طبق یافته‌های فضاپیمای بپی کلمبو، حجم زیادی از گازها از جمله کربن و اکسیژن از اتمسفر سیاره زهره به بیرون در حال نشت است.
بر اساس گزارش مهر، به نقل از اسپیس، این اطلاعات در حینی به‌دست آمده که فضاپیمای مذکور به‌طور موقتی از کنار زهره عبور کرده و می‌تواند به افزایش دانش محققان در مورد نشتی اتمسفر سیارات همسایه کمک شایانی نماید. علاوه بر این، داده‌های جمع‌آوری‌شده می‌تواند به پژوهشگران در شناسایی وضعیت محیط مغناطیسی ناپایدار زهره یاری رساند.
زمین به عنوان سیاره‌ای با میدان مغناطیسی قوی، از نشت اتمسفر به فضا جلوگیری می‌کند، اما زهره فاقد میدان مغناطیسی پایدار و مشخصی است. این امر به علت عدم توانایی قسمت سردتر داخلی این سیاره در چرخش حول مواد مذاب است که برای ایجاد و حفظ میدان مغناطیسی الزامی است؛ لذا تابش نور خورشید بر سیاره زهره، موجب باردار شدن اتم‌های اتمسفر آن می‌شود و این فرآیند متعاقباً منجر به شکل‌گیری جریان‌های الکتریکی و در نتیجه تولید مگنتوسفر ناپایدار وابسته به نور خورشید خواهد شد.
فضاپیمای بپی کلمبو که به اتحادیه اروپا تعلق دارد، در آگوست ۲۰۲۱ به مدت ۹۰ دقیقه در این مگنتوسفر پرواز کرد تا سرعت خود را کاهش دهد و مسیر خود را به سمت سیاره هدف (عطارد) تنظیم کند. محققان به آنالیز داده‌های مربوط به این رویداد پرداختند و اطلاعات ارزشمندی به‌دست آوردند.
به نظر می‌رسد که ذرات باردار یا یون‌ها به دلیل شدت تأثیر نور خورشید بر حرکت مولکول‌ها در اتمسفر، از سطح سیاره گریخته و به فضا پرواز می‌کنند. در حقیقت، سرعت این ذرات به حدی زیاد است که آنان می‌توانند بر گرانش زهره غلبه کرده و به صورت آزاد در فضا معلق شوند.
لینا حدیدی، محقق ارشد این پژوهش عنوان می‌کند: «این یون‌ها به طور معمول سنگین هستند و انتظار می‌رود به آرامی حرکت کنند، بنابراین ما هنوز در تلاشیم تا مکانیزم این پدیده را به‌خوبی شناسایی کنیم.»
اتمسفر فشرده و سوزان زهره عمدتاً از دی اکسید کربن تشکیل شده، اما همچنین مقادیر جزیی از نیتروژن و دیگر گازها نیز در آن قابل مشاهده است. محققان قبلاً متوجه وجود ذرات ریز اکسیژن در مناطقی از زهره که به‌طور دائمی در تاریکی قرار دارند، شدند. همچنین گروهی از پژوهشگران در ماه نوامبر سال گذشته، موفق به ردیابی مولکول‌های اکسیژن در نواحی روشن این سیاره شدند.
فضاپیمای بپی کلمبو به تدریج به مراحل پایانی ماموریت ۷ ساله خود نزدیک می‌شود و براساس پیش‌بینی‌ها، در اواخر سال ۲۰۲۵ به عطارد خواهد رسید.