود. چراکه بخش زیادی از این مشکلات درونی بوده و ریشه در سیاستهای اعمال شده دارند.
پیشبینی رفتار تندروهای مجلس دوازدهم
وی در زمینه پیشبینی رفتار مجلس دوازدهم نسبت به چالشها افزود: هنوز ترکیب دقیق مجلس دوازدهم مشخص نیست، اما مشخص است که برخی از نیروهای تندرو که در تهران و برخی از شهرهای بزرگ دیگر رای آوردهاند، احساس اعتماد به نفس زیادی کردهاند و معتقدند که میتوانند ابتکار عمل را به دست بگیرند. به نظر میرسد حتی اگر بر مجلس تسلط یابند، قدرتنمایی و شجاعتی از خود نشان میدهند و با مطرح کردن شعارهای جذاب برای حامیان خود، نهتنها مسأله حجاب را به یک بحران تبدیل میکنند، بلکه خود را به عنوان عدالتخواه معرفی کرده و با ایجاد تنش در برخی امور ملی، به فرار سرمایه از کشور دامن میزنند.
تندروها تنها از کسی که فرماندهی و برخورد را اعلام میکند، پیروی میکنند
این فعال سیاسی تصریح کرد: در حوزه بینالملل نیز احتمالاً در تلاش هستند که برجام را بهطور کامل کنار بگذارند و مسیر گفتوگو را مسدود کنند. اگر لازم باشد، این افراد احتمالاً برای پیشبرد این سیاستها، از مفاهیم مبهمی مانند عدالت و اصول دینی به عنوان پوششی استفاده خواهند کرد. یکی از چالشهای اصلی حاکمیت همین افراد هستند و سؤالی که مطرح میشود این است که با آنها چه باید کرد؟ قاعدتاً این افراد نه به کسی پاسخگو هستند و نه جایی محدودند و وضعیت روانشناسانه خاصی پیدا کردهاند که فقط از فرماندهی که دستور میدهد، تبعیت میکنند. چراکه هویت آنها در شرایط تنشزا و درگیری شکل گرفته و در نتیجه، این افراد میتوانند مشکل بزرگی به شمار آیند. باید دید که آیا حکومت در برابر این افراد تسلیم میشود یا یک بار برای همیشه خود را از آنها جدا میکند؟
احتمال بروز تنش در درون مجلس و میان مجلس و دولت
زیدآبادی در ارزیابی خود از تعامل مجلس دوازدهم با دولت سیزدهم اشاره کرد: در حال حاضر نه سیاست دولت مشخص است و نه خط مشی مجلس. معلوم نیست دعواها بر سر چیست و انگار همیشه بین کسی که در ریاستجمهوری است و نمایندگان مجلس، تنش و اختلافی وجود دارد. احتمالاً این مشکلات نیز به انتخابات آینده ریاست جمهوری مرتبط است. به هر صورت، نمایندگان مجلس تمایل دارند به انتقاد از دولت بپردازند و خود را در میان اقشار مختلف، به خصوص طبقات کمدرآمد، به نیکی نشان دهند و بنابراین، طبیعی است که بودجهها را بر این اساس تعیین کنند. دولت که مسئول تأمین بودجهها است و تحت فشار و مشکلاتی قرار دارد، سعی میکند به نوعی نشان دهد که این مجلس است که بر عملکرد او تأثیر میگذارد.
وی در ادامه گفت: اصولاً در غیاب یک فضای کارشناسی و عدم وجود نیروهای تحصیلکرده و متخصص که بتوانند تحلیلی عمیق و معتبر ارائه دهند و مردم را متقاعد کنند که تأثیر هر یک از این رفتارها و تعیین بودجهها برای جامعه چه خواهد بود، منجر به شکلگیری دعواهای عوامپسندانه خواهد شد. به ویژه اینکه نمایندگان میخواهند خود را در نظر رأیدهندگان، افراد باصرفهای به نمایش بگذارند، به همین دلیل معمولاً به ایجاد جنجال و حاشیهسازی پرداخته میشود. از سویی، دولت نیز فاقد یک تیم کارشناسی قوی است و افرادی که به کار دعوت شدهاند، از ظرفیت و توانایی کافی برخوردار نیستند. در نهایت، این وضعیت یکی از چالشهایی است که به احتمال زیاد بروز خواهد کرد. احتمالاً ما شاهد تنشهایی در درون مجلس و همچنین بین مجلس و دولت خواهیم بود، اما این تنشها بر اساس تجربیات گذشته، مشخصاً قابل کنترل خواهد بود؛ زیرا اگر این تنشها از حد معینی فراتر برود به آنها تذکر داده خواهد شد که از این حدود تجاوز نکنند.