محققان اقدام به شناسایی منشاء پیدایش درختان بی‌نظیر و کهن بائوباب کرده‌اند.
به گزارش انتخاب به نقل از بی‌بی‌سی، بر اساس یافته‌های به دست آمده از تجزیه و تحلیل دی‌ان‌ای، این درختان نمادین حدود ۲۱ میلیون سال پیش در ماداگاسکار ظهور یافتند.
دانه‌های این درختان سپس به وسیله جریانات آبی اقیانوس به استرالیا و آفریقا منتقل شدند و در این مناطق به گونه‌های خاصی تبدیل شدند.
پژوهشگران خواستار افزایش تلاش‌ها برای حفاظت از این درختان هستند، زیرا به گفته آن‌ها احتمال انقراض این گونه‌ها بیش از آنچه پیش‌تر تصور می‌شد، وجود دارد.
درختان بائوباب به خاطر شکل غیرمعمول و عمر طولانی خود به عنوان «درختان حیات» یا «درختان وارونه» شناخته می‌شوند. این درختان همچنین به دلیل تغییرات اقلیمی و قطع درختان به شدت در معرض تهدید هستند.
دکتر ایلیا لیچ از باغ‌های گیاه‌شناسی کیو در لندن، به همراه همسرش پروفسور اندرو لیچ از دانشگاه کوئین مری لندن در این تحقیق مشارکت کردند.
او بیان کرد: «ما موفق به شناسایی نقطه آغاز بائوباب شدیم. این گونه نمادین از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است و تنوع زیادی از گونه‌های گیاهی و جانوری، از جمله انسان‌ها، به آن وابسته هستند.»
دکتر ایلیا لیچ اضافه کرد: «این اطلاعات به ما کمک کرده است تا درک جدید و مهمی از بائوباب به دست آوریم که می‌تواند در سامان‌دهی تلاش‌های حفاظتی به نفع این درختان در آینده مفید واقع شود.»
محققان هشت گونه بائوباب را مورد بررسی قرار دادند که شش نوع آن‌ها به طور طبیعی در ماداگاسکار وجود دارد، یکی در سراسر آفریقا پراکنده است و دیگری هم در شمال غرب استرالیا رشد می‌کند.
بائوباب آفریقایی در بخش‌های وسیعی از این قاره وجود دارد
آن‌ها از مسئولین خواسته‌اند تا دو گونه در معرض خطر، شامل بزرگ‌ترین و شناخته‌شده‌ترین آن‌ها یعنی «بائوباب غول‌پیکر» در ماداگاسکار، وضعیت حفاظت بیشتری اختصاص دهند.
درختان بائوباب از جالب‌ترین و چشم‌نوازترین درختان کره زمین هستند و در فرهنگ‌ها و سنت‌های بومی دارای جایگاه ویژه‌ای می‌باشند. در زبان مالاگاسی به این درختان «مادر جنگل» می‌گویند.
این درختان قادر به زندگی هزاران سال هستند، به ارتفاعات بسیار بلندی می‌رسند و توانایی ذخیره مقدار زیادی آب در تنه خود را دارند که به بقا آن‌ها در فصول خشک کمک می‌کند.
میوه‌های آن‌ها به عنوان یک «ابرغذا» شناخته می‌شود و تنه‌شان می‌تواند در تولید الیاف برای ساخت طناب یا پوشاک به کار رود.
این درختان گل‌های بزرگ و سفیدی را در زمان غروب باز می‌کنند که خفاش‌ها را به خود جذب می‌کند تا به گرده‌افشانی کمک کنند. این حیوانات مسافت‌های طولانی را برای تغذیه از شیره این گل‌ها طی می‌کنند. همچنین، درختان فضایی حیاتی برای پرندگان فراهم می‌آورند تا در آن لانه‌سازی کنند.
نتایج این تحقیق اخیر در نشریه «نیچر» منتشر شده است. این مطالعه با همکاری باغ‌های گیاه‌شناسی ووهان در چین، باغ‌های گیاه‌شناسی سلطنتی (کیو در لندن)، دانشگاه آنتاناناریوو در ماداگاسکار و دانشگاه کوئین مری لندن انجام شد.