مارتین اسکورسیزی، کارگردان خلاق ۸۱ ساله، در جشنواره فیلم برلین امسال به پاس دستاوردهایش در سینما جایزه خرس طلایی را دریافت خواهد کرد. اما در سال ۱۹۸۱، زمانی که برای نخستین بار فیلم «گاو خشمگین» را به جشنواره برلین ارائه داد، به نظر نمی‌رسید هنوز فرصت‌های زیادی در سینمایش باقی مانده باشد.
فیلم پیشین او، «نیویورک، نیویورک» که در سال ۱۹۷۷ منتشر شد، به شدت در گیشه شکست خورد و همچنین توسط منتقدان به عنوان یکی از بدترین کارهایش تلقی شد. این موفقیت ناچیز او را به مرز نابودی نزدیک کرد. او سال بعد را در حالتی از ناامیدی و اعتیاد به کوکائین گذراند، وزنش به حدود ۵۰ کیلوگرم کاهش یافت و ممکن بود به خاطر خونریزی داخلی جان خود را از دست بدهد. در سال ۲۰۱۶، او در گفتگویی با هالیوود ریپورتر اشاره کرد: «به مدت ۱۰ روز در بیمارستان بستری بودم و پزشکان از من مراقبت کردند. در آن زمان به این نتیجه رسیدم که نمی‌خواهم بمیرم و زندگی‌ام را به هدر دهم».
در میان دوستانی که در بیمارستان به دیدن اسکورسیزی رفته بودند، «رابرت دنیرو» بازیگر معروف فیلم «راننده تاکسی» بود که به شدت خواهان ساخت فیلمی درباره جیک لا موتا، قهرمان جنجالی سبک وزن بوکس بود. اسکورسیزی در ابتدا به این موضوع اشاره‌ای نکرد و علاقه‌ای به تولید یک فیلم ورزشی نداشت، اما دنیرو بر این امر اصرار ورزید.
دنیرو درست می‌گفت. در نهایت فیلم ساخته شد و «گاو خشمگین» در هشت بخش نامزد اسکار شد. هرچند جایزه بهترین فیلم و کارگردانی به «مردم معمولی» رابرت ردفورد تعلق گرفت، اما دنیرو برای نقش‌آفرینی در این فیلم برنده اسکار بهترین بازیگر مرد شد. «گاو خشمگین» به اسکورسیزی انرژی قابل توجهی بخشید و او توانست به مدت چهار دهه دیگر آثار خارق‌العاده‌ای تولید کند، از جمله فیلم‌هایی چون «سلطان کمدی»، «پس از ساعات اداری»، «آخرین وسوسه مسیح»، «رفقای خوب»، «تنگه وحشت»، «کازینو»، «دارودسته‌های نیویورکی»، «هوانورد»، «رفتگان»، «جزیره شاتر»، «گرگ وال استریت»، «مرد ایرلندی» و اثر جدیدش به نام «قاتلان ماه کامل» را به سینما عرضه کند.
«قاتلان ماه کامل» که در واقع یکی از برجسته‌ترین آثار مارتین اسکورسیزی به شمار می‌رود، در جوایز اسکار پیش رو در ۱۰ بخش از جمله بهترین فیلم و کارگردانی نامزد شده است.
این فیلم با استقبال منتقدان در جشنواره کن اخیر به نمایش درآمد و امتیاز سینمایی آن در سطح آثار برجسته اسکورسیزی نظیر «رفقای خوب» و «رفتگان» قرار دارد.
این اثر ۲۰۶ دقیقه‌ای اقتباسی است از کتاب پرفروش غیر داستانی اثر «دیوید گرن» که با همین عنوان نگارش شده است و فیلمنامه آن توسط اسکورسیزی و اریک راث به رشته تحریر درآمده است. داستان این فیلم به قتل چندین نفر در منطقه نفتی اوسیج در اوکلاهاما در دهه ۱۹۲۰ می‌پردازد.
در این فیلم، لئوناردو دی‌کاپریو در نقش «ارنست برکهات» ایفای نقش می‌کند که خواهرزاده دامدار قدرت‌مند «ویلیام هیل» با بازی رابرت دنیرو است. لیلی گلداستون در نقش همسر دی‌کاپریو نیز ایفاگری قابل توجهی دارد.
ماریته ریسن‌بیک و کارلو چاتریان، مدیران جشنواره برلین در بیانیه‌ای مشترک به مناسبت اعطای جایزه خرس طلایی افتخاری به اسکورسیزی اظهار داشتند: «مارتین اسکورسیزی برای هر کسی که سینما را به منزله هنر ساخت داستانی به گونه‌ای که هم کاملاً شخصی و هم جهانی است، می‌شناسد، یک نماد قابل توجه است. آثار او تاریخ ما را به عنوان تماشاگر و انسان متعاقب کرده‌اند، شخصیت‌های او در وجود ما زندگی کرده و رشد کرده‌اند، دیدگاه او نسبت به تاریخ و نوع بشر به ما کمک می‌کند تا خود را بشناسیم و بفهمیم از کجا آمده‌ایم».
پیوند اسکورسیزی با جشنواره برلین از سال ۱۹۸۱ پس از نمایش «گاو خشمگین» ادامه پیدا کرد، همچنین فیلم «تنگه وحشت» نیز در سال ۱۹۹۱ در بخش رقابتی برلین به نمایش درآمد. در سال ۲۰۰۳ جشنواره برلین میزبان نمایش «دارو دسته‌های نیویورکی» بود و این فیلم در سال ۲۰۱۰ به عنوان بخشی از مرور آثار اسکورسیزی به نمایش درآمد. فیلم کنسرت رولینگ استونز با عنوان «درخشش یک نور» در سال ۲۰۰۸ جشنواره برلین را افتتاح کرد و «جزیره شاتر» نیز در سال ۲۰۱۰ در بخش غیر رقابتی به نمایش درآمد.
هفتاد و چهارمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین از تاریخ ۵ تا ۲۵ فوریه ۲۰۲۴ (۲۶ بهمن تا ۶ اسفند) در آلمان برگزار خواهد شد.