در یک آزمایش، بازی «قارچ خور» به منظور ارزیابی مدل های شناخته شده هوش مصنوعی مورد استفاده قرار گرفت و توانایی های آن ها سنجیده شد.
برخی بر این باورند که بازی «پوکمون»(Pokémon) معیاری دشوار برای آزمایش هوش مصنوعی به شمار می آید، اما گروهی از محققان اعتقاد دارند که بازی «سوپر ماریو»(Super Mario)، که در ایران تحت عنوان «قارچ خور» شناخته می شود، از آن پیچیده تر است.
به نقل از تک کرانچ، سازمان پژوهشی «هائو ای آی لب»(Hao AI Lab) در «دانشگاه کالیفرنیا سن دیگو»(UCSD) اقدام به وارد نمودن هوش مصنوعی به عرصه بازی های سوپر ماریو کرده است. در این بررسی، هوش مصنوعی «کلود ۳.۷»(Claude 3.7) متعلق به شرکت «آنتروپیک»(Anthropic) بهترین نتایج را به نمایش گذاشت. مدل های هوش مصنوعی «جمینای ۱.۵ پرو»(Gemini 1.5 Pro) از گوگل و «GPT4o» از شرکت «اوپن ای آی»(OpenAI) به چالش های جدی برخوردند.
بدیهی است که این نسخه از بازی سوپر ماریو به هیچ عنوان مطابق با نسخه اصلی سال ۱۹۸۵ نیست. این بازی در بستر یک شبیه ساز اجرا شد و با چارچوب «گیمینگ ایجنت»(GamingAgent) ادغام گردید تا کنترل شخصیت ماریو به هوش مصنوعی سپرده شود.
گیمینگ ایجنت که توسط هائو توسعه یافته، دستورالعمل های پایه ای را برای هوش مصنوعی فراهم می کند، از قبیل «اگر مانع یا دشمن نزدیک است، به سمت چپ حرکت کنید یا پرش کنید» و همچنین تصاویری از درون بازی را ارائه می دهد. سپس هوش مصنوعی، ورودی هایی را در قالب کد پایتون برای هدایت ماریو تولید می کند.
با وجود این کمک ها، مقامات هائو بیان کردند که بازی هر مدل را ملزم به یادگیری برنامه ریزی حرکات پیچیده و توسعه استراتژی های مؤثر می نمود. جالب اینکه این آزمایشگاه متوجه شد مدل های استدلالی مانند o1 شرکت اوپن ای ای که برای یافتن راه حل ها به صورت گام به گام به مسائل می نگرند، با وجود برتری شان در بسیاری از معیارها، عملکرد کمتری نسبت به مدل های غیر استدلالی از خود نشان می دهند.
به گفته پژوهشگران، یکی از اصلی ترین دلایل به وجودآمدن مشکلات برای مدل های استدلالی در بازی های این چنینی، محدودیت زمانی که معمولاً چند ثانیه است برای اتخاذ تصمیمات در خصوص اقدامات است. در بازی سوپر ماریو، زمان بسیار حائز اهمیت است. حتی یک ثانیه می تواند تفاوت میان یک پرش موفق و سقوط ناگوار باشد.
سال هاست که از بازی ها به عنوان ابزاری برای آزمایش هوش مصنوعی استفاده می شود، اما برخی از کارشناسان به ارتباط مستقیم میان توانایی های بازی هوش مصنوعی و پیشرفت های فناوری تردید دارند. به علاوه، در مقایسه با دنیای واقعی، بازی ها عموماً انتزاعی و به نسبت ساده به نظر می رسند و در تئوری، داده های بی نهایتی برای آموزش هوش مصنوعی فراهم می آورند.