نادیا زکالوند: اختلالات خودایمنی به شرایطی اطلاق میشود که در آن برخی سلولها و مولکولهای بدن به اشتباه بهعنوان دشمن شناسایی شده و سیستم ایمنی بدن به آنها حمله میکند. این اختلالات شامل بیماریهای مختلفی از جمله بیماری کرون، دیابت نوع اول، کهیر خودایمنی و اختلالات تیروئید نظیر کمکاری و پرکاری آن میباشند. برخی از این بیماریها به قدری شدید هستند که ممکن است نیاز به بستری شدن بیماران در بیمارستان باشد.
وجود هر کدام از علائم زیر میتواند نشاندهنده وقوع بیماریهای خودایمنی باشد و در صورت مشاهده آنها، لازم است به پزشک مراجعه کنید:
خستگی مفرط
یکی از شایعترین نشانههای بیماریهای خودایمنی، خستگی غیرقابل توضیح و مداوم است. این اتفاق در واقع به دلیل این است که سیستم ایمنی در حال جنگ با سلولها و بافتهای خود بدن بوده و به این ترتیب انرژی شما را تخلیه میکند.
بیماری سلیاک
افرادی که به بیماری سلیاک مبتلا هستند، به گلوتن حساسیت دارند و هرگونه ماده غذایی که حاوی گلوتن باشد، پس از ورود به بدن و رودهها، به عنوان یک تهدید شناخته شده و سیستم ایمنی به آن حمله میکند.
واسکولیت
این بیماری از جمله اختلالات التهابی رگهای خونی (که شامل سرخرگها، سیاهرگها و مویرگها میشود) است که میتواند به سبب محدود کردن جریان خون یا پارگی عروق و خونریزی، به بافتها آسیب بزند.
اضافهوزن
چاقی میتواند به دلیل ابتلا به انواع خاصی از بیماریهای خودایمنی تیروئیدی باشد.
ضربان قلب بالا و احساس اضطراب
بهطور گاه و بیگاه، سیستم ایمنی بدن ممکن است متابولیسم را به شدت تسریع کرده و انرژی زیادی را از شما بگیرد، که این موضوع میتواند منجر به افزایش ضربان قلب و احساس اضطراب شود.
مشکلات گوارشی
بیماریهای التهابی روده، سندرم روده تحریکپذیر، بیماری کرون و کولیت زخمی از جمله مواردی هستند که به دلایل اختلال در عملکرد سیستم ایمنی به وجود میآیند.
لوپوس
در شرایطی که در این بیماری وجود دارد، دستگاه ایمنی بدن به بافتها و اندامهای پیوندی خود بدن حمله میکند که شامل پوست و ارگانهای داخلی نیز میشود.
علاوه بر موارد ذکرشده، از دیگر علائم قابل توجه بیماریهای خودایمنی میتوان به درد مفاصل، حس گزگز و بیحسی در اندامها و مشکلات پوستی اشاره کرد.
در صورت تجربه هر یک از علائم فوق، ضروری است که به پزشک مراجعه نمایید تا بتوانید خطرات و عوارض ناشی از این بیماریهای خودایمنی را مدیریتی کنید.
منبع:
tristatearthritis
