این فناوری توسط دکتر ریموند مک، متخصص سرطان در بیمارستان بریگام وومنز و گروه تحقیقاتی‌اش توسعه یافته است. آنان با بهره‌گیری از ده‌ها هزار تصویر بیماران و داده‌های عمومی، هوش مصنوعی را به آموزش پرداخته‌اند. در آزمایش‌های اولیه، این الگوریتم در پیش‌بینی زمان باقی‌مانده عمر بیماران مبتلا به سرطان، نتایج بهتری نسبت به پزشکان به دست آورد.
دکتر مک تصریح می‌کند که چهره نمایانگر اثرات ناشی از زندگی است. این سیستم دیگر یک ابزار سرگرم‌کننده نیست‌ــ بلکه به یکی از چندین فناوری هوش مصنوعی تبدیل شده که در زمینه بهداشت و درمان کاربرد روزافزونی دارد، از شناسایی سریع کووید-۱۹ در رادیوگرافی قفسه سینه گرفته تا تشخیص بیماری‌هایی چون پارکینسون و اوتیسم از روی چهره.
یکی از داستان‌های برجسته در این زمینه به بیمار ۹۰ ساله‌ای به نام لو ماگلانر مربوط می‌شود که به سرطان ریه مبتلاست. دکتر مک، با مشاهده انرژی و تحرک این بیمار‌ــ که هنوز به انجام بازی تنیس و سفر مشغول بوده‌ــ تشخیص داد که باید با وی همانند یک فرد جوان‌تر تعامل کند. در ادامه، فیس‌ایج سن زیستی او را ۶۶ سال تخمین زد که تصمیم پزشک را تأیید کرد.
در یک بررسی اولیه، مشخص شد بیماران مبتلا به سرطان به‌طور میانگین پنج سال پیرتر از افراد سالم به نظر می‌رسند‌ــ و معمولاً ظاهری مسن‌تر با مرگ زودتر مرتبط است. اگرچه این پژوهش هنوز به مرحله ارزیابی علمی نرسیده، محققان امیدوارند که این ابزارها به زودی در اتخاذ تصمیمات بالینی، زمان مراجعه بیمار به پزشک و انتخاب شیوه‌های درمان مؤثر واقع شوند.
هم‌اکنون، تست‌های برآورد سن چهره در دسترس عموم قرار دارد. شرکت‌هایی مانند نووس (Novos) نسخه‌های رایگان آنلاین را ارائه می‌کنند که با بارگذاری یک تصویر سلفی، اطلاعاتی درباره وضعیت پیری چهره شامل چین‌وچروک‌ها، جوانی چشم‌ها و بافت پوست ارائه می‌دهند. مدیرعامل این شرکت اذعان می‌کند که بیش از ۳۰۰ هزار نفر از این آزمایش بهره‌مند شده‌اند. او خود نیز هر چند ماه یک‌بار این آزمایش را انجام می‌دهد و با وجود ۴۰ سال سن، اسکن اخیر چهره‌اش را ۳۴ ساله و چشم‌هایش را ۲۶ ساله برآورد کرده است.
پژوهشگران چینی به رهبری پروفسور جینگ‌دونگ جکی هان در دانشگاه پکن نیز نشان دادند که ویژگی‌های خاص صورت با فرآیند پیری ارتباط مستقیم دارد. در تحقیقی که نتایج آزمایش خون را با اسکن سه‌بعدی چهره مقایسه کرد، مشخص شد افرادی که جوان‌تر به نظر می‌رسند معمولاً دارای شاخص‌های سلامتی بهتری هستند.
با این حال، کارشناسان تأکید می‌کنند که این فناوری هنوز برای استفاده بالینی عمومی به آماده‌سازی کامل نرسیده است. برخی گروه‌های نژادی به شکلی مؤثر در داده‌های آموزشی لحاظ نشده‌اند و کیفیت پایین تصاویر یا جراحی‌های زیبایی ممکن است بر دقت و صحت نتایج تأثیر بگذارد.
در آینده، یک عکس سلفی ممکن است تنها یک لحظه از زندگی شما را ثبت نکند، بلکه در تشخیص بیماری، انتخاب شیوه درمان و حتی پیش‌بینی آینده‌تان کمکی شایانی نماید‌ــ اما در حال حاضر پزشکان بر این باورند که این تنها جزء کوچکی از معماهای بزرگتر سلامت انسان است.