تیم ملی ایران در انتخابی المپیک سال ۱۹۸۸ سئول که در اسفند ماه ۱۳۶۵ برگزار شد، به مصاف کویت رفت. این بازی تنها پنج ماه پس از مسابقات آسیایی سئول برگزار شد و ایران در آن مسابقات با بهترین بازیکنان خود به کویت باخت و در نهایت با یک گل از صالح الحساوی، نتیجه را یک بر صفر قبول کرد.
کویت در آن دوران یکی از تیمهای برتر آسیا به شمار میرفت. آنها در جام ملتهای آسیا در سال ۱۹۸۰ توانسته بودند در مرحله نیمهنهایی ایران را دو بر یک شکست دهند و برنده این مسابقات شوند. همچنین، با پیروزی بر ایران در دیدار ردهبندی جام ملتهای آسیا در سال ۱۹۸۴، به مقام سوم دست یافتند.
ستارههای آن زمان کویت، همچون فیصل الدخیل، موید حداد و صالح الحساوی، تجربه بازی در جام جهانی ۱۹۸۲ اسپانیا را نیز داشتند و این عوامل سبب شده بود که آنها به یکی از تیمهای قدرتمند آسیا در آن دهه تبدیل شوند.
قبل از این دیدار و پس از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی در ایران، این دو تیم چهار بار با یکدیگر رقابت کرده بودند و کویت در تمامی این چهار مسابقه، بر ایران چیره شده بود.
قبل از اینکه تیم ملی راهی قطر شود (زیرا به دلیل جنگ تحمیلی، ایران شرایط میزبانی از این رقابتها را نداشت و بر اساس تصمیم فیفا، بازی رفت و برگشت هر دو در قطر برگزار شد و ایران به عنوان میزبان بازی رفت مشخص شد)، مطبوعات و کارشناسان به شدت توصیه کردند که ایران از این رقابتها کنارهگیری کند؛ چرا که بهترین بازیکنان در ترکیب نبودند.
مرحوم دهداری، معروف به مربی اخلاق، با انتخاب گروهی از بازیکنان جوان همچون احمدرضا عابدزاده ۲۰ ساله و جواد زرینچه که از تیم دسته چهارمی ژاندارمری آمده بود، و استفاده از نادر میراحمدیان به عنوان کاپیتان و صمد مرفاوی در پست غیر تخصصی دفاع راست، ایران را برای رویارویی با کویت در بازی رفت که در تاریخ ۸ اسفند برگزار شد، آماده کرد.
ایران در این بازی با پاس کریم باوی و ضربه سر بیژن طاهری در دقیقه ۶۴ به پیش افتاد، اما کویت در دقیقه ۷۶ موفق به زدن گل مساوی شد تا اینکه در دقیقه ۸۹ بازی به اوج خود رسید.
ضربه شروع بلند احمدرضا عابدزاده به محوطه جریمه کویت رسید و کریم باوی با حضور یک مدافع کویتی، با ضربه سر به توپ شلیک کرد و ایران را بعد از ۸ سال و چهار شکست متوالی، برنده این دیدار کرد.
این پیروزی باعث شگفتی و خوشحالی جوانان ایرانی شد که در عرصه فوتبال نام خود را تثبیت کردند. شکست کویت، هفتهای خاطرهانگیز برای طرفداران فوتبال در آن دوران رقم زد؛ هرچند کویت در بازی برگشت با تک گل فیصل الدخیل این شکست را جبران کرد و ایران را از ادامه رقابتها حذف نمود.