ترکیب حسگرهای پیشرفته و هوش مصنوعی میتواند این محصولات را به ابزارهایی برای پایش مداوم برخی شاخصهای سلامت تبدیل کند. از کمک به افراد کمبینا تا پشتیبانی از مبتلایان به اختلالات عصبی و میگرن، کاربردهای پزشکی این فناوری در حال گسترش است.
این دستگاهها که در ابتدا با هدف عکاسی، برقراری تماس و ارائه خدمات دیجیتال عرضه شدند، اکنون میتوانند در نسلهای آینده به ابزاری برای پایش شاخصهای سلامت و حمایت از افراد مبتلا به مشکلات بینایی یا اختلالات عصبی تبدیل شوند.
این تحول همزمان با تشدید رقابت میان شرکتهای بزرگ فناوری در بازار عینکهای هوشمند رخ میدهد. متا وارد بازار عینکهای هوشمند مجهز به هوش مصنوعی شده، گوگل از برنامهها و دستگاههای خود در این حوزه رونمایی کرده و گزارشها نیز از سرعت گرفتن روند توسعه عینکهای هوشمند اپل حکایت دارند.
موقعیت مکانی ایدهآل برای پایش سلامت
عینکهای هوشمند در مقایسه با بسیاری از دستگاههای پوشیدنی، از مزیتی منحصربهفرد برخوردارند؛ زیرا مستقیماً روی صورت و در نزدیکی سر و چشمها قرار میگیرند.
این موقعیت میتواند به حسگرهای تعبیهشده در عینکهای آینده اجازه دهد علاوه بر شاخصهایی که میتوانند در پایش برخی بیماریهای عصبی مؤثر باشند، مواردی مانند حرکت چشم، گشادشدن مردمک، ضربان قلب، تنش عضلانی، دما و سطح هیدراتاسیون را نیز بررسی کنند.
چنین قابلیتی میتواند امکان جمعآوری مداوم دادههای سلامت را هنگام انجام فعالیتهای روزمره فراهم کند؛ بدون آنکه کاربر به دستگاههای پزشکی جداگانه یا مداخلات مکرر نیاز داشته باشد.
حمایت از افراد کمبینا
عینکهای هوشمند میتوانند با خواندن متنها بهصورت صوتی و توصیف لحظهای محیط اطراف، راهکارهای کاربردی برای افراد کمبینا فراهم کنند.
این قابلیتها با توجه به شیوع گسترده مشکلات بینایی در سراسر جهان اهمیت ویژهای دارند. فناوریهای مبتنی بر لنز نیز برای کودکان در حال توسعه هستند تا به اصلاح مشکلات بینایی و کند کردن روند نزدیکبینی کمک کنند. در همین حال، عینکهای تخصصی میتوانند به افراد مبتلا به اختلالات شدید بینایی یا نابینایی کمک کنند.
کاربردهای احتمالی برای میگرن و آلزایمر
کاربرد عینکهای هوشمند میتواند به حمایت از افراد مبتلا به زوال عقل یا آلزایمر نیز گسترش پیدا کند. فناوریهایی مانند تشخیص چهره، نمایش نام افراد و ارائه یادآوریها یا راهنماییهای لازم میتوانند به کاربران در انجام فعالیتهای روزمره و کاهش سردرگمی کمک کنند.
از سوی دیگر، عینکها و لنزهایی با هدف درمان میگرن و حساسیت به نور در حال توسعه هستند. این فناوریها با فیلتر کردن طول موجهای خاصی که ممکن است باعث تحریک علائم شوند، میتوانند به کنترل این مشکلات کمک کنند. با ادغام هوش مصنوعی، لنزهای آینده ممکن است بتوانند خود را بهصورت خودکار با شرایط مختلف نوری سازگار کنند.
عینک هوشمند؛ گامی به سوی یک پلتفرم سلامت
مسیر تحول عینکهای هوشمند شباهت زیادی به روند تکامل ساعتهای هوشمند دارد؛ دستگاههایی که ابتدا برای نمایش زمان و پایش فعالیتهای ورزشی استفاده میشدند و بهتدریج به ابزارهایی پیشرفته برای نظارت بر ضربان قلب و برخی شاخصهای سلامت تبدیل شدند.
با کوچکتر شدن اجزا و افزایش تواناییهای هوش مصنوعی، عینکهای هوشمند ممکن است طی سالهای آینده به بخشی از سیستم مراقبتهای بهداشتی روزمره تبدیل شوند. در چنین شرایطی، این محصولات میتوانند از یک وسیله جانبی فناورانه فراتر رفته و به ابزاری برای پایش سلامت، افزایش استقلال کاربران و بهبود کیفیت زندگی تبدیل شوند.