مسجد نبوی، یا همان مسجد پیامبر (ص)، به مانند یک موجود زنده با قلبی سرسبز به شمار می‌رود. این بنای باشکوه همواره در وضعیت تمیز و مرتب قرار دارد و به نگهداری از آن در طول شبانه‌روز توجه ویژه‌ای صورت می‌گیرد.
بر اساس گزارش خبرنگار اعزامی ایسنا به حج، مسجد النبی در مرکز شهر مدینه منوره در عربستان سعودی قرار دارد و پس از مسجد قُبا، دومین مسجدی است که از سوی پیامبر (ص) تأسیس شد.
مساحت مسجد النبی در زمان پیامبر (ص) چیزی در حدود ۱۰۵۰ متر مربع بود. کف این مکان مقدس با ماسه پوشانده شده و سقف آن نیز با ساقه‌های نخل مزین گردیده، در حالی که ستون‌های آن از تنه‌ی درختان خرما ساخته شده بود.
پس از درگذشت پیامبر اکرم (ص)، خلفای راشدین به ترتیب به آبادانی و گسترش این مسجد پرداختند و علاوه بر افزایش مساحت داخلی و خارجی آن، درهایی به آن افزودند و جدیدترین تزئینات به روز را در این مکان مقدس به کار بردند و بر زیبایی و جلوه‌های هنری آن افزودند.
بیشترین اقدامات توسعه مسجد النبی از سال ۱۴۰۵ هجری قمری آغاز شد، که در این مرحله به طور کامل بازسازی و بهبودهایی صورت گرفت، به طوری که مساحت آن از ۱۶۵ هزار و ۵۰۰ متر مربع که قابلیت پذیرش ۲۵۷ هزار نمازگزار را داشت، طی طرحی به ۴۰۰ هزار و ۵۰۰ متر مربع افزایش یافت و گنجایش آن به ۶۵۰ هزار نمازگزار رسید.
این مسجد هر روزه محلی برای حضور هزاران نمازگزار از نژادها و ملیت‌های گوناگون است که از اقصی نقاط دنیا به آن مراجعه می‌کنند. یکی از وظایف ضروری و حیاتی در مسجد النبی، حفظ پاکیزگی آن به صورت مداوم و در تمام ساعات شبانه‌روز است.
به نظر می‌رسد که این مسجد، موجودی زنده باشد که نیاز به مراقبت مداوم دارد؛ چرا که قلب تپنده شهر مدینه به شمار می‌رود. بر اساس مشاهدات خبرنگار ایسنا، مراقبت از بخش‌های مختلف مسجد نبوی نه روز دارد و نه شب، و به محض نیاز، تعمیر و نظافت آن انجام می‌گیرد.
بهترین زمان برای تمیز کردن حیاط مسجد، صبح‌ها پس از روشن شدن آسمان است. در طول شب، ملخ‌ها به نور روشنایی مسجد جذب شده و بر روی کاشی‌های آن قدرت‌نمایی می‌کنند و صبح زمان مناسبی برای زدودن آثار آن‌ها است. نظافت حیاط به صورت دستی زمان خاصی ندارد، اما پاکسازی مکانیزه کف مسجد با استفاده از ماشین‌های مخصوص در صبح صورت می‌گیرد.
علاوه بر این، تمامی درها، ستون‌ها و دیوارهای آن بر اساس برنامه‌ای منظم، شسته و ضدعفونی می‌شوند. معمولاً عملیات پاکسازی این بخش‌ها در نزدیکی بامداد و زمانی که تعداد نمازگزاران کمتر است، انجام می‌شود.
مناطق پر رفت و آمد به کمک ربات‌های مخصوص شناسایی می‌شوند و خادمان حرم در حفظ پاکیزگی آن مسیرها تلاش می‌کنند.